I.p.v. hangplekken speelden wij op de dijken en de rolschaatsbaan.

Nell,

Je broer Hennie kende ik goed. Hij zat bij mij in de klas van de Timotheusschool en was toenertijd lid van de Bazooka club, je weet wel die heerlijk roze kauwgom met het stripfiguurtje Bazooka Joe die we vroeger hadden. Je las het stripje en spaarde de wikkels en als je lid was kon je met een aantal wikkels iets uitkiezen na bijbetaling meen ik, bijvoorbeeld een zaklamp. Ik ben toen ook lid geworden herinner ik mij nog. Nou doe de groeten aan Hennie.

Ronald de Groot:
Hoi, wij woonde op de Leenhofstraat #1, 4 hoog.Ik denk rond 1965 tot eind jaren 70.Ron heb jij een broer die Hans heet?Wij speelde altijd in de flat (6 hoog).En natuurlijk jufrouw Scooter peste, die samen woonde met haar " zuster".

bent u portugees, of was dat de gezin na u

hallo allemaal, leuk dat jullie allemaal hebben geschreven en ik mis zeker die goeie ouwe tijd.

Ik mis vooral mevrouw Alkema van 1-1hoog

hebben jullie meer fotos,
GR Erkin Ozdil

Wat leuk om deze verhalen te lezen ik heb er gewoond in de jaren 50 ,60 veel buiten gespeeld met de buurt kinderen ik kan het rolschaats baantje ook nog ik kreeg de ene rolschaats van mijn broer hennie de Pree en daar gingen we met een rolschaats ieder .Ik weet nog dat het gras veld voor ons op gespoten werd daar heb ik in de winter leren schaatsen en bij Jamin op het hoekje voor 25 cent koek kruimels heerlijk die tijd
Wij waren meer te vreden dan de jeugd nu ik zou graag in contakt willen komen met mijn buurmeisjes van toen slemmer groen en peters mischien lezen ze dit verhaal met vr gr Nelleke de Pree toen nu Nell

Leuk al die herinneringen over de dijk en de koude winters.
Mijn ouders, m'n zus 4 jr. en ik 5 jaar waren net terug uit Australie waar wij naartoe waren geemigreerd en vielen meteen met onze neus in de boter. Ja want het was voor het eerst dat wij sneeuw zagen in ons jonge leventje in het jaar '62/'63 en dan meteen zoveel! We kregen dan ook meteen de mooiste slee naar ons idee, lekker laag bij de grond dus goed wendbaar. Want dat had je wel nodig omdat het zo enorm druk was op de dijk in de Nolensstraat met heleboel kinderen die allemaal van de mooiste en uiteindelijk de gladste baan af wilden glijden. Mijn zus en ik kwamen uit de bush bush uit Australie waar we amper kinderen zagen en keken dan ook onze ogen uit naar die winterse drukte en pasten ons snel aan.
's Zomers waren we altijd op de dijk te vinden en in de kuilen maakten we vuurtjes waar we aardappelen op roosterden. Ook als iemand een oud spiraal van een bed bij het vuilnis had neergezet konden wij ons geluk niet op, wij gebruikten deze over de kuil heen en hadden dan een prachtige trampoline!

Nog eens even hier in New York naar oudere artikelen kijken op GvW. 6 Jaar lang gelopen van de Gillis Steltmanstraat naar de Hervormde School in de Sam van Houten, via de Jan van Duivenvoordestraat of over de dijk die er naast lag. Dit was 1959 - 1965 ongeveer. En 's zondag's ook, naar de kerk die in de aula van de katholieke kerk plaats vond.

Namen van klasmaatjes en bekenden die in de JvD of Dirk Sonoy straat woonden waren o.m. de fam. Dissel, Verwaal, Dekker, Bernard, Leys, van Mierop, Whitton.

Herinner mij nog heel goed 's winters, als de sneeuw ging smelten, dat er heel grote en diepe plassen op de dijk lagen. Met de laarzen aan er doorheen, maar die plassen waren te diep dus liep het ijskoude water zo je laarzen in. Uiteraard kon je dan niet naar huis, met drijf natte sokken, broek en laarzen.

Bedankt voor dit leuke artikel.

Annelies woonde op dezelfde galerij als waarop ik woonde in de Dirk Sonoystraat. Zij was een vaste bezoekster van de rolschaatsbaan aan de Jan van Duivenvoordestraat. Volgens mij zat zij toen op figuur rolschaatsles o.i.d. want bijna dagelijks zag je haar na schooltijd op de baan diverse ingewikkelde figuren en pirouetjes maken op haar rolschaatsen. Het zag er m.i. indrukwekkend uit. Het viel mij op dat ze heel lang op één been kon blijven staan. Op een dag, toen Annelies er een keer niet was, probeerde ik het ook eens. Ik dacht dat kan ik ook. Ik helde mijn bovenlichaam naar voren en stak mijn rechterbeen naar achteren en tevens omhoog en probeerde één rechte lijn te vormen. Het gevolg was dat ik mijn evenwicht verloor en keihard op de grond viel. Enigzins beschaamd en met kapotte knieën liep ik terug naar huis.

Als heel klein meisje logeerde ik vaak bij een familie Schoen, in geuzeveld. Volgens mij hadden zij een snoepwinkeltje..later kregen zij een groter huis, de straatnaam weet ik niet meer, ik weet wel dat ze uitkeken op de polder. Mijnheer Schoen heette Chris een kleine donkere man, zijn zoon heete Chris en ik weet van een dochter die Ria heette en een dochter die Sonja heette...ik zou zo graag weten wat er van hen geworden is...

Broer, De herinnering die jij beschrijft heb ik niet mee gemaakt. "Toen was ik er nog niet..."
Het geeft echter wel een heel mooi beeld van onze jeugd in Geuzenveld.
Een warm gevoel, ondanks de sneeuw.... Mooi!

Ik denk nog weleens terug aan die echte winters die we in de jaren 50 en 60 hadden. Die winters waarin het streng vroor en we getrakteerd werden op een flink pak sneeuw wat dagen bleef liggen. De Albardagracht vroor al snel dicht en maakte schaatsen en sleeën mogelijk. Ik kon dan niet wachten tot ik de slee weer uit de box kon halen. De voorpret begon dan meestal al 's avonds wanneer ik in mijn bed lag. Ik deelde een stapelbed met mijn jongere broer en ik lag boven en had daardoor zicht op het raam. Zelfs met de gordijnen dicht kon je toch de witte lucht en gloed van de sneeuw waarnemen op de plekken waar de lantaarnpalen stonden. Ik deed de gordijnen dan open en lag dan een tijdje naar buiten te kijken naar de witte tuinen, en dijken. Alles was ondergesneeuwd. De sneeuw kwam met pakken naar beneden. Het verlangen om buiten in die maagdelijke sneeuw te lopen en daar mijn voetstappen achter te laten was op zo'n moment heel sterk. De volgende morgen als ik opstond om naar school te gaan was het gelukkig nog precies hetzelfde. Het sneeuwde nog steeds. Ingepakt met sjawl, dikke jas en kaplaarzen aan, liep ik naar mijn school toe. Onderweg kwam ik vriendjes tegen en begon het sneeuwballengevecht. 's Middags wist ik niet hoe snel ik weer naar huis moest komen om eindelijk de slee te kunnen pakken. Dit resulteerde in dijkie op en dijkie af, onvermoeibaar, tot ik moest eten. Ik ging alleen of samen met mijn broer de dijk af want je moest toch per slot van rekening alles delen.
's Avonds viel ik vermoeid van al dat rennen, klimmen en de frisse buitenlucht in slaap.

Vanuit de binnenstad van Amsterdam is mijn famillie in 1957 verhuisd naar de Sam van Houtenstraat. Ikzelf was 10 jaar oud, en ook ik heb heel veel fijne herinneringen. Met de slee de dijk afglijden is daar een van. Het verhaal van Aad Konijn over de grasveldjes doet mij aan mijn vader denken. Die heeft in een van deze strenge winters, samen met enkele buurmannen het grasveld wat achter l de Sam van Houtenstraat lag, met een van de hofjes daar, met water bespoten. Veel plezier voor jong en oud. Uiteraard waren daar ook buren die er schande van hebben gesproken. Burgelijke ongehoorzaamheid dat was i die tijd een bron van ergenis.
Leuke tijd.

Toen ik in Amsterdam kwam wonen (1964) lagen er t.o. de Hoco metalen rijplaten op de top van de dijk. Die werden door de kids netjes tot half over die zandmassa geschoven, net als een duikplank. Paar keer springen , gelanceerd worden en dan met een noodgang in het zand knallen. Wat een GEWELDIGE TIJD !!!

Hoi, wij woonde op de Leenhofstraat #1, 4 hoog.
Ik denk rond 1965 tot eind jaren 70.
Ron heb jij een broer die Hans heet?
Wij speelde altijd in de flat (6 hoog).
En natuurlijk jufrouw Scooter peste, die samen woonde met haar " zuster".

Hallo Rita,
Ik ken je broer Pieter nog uit die tijd, ik ben laatst nog bij hem op visite geweest in de Molukkenstraat.
Ik woonde Leenhofstraat 9 H.
Wij hebben heel wat afgespeelt op die rolschaatsbaan o.a. met een zelfgemaakte skelter.

Groet, Ron

Jeugdherinneringen komen boven. Ik heb van 1957 tot 1961 in de Jan van Duivenvoordestraat gewoond. De dijk leek toen heel hoog en in de winter kon je lekker met je sleetje naar beneden glijden. Fantastische tijd gehad daar! Later naar Osdorp verhuisd. Toevallig pas weer even terug geweest in de straat.

De kenau had zoals een ieder weet prachtige grasveldjes.
Maar helaas een heldere geest had beslist dat die verboden waren voor wie dan ook behalve de tuinmannen.
Er stonden dan ook de bekende bordjes verboden toegang volgens artikel enz enz
En bij elk van die grasveldjes had je wel mensen (meestal de onderste bewoners ) die zich ten doel hadden gesteld om regelmatig hun huiskamerraam te bekloppen als er weer een kind in die tuin liep.
Dat was natuurlijk koren op de molen van de grootste belhamels van de buurt om dat soort vreselijke types te terroriseren door de tuin in te gaan en dat kleinzielige volk te sarren.(trouwens s,winters mochten we zowaar wel met de sneeuw spelen bij hoge uitzondering).
Bij mij in het blok hadden wij aan de achterkant de familie Janmaat en Eman en aan de voorzijde de van der Linden en meneer Douwe.
Deze laatste was wel heel fanatiek.
De dijk was in aanbouw moet ik vertellen .
Dus de tuin in met een hele zooi ik denk wel een mannetje of vijftien.
Ik zat bij de jongere maar degene die daadwerkelijk het zooitje opstookte waren o.a mijn oudste zus Willy en niet nader genoemde kinderen (diegene die dit leest herkent de story wel).
Deze heer Douwe ging zelf zo ver om de kinderen te achtervolgen Eureka de dijk ontdekt.
Nu deed hijn dit met de fiets en zoals de ingewijde wel weten was de dijk oprijden niet te doen met een fiets (of je moest jan Jansen heten)
Wij de dijk op en hij er achter aan .
Lukte niet jammer dan hij ging maar weer naar huis en wij in een deuk.
Edoch nu had deze man een hobby.
Dat was het knutselen aan brommers.
Wie schetste onze verbazing na weer een pesterijtje en het geren de dijk op daar kwam hij aan alleen deze keer niet met een fiets maar met een brommertje .
Dat was andere koek.
Hij was even sneller dan onze langzaamste en had deze te pakken en na een donderspeech ging hij weer naar beneden.
een grijns van voldoening op zijn gezicht hebbende.
Het pesten hield hier niet mee op maar het voorval maakte ons een stuk voorzichtiger dus had buurman Douwe toch zijn gram een beetje gehaalt.
Jaren later heb ik hem daar nog eens aan herinnert en een lach op zijn gezicht zei genoeg.
De goede man is er allang niet meer.
Maar ondanks zijn volhardende tuinbescherming moet ik wel van mijn hart dat als ik trammelant met mijn brommer had hij altijd wel raad had of hielp. En het grasveldje ?? Ja dat is er niet meer .
Maar de sport om de buren over de rooie te helpen staat in mijn geheugen gegrift.
aadkooijman 12 sep 2008

En zo is de cirkel rond Okko,
Aad is nu (nog) mijn grootste Gabber... klein wereldje dat Geuzenveld hé

Jazeker okko ik heb met jou op school gezeten en wel op de lts patrimonium.
Ook John Vlug kon ik en ben ik later nog wel eens tegen gekomen omdat wij beide in het
openbaar vervoer werkte.
Robert Brilman heb ik nog wel gezocht maar niet kunnen vinden.
En jazeker ik werd aty genoemd.
Leuk eens iets van een oud klasgenoot te horen .

Beste Aad,

Ben jij de Aad die bij mij in de klas heeft gezeten op de LTS Patrimonium. Jij ging om met o.a. John Vlug en Robert Brilman? Er staat mij trouwens iets bij dat ze jou Ati noemden of zoiets

Ook ik ben in 1957 vanuit Rotterdam naar Amsterdam verhuist ik was 3 jaar
Het nieuwe adres was de Kenau Simons Hasselaarstraat.(helaas van de aardbodem verdwenen zoals de hele buurt daar gesloopt).Het grasveld tussen de Alberdagracht en de Sam van houten was voor dat Tabita er was een geliefd voetbalveldje(ondanks de honden......).
Later werdt dat het basketbalveld c q rolschaatsbaan.
Ik kwam daar meestal om een balletje te trappen of rond te hangen met de meiden .
Ik heb daar heel wat ervaringen op gedaan zal ik maar zeggen.
Het balletje trappen was meestal met ene Ronnie Hagestein en vrienden.
ook ik ben later naar Dronten verhuist en heb daar 13 jaar gewoond maar inmiddels weer 19 jaar in purmerend.
Ik ontmoet hier veel mensen uit de oude buurt en dan sta je er van te kijken hoeveel mensen op dat zelfde rolschaatsbaantje rond gehangen hebben.
Kortom een wereldplekkie.
Ik denk er dan nog altijd met veel plezier aan terug.
Dus over hangjongeren gesproken wij waren dat al veel eerder dan dat spul van tegenwoordig alleen hadden wij toch wel een heel coole plek.

Kijk ook op deze site janbonga.compufinest.nl/#0.0

Verse fotoos

Elke zaterdag bij de bakker een puntzak koekkruimels halen voor, ik dacht, een duppie.
Ik heb veel goede en fijne herinneringen aan m'n kinderjaren in geuzenveld.Sporadisch rij ik er nog langs, gewoon om te zien hoe het is.Herinneringen ophalen als je langs loopt of rijdt.
Even slikken toen ik bemerkte dat ze flats gesloopt worden....
Daar gaan m'n kinderjaren, wat rest zijn de herinneringen in mn hoofd....
Gave tijd !!Gave buurt !

geweldig, ik sluit me bij het verhaal van mijn broer aan.groetjes gerda meertens

Afgelopen vrijdag kreeg ik in Almere een gratis Parool in de brievenbus. Tot mijn verrassing zag ik daarin de foto van de huizenblokken in Jan Bongastraat en daarachter die gesloopt werden, in de rubriek Amsterdam Onbewolkt. De foto is ook te bestellen op www.onbewolkt.nl
Van de personen die gereageerd hebben zegt Joke Holkamp mij wat (toen relatief lang en blond?): zij woonde volgens mij op de eerste woonlaag helemaal rechts van het blok, wij woonden in hetzelfde trappenhuis helemaal bovenin rechts.
Zij en mijn zus Sari hadden nog wel het meest contact van ons. Wij woonden er van 1956 tot 1963 met uiteindelijk 8 personen: naast onze ouders, Sari en ik waren het de andere kinderen Lia, Hans, Gerda en Carla.
Grappig die oude foto's (die enkele auto bij de rolsschaatsbaan en die naderhand nutteloze dijklichamen - volgens mij ooit bedoeld voor een wegverbinding met Schiphol).
Ontzettend veel beleefd buiten, wat wil je ook op die leeftijd.
De kolenboer rechts beneden, de fietsen die je nog zonder slot buiten kon laten staan, het veld voor ons blok waar van alles gebeurde...
groet,
piet.meertens@gmail.com

Hee hallo allemaal, ook ik woonde in Geuzenveld. Wij kwamen daar wonen in 1955 in de aalbersestraat.
Loes Weeling. E-mail: m.weeling(at)chello.nl

hoi rita
ik heb laatst nog een foto van je moeder samen met mijn moeder gezien ze waren toendertijd lid van de kvp en dronken koffie in de kerk in de aalbersestraat
gr joss lippers

Ja, dat klopt inderdaad. Leenhofstraat 9, 4 hoog. Je naam komt me wel bekend voor, maar meer van horen zeggen denk ik. Volgens mij ben je meer van de generatie van mijn oudere zus en broers. Pieter ('54), Tonny ('56) en Hans ('58) Ikzelf ben van '66. Mijn vader heeft hier en daar ook nog gereageerd, die was bij de politie.

Hoi rita
Woonde jij vroeger in de leenhofstraat ?
ergens op 4 hoog?
Ben erg benieuwd
Gr Joss

Met mijn ouders ben ik in 1956 in de Jan Bongastraat komen wonen, ik was bijna 7 jaar.
De rolschaatsbaan kan ik mij nog wel herinneren,heb er veel gebruik van gemaakt.
Voor ons huis was toen braakliggend terrein( nu Tabitha) en ook een dijk,daar kon je met sneeuw fijn sleetje rijden.Zolang ik mij kan herinneren heb ik het een prettige tijd gevonden.

Ik woonde met mij ouders in de dirk sonooy straat op drie hoog het zal 57 of zo gewwest zij dat we er kwamen wonen, er werd nog aan de dijk gewerkt. toen de werklui pas weg waren, hebben we een paar keer fikkiie gestookt in de gaten die er in het zand waren verschenen. na een paar dagen rookte de hele dijk, de mensen vertelden dat dat veenbrand was en dat je dat niet kon blussen, maar het is toch vanzelf gestopt. Ook lekker in de winter met de slee ervanaf roetsen, en dan weer terug naarboven. In november 1962 op mn 7e verjaardag verhuisd naar amstelveen, daar hadden we niet zo een fijne dijk.

ook ik speelde op dat pleintje want ik woonde om de hoek in de sam van houtenstraat.en sleetje rijden van de dijk leuke tijd.nu heel erg veranderd daar dijk weg hoge flats maar mijn ouders wonen nu in nieuw sloten vandaar dat ik af en toe nog wel eens een kijkje kom nemen naar de veranderingen in geuzenveld.

maar ik ben van een latere lichting, halverwege de 70-er jaren. Ook het fontijntje kan ik me goed herinneren. Ik hield overigens helemaal niet van rolschaatsen, was een schijterd en w.s. mede daardoor viel ik over ieder steentje wat er lag.

hallo Okko, ook ik ben vaak op de rolschaatsbaan geweest, alleen woonde ik wel in slotermeer, in de Jan van Beersstraat, maar dat was geen probleem om daar naar toe te gaan.
Want je had(lijkt het wel) alle tijd om heerlijk buiten te kunnen spelen. Woon ook in Dronten al 34 jaar.