Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Verhaal: Jan Wiebenga 3 reacties

Osdorp is niet meer

19691974
/

Van het Osdorp van maart 1969 tot juli 1974, dat mij en mijn vrouw is bijgebleven, is niet veel meer over. De hele buurt is gesloopt en opnieuw weer opgebouwd. Met de hele buurt bedoel ik het stuk tussen Pieter Calandlaan, Baden Powellweg, Tussenmeer en het Stadspark Osdorp.

Deze woningen van ‘Het Oosten’ hadden een beetje een kazerne-achtige uitstraling. Ze hebben er naar Amsterdamse begrippen niet lang gestaan. Hoogstens 50 of 55 jaar. We kwamen van één grote verbouwde kamer, zonder douche, uit de grachtengordel hier wonen.
Na maandenlang geneuzel van het CBH (Centraal Bureau Huisvesting). Het CBH vond dat we eigenlijk één kamer te veel hadden. De toewijzingsdatum lag twee weken voor de geboorte van ons tweede kindje. Ze hadden de euvele moed om te opperen dat het misschien wel dood geboren zou kunnen worden. In dat geval zouden we een kamer te veel krijgen! Mijn vrouw zei toen dat ze daar maar niet van uit moesten gaan, want ze stond op springen, de baby wou er uit! En zo gebeurde het ook. Maar jammer genoeg niet in de hal van het CBH maar gewoon in het Annapaviljoen. Als ik er aan denk krijgt mijn vrouw alsnog spontane weeën. Ambtenaren, grrr?!?!

Het was of we van de hel in de hemel kwamen. Eindelijk konden we onder onze eigen douche staan. Dit was het einde van onze badhuis-periode en het badderen in mijn ouderlijk huis. De kinderen konden lekker in het lavet. Ze gingen naar de kleuterschool ‘Paulineke’ in de Hertingenstraat 61. De zandbak was in de straat vlak voor de deur met banken voor de ouders. Daar werd zomers druk gebruik van gemaakt. Onze oudste heeft nog een jaar op de Paulusschool aan de wolbrantskerkweg gezeten.
De Pauluskerk stond en staat nog op de hoek van de Pieter Calandlaan. Ja, zelfs een zwembad, het Akerbad, bevond zich in de buurt aan de Zuiderakerweg. En natuurlijk de winkels op Tussenmeer en het Osdorpplein. Al met al een heel gezellig buurtje. Met de buren konden we het ook heel goed vinden. Een oppas woonde altijd vlakbij in hetzelfde trappenhuis. We pasten op elkaars kinderen of het de gewoonste zaak van de wereld was.
Het was een mooie onbezorgde tijd daar in Osdorp.

gepubliceerd: 17 februari 2008

Gepubliceerd op
17-02-2008
Reacties (3)

1961 -1970

Inderdaad er is veel veranderd, veel verdwenen.
Woonde vanaf maart 1961 tot en met mei 1970 in Osdorp.
Veel mooie herinneringen.
De VIVO, Westdorp Speelgoed, Bakker Karelsen, De schoenmaker had
met pasen echte kuikentjes in de etalage rondlopen.
Ik woonde in de Domela Nieuenhuisstraat vanaf dat ik 10 maanden was
tot ik bijna 10 werd.

L. van der Laan
,
14 nov 2011, 20:09

Mooi man!

Leuk herkenbaar beschreven.

Hilbert Steensma
,
9 sept 2009, 15:37

licht lucht en ruimte

osdorp is veranderd van licht lucht en ruimte
in hekken
en nek verrekken
van het omhoog kijken naar die hoge grauwe gebouwen
of die flat is die poepkleur
je moet er van houden
van gezellig naar onpersoonlijk
van rustig naar druk
het groen en vele bomen zijn weg
osdorp is nu verschrikkeluk

ex-osdorpertje
,
25 nov 2008, 23:55

Post title

Post url

Your comment

Author

Comment

Mail

Website

Om foto's toe te kunnen voegen aan je reactie moet je eerst inloggen op de website. Klik rechtsboven op 'Log in' of - als je nog niet aangemeld bent - op 'Aanmelden'.