Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Verhaal: Nell van den Berg 1 reactie

Wonen in West

Bijna mijn hele leven heb ik in Amsterdam-West gewoond. Eén week voor mijn 7e verjaardag in 1932 verhuisden wij van de Rijnstraat naar de Rietwijkerstraat in de Hoofddorppleinbuurt, naar een woning met een echte doucheruimte en dat voor f 28,- per maand.

Tot mijn trouwen in 1953 heb ik daar, ondanks de oorlogsjaren, een heerlijke tijd gehad.
Ik had stelten, we konden tollen met zweep over tientallen meters, hinkelen met en zonder stok, touwtje springen, knikkeren, standbal, dievie-met-verlos en schuilhokje.

Steltlopen.
Foto: Nell van den Berg, 1933
’s Winters als er sneeuw lag, maakten we een glijbaan van minstens 10 meter. De granietvloer in een portiek was ideaal voor de priktol ‘koperslager, vuur en vlam, wie het langste tollen kan’. Met eiken kleppers klepperde je de kleppermars. Ik kan me niet herinneren dat we ons ooit verveelden. Er waren geen braderieën maar jaarlijkse winkelweken. In de etalage van elke winkel was bijvoorbeeld een letter verstopt. Als je al die letters had gevonden, kon je er een zin van maken en had je kans op een prijs. De winkels waren in die tijd tot acht uur open, zaterdags tot tien uur. Zaterdagsavonds maakten mijn vader en ik dan ons wekelijkse gezellige ‘Zeilstraatje’. Ik herinner me daarbij ooit een levensmiddelenmand te hebben gewonnen met een goed antwoord op één enkele vraag van een winkelier. Heel onverwacht dus maar we waren wel hartstikke trots toen we met die mand thuiskwamen.

Sape Kuiperstraat.
Foto:Nell van den Berg, 1959
Toen we trouwden in 1953 kregen we een nieuwbouwwoning aan de Sape Kuiperstraat (nu Kuiperplantsoen) in Slotermeer. Over de Burgemeester de Vlugtlaan reed nog geen tram maar bus F tot de Eliasstraat en later tot de Slotermeerlaan. Vanaf de Burgemeester Eliasstraat tot aan de Slotermeerlaan waren er aan die kant van de Vlugtlaan ook nog geen winkels of woningen.
Dokter Weddepohl, die naast ons woonde, ging nog op de fiets naar zijn patiënten. Het was nog zo rustig dat hij met zijn echtgenote voor het raam stond te kijken of er een patiënt aan kwam. Bijna niet te geloven. Als je nu een afspraak bij de dokter wil maken, moet je enkele dagen wachten voor je terecht kunt voor een consult. Wat is er veel veranderd in die vijftig jaar!

Verwerkt door Hedda van Rozelaar
Gepubliceerd: 14 oktober 2007

Gepubliceerd op
14-10-2007
Reacties (1)

Rietwijkerstraat

Beste mevr. v.d. Berg,

Ook ik heb in de Rietwijkerstraat gewoond, op nr. 12, boven de melkwinkel, van 1948 (mijn geboortejaar) tot 1954, toen ook wij naar Slotermeer verhuisden, naar een eigen woning.
In de Rietwijkerstraat woonden wij in bij een bejaarde dame.
Wij hadden met z'n vijven twee kamers.
De kinderen sliepen in de slaapkamer. In de huiskamer gingen 's avonds de meubels aan de kant en werd het opklapbed, dat tussen de schuifdeuren en de kledingkast in de slaapkamer zat, neergelaten voor mijn ouders. Op de brede stoep kon je inderdaad heerlijk spelen. Slotermeer was helemaal geweldig voor kinderen. Met hartelijke groet,

Marianne van Beers
,
29 maa 2008, 12:46

Post title

Post url

Your comment

Author

Comment

Mail

Website

Om foto's toe te kunnen voegen aan je reactie moet je eerst inloggen op de website. Klik rechtsboven op 'Log in' of - als je nog niet aangemeld bent - op 'Aanmelden'.