Oh Amsterdam, wat ben je mooi!
-
Foto: april 2007, Ruud van Koert
-
De Amstel met de contouren van de Rembrandttoren -
Foto: april 2007, Ruud van Koert
Ruud's Rondje: Ruud van Koert neemt ons deze keer mee op zijn fietstocht door de stad.
Het is bijna Koninginnedag en volop lente. Je hoort het openspringen van de bladknoppen bijna door de muren heen. Hét moment voor sportief woon-werk verkeer. Met korte ongeduldige slagen breng ik de banden van mijn leasefiets op de juiste spanning. Niet stuiterhard, maar ook weer niet te zacht voor de talloze boomwortels die zich op mijn route aan het plaveisel trachten te ontworstelen.
Even later zwenk ik, windje in de rug, het Rembrandtpark in. Op het hoofdfietspad voeg ik me tussen de files tweewielers die als een mierenstraat langs elkaar stromen.
Jongensland - Jongensland Foto: april 2007, Ruud van Koert
Trapveldje…. Bruggetje… Jongensland… (heet het nog zo?) Aan het eind, achter de grote vijver, het gebouw aan de Nachtwachtlaan waar twintig jaar geleden, toch maar niet het onderwijs, mijn kantoorloopbaan bij de NMB begon.
ex-NMB-gebouw - ex-NMB-gebouw Foto: april 2007, Ruud van Koert
Plotseling schiet er een vroege jogster uit een zijpad voor me langs. Een V-hals T-shirt omspant haar sportsbreasted bovenlijf. De glimmende schaatsmaillot accentueert bij iedere pas de aanspanning van haar bilspieren. Zweetdruppeltjes op haar voorhoofd. Met een blonde ritmisch zwaaiende paardenstaart zweeft ze verder richting Surinameplein. Ik haal weer adem.
Verder door “de Baarsjes” slingerend glijd ik bij het grote toegangshek aan de Amstelveenseweg het Vondelpark binnen.
De lichtgroen kleurende bomenzee vormt een ereboog en de door de kruinen gefilterde ochtendzon geeft het park iets mystieks. Ik haal met moeite een paar skaters in die onbekommerd soepel over de volle breedte van het pad waaieren.
Vijver Vondelpark - Vijver Vondelpark Foto: april 2007, Ruud van Koert
De fontein in de vijver bij het koffiehuis spuit juichend zijn stralen de lucht in en de eerste zomerzwervers wrijven de winterslaap uit hun ogen.
Aan de Stadhouderskade verlaat ik met weemoed míjn Vondelpark.
Ik ben tenslotte geboren en getogen Amsterdammer en met de Mammoetwet aan de
HAVO-Zocherstraat opgegroeid met dit park aller parken. Wiens veertienjarige borstjes betastte ik ook alweer onervaren op die bank naast het smeedijzeren bruggetje? Ik word opgeslokt door het oorverdovende geluid van drie rijen dik auto’s op de binnenste kransslagader van de stad. Langs de kant staan bussen lange toeristenrijen, “see Europe in fourteen days”, ongeduldig te wachten op de openstelling van het Heineken-“museum”.
Stadhouderskade met Heineken - Stadhouderskade met Heineken Foto: april 2007, Ruud van Koert
Het groene fietsje van het verkeerslicht wijst me rechtsaf de Amsteldijk op.
De rivier waar mijn stad zijn naam aan ontleent is hier majestueus breed en ik sta even stil op de Berlagebrug.
Het uitzicht is adembenemend. Aan de stadszijde geeft de inmiddels sterker wordende zon het dak van Carré een lichte gloed. Stroomopwaarts de blanke blokken van de Bijlmerbajes. De Arena waar Ajax eens weer godenzonen hoopt te krijgen is inmiddels verdwenen achter de vuurtoren van de stad, de Rembrandttoren.
Ik sluit mijn ogen en in gedachten hoor ik de hompelende bas van Manke Nelis: “ O Amsterdam, wat ben je mooi!”
De hele serie verhalen van Ruud vindt u hier: Ruud's Rondje
Gepubliceerd: 12 augustus 2006
Gepubliceerd op
Reacties (3)
Amsterdam is mooi.
De belevenissen van de schrijver van het artikel "een fijne stad" is een behoorlijke zuurpruim, die met grote regelmaat met z'n verkeerde been uit bed stapt.
De indrukken die de hr. van Koert ons voorschoteld zijn van ongekende schoonheid.
Het jongensland was bij ons in de buurt trouwens bekend als
't landje.
Een "fijne" stad....
De belevenissen van de schrijver van het artikel "een fijne stad" zijn absoluut een stuk authentieker dan het zoete sprookje dat de hr. van Koert ons wil doen geloven.
Fijne stad
Om 7 uur 's ochtends word ik wakker, niet door mijn wekker maar door het gegier en geknetter van een motorrijder die voorbij raast.
Als ik even later ,aan het ontbijt zit schiet ik plotseling 10 cm omhoog iemand gooit met een smak de portiekdeur dicht. Ben meteen klaarwakker. Kwartier later..
Bij mijn box aangekomen zie ik dat het slot van de deur geforceerd is, de schrik slaat mij om het hart. Mijn god, mijn nieuwe racefiets is verdwenen. Politie gebeld. Vanavond naar het bureau.
Gelukkig staat mijn oude herenfiets er nog wel.
Bibberend op mijn benen en met een half uur vertraging richting
mijn werk. Als ik de hoek omfiets en vervolgens
de bocht iets te ruim neem, knal ik bijna tegen een bromfietser, die bruut afremt , vervolgens ontploft, zijn middelvinger in de lucht priemt en mij helemaal verrot begint te schelden.
Rustig blijven, rustig blijven prent ik mijzelf in.
Bij de Sloterplas aangekomen, wil mijn fiets plotseling niet meer vooruit. Voorband lek. Ben door een lading glas gereden van een kapotgegooide bierfles. Dit slaat alles. Snel fiets op slot en richting de dichtsbijzijnde tramhalte. Op de tramhalte allemaal sjacherijnige
gezichten, ben de enige kaaskop in dit gezelschap. Als ik instap, word ik zowat omver gekegeld door een stelletje onopgevoede scholiertjes, die zich met 3 man tegelijk langs mij heenwurmen.
Na een ritje van een klein half uur bij de Raadhuisstraat uitgestapt, zelfde tafereel, laat mij in de stroom mee naar buiten sleuren.
Dit trek ik niet. Even een time out, tijd voor een bakje koffie. He, ik had mijn portemonnaie toch meegenomen. De adrenaline giert door mijn lijf.
Alle zakken nagekeken en mijn rugzak, geen geldflap te bekennen.
Nee natuurlijk niet thuis laten liggen want ik heb net nog een tramkaartje gekocht. Verdomme ook dat nog. Gerold in die kl.te tram. Gelukkig heb ik nog wat kleingeld los in mijn zak.
Ik duik het eerste het beste koffiehuis in en bestel een bak pleur.
Er ligt een verse Telegraaf op tafel. Probeer mijn gedachten wat te verzetten.
Sigarenzaak berooft, man neergestoken, vrouw aangereden, school afgebrand, waarschijnlijk brandstichting, meisje aangerand,
auto's bekrast............ Ajax verloren , laat maar, rot op met die krant. Rot op met die stad.
Een uur later dan gepland zit ik achter mijn computer.
Ik inventariseer wat me allemaal nog kan gebeuren vandaag.
Na een lijstje gemaakt te hebben met 25 mogelijke aanvallen van buitenaf, neem ik een besluit.
Vaarwel toffe stad, vaarwel toffe mensen gek word ik van jullie.