De huiskamer van Geuzenveld, café De Luifel (1)

ik heb daar ik 1998 me man leren kennen,toen was de kroeg van aad.
ik kwam daar meestal laat als koffiehuis bierman(leo en jopie) dicht ging.
ik heb daar een leuke tijd gehad ondanks dat het er niet altijd snor was er kwamen vreemde figuren.
mijn man ging toen om met die indonees genaamd gino van dat restaurantje semarang en zijn vrouw strea.
helaas zijn wij deze vrienden uit het ook verloren en wonen wij niet meer in amsterdam.voor een bruiloft ben ik wel op zoek naar gino.ik heb gehoord dat hij regelmatig in cafe bar content komt op de slotermeerlaan.weet iemand wie hij is of heeft er iemand nog contact met hem?

Hallo Pieter,
ik ben dochter van Joop (ook wel kale Jopie) genoemd.
Ik kwam, al surfend door "Het geheugen van West", deze pagina over Café de Luifel tegen. Mijn vader, Joop dus, heeft in de beginjaren van Jan (en Lottie?)Hoogeveen wel achter de bar gestaan in De Luifel. Jan Hoogeveen had toen ook nog (?) "Café De Grote Slok" in de Kinkerstraat. Mijn moeder, Patje, is daar werkster geweest en heeft daar 30 jaar in de ochtend en soms zondagochtend achter de bar gestaan. In de jaren `60 werkte zij dus voor Jan Hoogeveen.De Grote Slok later overgenomen door Ben Pfau. Vraag: Is Theo Hoogeveen een broer of zoon van Jan? Mijn moeder, nu 88, heeft een stapel dagboeken en naar mijn weten wordt daarin ook over De Luifel verteld.Ik heb dacht ik ook nog ergens een foto van mijn vader achter de bar in De Luifel heb. Interesse? Weet wel, dat als pa in De Luifel werkte, hij niet voor de ochtend thuis was, want dan was het "doorzakken"met kasteleins. "Rooie Sjaak" komt mij ook erg bekend voor. Die naam heb ik mijn ouders, toen ik kind was wel horen noemen. Was hij al werkzaam in De Luifel toen Jan Hoogeveen eigenaar was? Daar wij op moment erg bezig ben met het verleden van mijn vader, is mijn vraag of iemand zich, Joop dus, nog herinnert? Het gaat dan om de jaren `60 en misschien `70/71, weet niet zeker.Hij is in 1974 overleden. Mijn moeder met haar 88, kan zich ook niet meer alles herinneren. Helaas heeft ze in al haar dagboeken over de cafè`s alleen de dag genoemd en geen datum vaak.

Haha cafe de Luifel de stamkroeg van mijn vader en 3 broers en mijn man.
Mijn zuster heeft nog verkering gehad met de barkeeper Adje Schillemans.Ook rooie Sjaak en Tini,Theo en Piet allemaal namen die mij bekend voor komen.Omstreeks 1970 was het een heel gezellig cafe waar buurt bewoners elkaar tegen kwamen.Ik heb mijn man Klaas Pieksma(hij was zeeman toen)tussen twee reisjes in ontmoet bij de Luifel.Mijn broers waren Nico,Peter en Ben Scharn mijn vader heette ook Nico en was Slager.
Komt het een van de lezers bekend voor?ik ben benieuwd?
Groetjes Tineke Pieksma-Scharn.

Nee, het is er nu gezellig.................. van de week een Turse vrouw doodgestoken aan de Colijnstraat, een dag erna een man dood gevonden door een misdrijf.
Geef mij die jaren 70 en 80 dan maar.

In die tijd was heel Geuzenvveld niet zo fris en vooral gestoord. Sommigen kan ik werkelijk nog wel schieten.

Het zit waarschijnlijk in de (achter)naam.
Ken er meer met die naam uit Geuzenveld die niet helemaal fris waren.

De eigenheimer ben ik dus: Dick M.

Nou die "eigenheimer" spoort niet zullen we maar zeggen.

Iedereen denkt (tot 1984) terug aan een fijn cafe, alleen Eigenheimer , die accute galstenen heeft niet.

Duister werd het misschien na het vertrek van Johan en Mia en toen jij halfbrakend aan de bar voorover ging hangen en van pure ellende niet wist hoe hij zijn rekening moest betalen.

Daar zou ik ook niet met plezier aan terug denken.

Welke mongool zit er eigenlijk achter de naam eigenheimer?

Echte loosers kwamen daar in het cafe. Ze wisten van voren niet eens dat ze van achteren ook leefden. Bah, echt een cafe van Jan Rap en zijn maat. Als ik er nog aan terug denk dan moet ik echt kotsen. Ben blij dat het hele gezelschap nu koud en stijf is van ellende en ik hoop dat ze hun resterende tijd van hun leven nog goeds weten in te vullen met meer wijsheid. Wat een duister gat is dat in de geschiedenis geweest van veel mensen. En ik weet zeker dat er velen zijn die niet graag meer terugdenken aan die tijd.

Kan me herinneren dat er over het algemeen domme lui in die kroeg zaten. gewoon simpel net als apen en jonge honden. bijstandstrekkers, inbrekers, fraudeurs en oplichters. hoogbegaafden zoals ik kwam je er helaas niet tegen.

O ja, ik zat in het Drankelftal samen met Harrie O. Lampie. Wat zal ie lekker smaken, ja ja ja jaaaaaaa

Ik zat er veel in de periode 1982 tot 1988, maar daarna kwam ik ook nog wel eens lang totdat het opeens een heel ander soort cafe werd. Ik heb Johan en Mia meegemaakt, Ome Nico en zijn vrouw die het toen overnamen en daarna Tini en Luuk. Kan me nog vele namen herinneren. Rooie Willem, Oma Han die altijd even kwam biljarten op zijn oude dag. Harrie Lampie met zijn nieuwe ronde nieuw kansen met zijn kaartspelletje. Bertus H. achter de bar, daarna Ton van de B, Namen als Jan F. die nooit een cent bij zich had, maar altijd even iets van iemand moest lenen van iemand voor een "binnenkomertje", al was het maar 2 piek. Fredje Postbode, Jan de Boekhouder, Theo ambtenaar, Dirk en Marjan, Robby de Zeeman en ja nog zo'n aantrekkelijke vrouw Dorien en weet ik veel wie al meer. Was in de zomer van 2007 nog even bij Rinus Pelgrom maar las via deze site dat hij helaas vorig is overleden.

De naam eigenheimer ken ik niet , zat je vaak aan de bar daar en in welke periode dan?

wat een bekende verhalen voor mij hier. was ook altijd mijn stamcafe. zat er bijna elke avond. ken veel namen maar de namen jan de boekhouder ontbreken en daan z. en natuurlijk Ton, die een poostje daar als barman heeft gewerkt maar ook als kok

heb er heel wat vrouwlijk schoon mee uit gevraagt

De door mij genoemde zangvereniging die op vrijdag of zaterdagavond in de Luifel kwam heette "Ambassade".
Ik kon er tijdens het schrijven van mijn stukje niet opkomen, maar het schoot me ineens weer te binnen, dus wilde ik het toch even kwijt ter completering. Heb ooit op 15 jarige leeftijd, hoewel niet katholiek zijnde, en geen lid van deze zangvereniging, meegedaan aan een Actie tbv. Tsjigugur (een nooddruftig dorpje ergens in de binnenlanden van Afrika) en me een versuffing gelopen in Osdorp. Dit om zoveel mogelijk balpennen te slijten voor Fl 0,75 p.st., en dat alleen omdat ik toen hevig verliefd was op een van de zangeressen uit bovengenoemd koor. Ja ja wat een man al niet doet voor een beetje aandacht van het tegenovergestelde geslacht.... Het is overigens nooit wat geworden... en nu hoor ik U denken AAAAAAAAAHHHHH geen happy end voor zoveel moeite? Neen helaas, onze religieuze en muzikale opvattingen lagen te ver uiteen, laten we het daar maar op houden.

Zie je nou wel Plientje, je kunt best hele mooie dingen schrijven.... En over "die dikke" van Verhoeven, inderdaad, hij lag constant op de loer om een van ons te grazen te nemen voor het doen van een boodschap, en netjes opgevoed zijnde durfde je geen nee te zeggen, totdat ik iets uitvond wat me misschien wel wat duppies zal hebben gekost, maar me de vervelende opdrachten ver van mij hield, en dat was het zgn. OOST-INDISCH DOOF zijn... ik deed gewoon of ik hem niet hoorde, en bovendien rende ik altijd met een noodgang langs zijn voordeur, zodat hij me nooit te pakken kon krijgen, zijn vrouw die zoals je zegt wat guller was, en bovendien heel lief wist me trouwens af en toe nog wel te strikken, ook toen al had ik een zwak voor lieve vrouwen, hoewel deze me wel te oud was hoor....(haha). Overigens.. die ouwe Verhoeven was ook niet zo'n lieverdje vroeger hoor, zoals hij altijd met trots vertelde... op zondag bv. de klompen die buiten stonden voor de Kerk vol deden met hondenpoep, of dezelfde uitwerpselen gebruiken om de zuigkanten van de sigarepeuken die ook buiten dezelfde kerk op een rijtje lagen, in te duwen.... de gevolgen laten zich raden. Hoewel ik moet wel zeggen dat ik wel eens een halve middag op de trap met hem heb zitten praten over die "goeie ouwe tijd" in de Jordaan, waar hij vandaan kwam, en heb toen zitten genieten van al die verhalen, enfin, van de doden niets dan goeds zullen we maar zeggen.

luilak, mijn allerleukste ervaring op luilak was een van te voren geplande "aanslag" op "boze buurman" Verhoeven.
De man had het toch écht aan zichzelf te wijten dat ie door mij en een "partner in het kwaad" werd afgestraft tijdens die bewuste Luilaknacht(ochtend). Die man was zó gierig, die liet ons voor een duppie boodschappen doen. Zijn vrouw was een stuk aardiger en wist ons om te kopen voor 25 cent. Dus was een lichte vorm van wraak hier wel op zijn plaats.Want je kon verdorie het portiek niet open doen of die kale kop trok de deur open en bedelde dan om een boodschap, maar daarna stond ie weer uit volle borst te schelden dat we teveel kabaal maakten enz. Daarom leek het ons wel aardig om een ijzeren rooster tegen de gierigaard (want dat was de reden )rechtop tegen zijn deur te plaatsen, aan te bellen, hopende dat ie woest open zou doen(en, thank you lord, dat deed ie)) en dat ijzeren rooster op zijn blote patatjes zou krijgen. Nou, wij lagen verdekt opgesteld op de buitentrap, hoorden hem op gepaste wijze vloeken en tieren, en we slaakten een onderdrukte giegel; missie blootvoets gelukt!
Wat wás ie woest zeg. Daarna, tevreden gesteld, opweg gegaan naar Den-Haag, samen met Betty Boop, om wat vrienden van haar op te snorren. Met de brommer, richting Den-Haag. Op de terugweg kwamen wij niet zo elegant ten val, we gingen over de kop, en bont en blauw kwamen we terug op ons vertrouwde nest, Budha. Meteen een extra biertje genuttigd voor de schik, maar de kleurtjes en schrammen waren op het thuisfront niet anders uit te leggen dan: "o, net geslipt in een bocht"terwijl we véél te hard over e.o.a. grintpad scheurden, met bier in de buikjes, op een verlaten boerenweg , ergens bij Voorburg. Stoute meisjes, maar toch heus heel braaf voor de buitenwereld. haha!

Regelmatig werd er besloten om vanuit de Luifel richting de stad te gaan om te gaan stappen.
Op een avond hadden Gerard B. en Ben M. besloten dat ook maar te doen.
Na enige uren alcolische versnaperingen te hebben genuttigd op en rond het Leidseplein was het plan om via de Leidsestraat weer terug richting huis te gaan.
Het bleek echter dat een gedeelte van de Leidsestraat geheel opengebroken was.
Alleen de tramrails lag er spiernaakt bij verder was alles dat ooit weg geweest was, naast,onder of tussen de rails, weggevreest.
Aangezien de beide heren geen zin hadden om om te gaan rijden en wel van een geintje hielden, zeker nu, werd besloten om te kijken of het misschien toch mogelijk was om via de tramrails de kortste weg richting huis te kunnen nemen.
De 4 wielen werden keurig op de tramrails geplaatst en ze begonnen te rijden. Maar omdat de chauffeur alsook zijn navigator
straal bezopen aan deze stunt begonnen, was het al snel duidelijk dat deze missie tot mislukken gedoemd was. De witte Simca (want
dat was het volgens mij) sodemieterde al na enige meters van de rails af. En hing als een hulpeloos stuk blik tussen de stalen staven te hangen. Het enige dat nog kontakt met de rails had was de bodemplaat van de auto.
Nou daar sta je dan (nou ja....staan!), zeg maar tollend op je benen, om 2 uur 's nachts, of zo , midden in de Leidsestraat, met een auto vastgeplakt aan de rails die niet meer voor of achteruit te branden was.
Dit moest wel nog fouter gaan aflopen. De politie kwam na enige tijd en G. en B. mochten, toen nog op het bureau als ik het goed heb, even het welbekende pijpje volblazen. Nou ja, de rest van dit verhaal laat zich raden. Rijbewijs ingevorderd, auto uit de rails getakeld enz.enz.
Na enige maanden mocht B. voorkomen en kreeg een flinke boete en 1 jaar rijontzegging aan zijn kont.
De moraal van dit verhaal; word eerst trambestuurder!!

Trouwens Fred, zoals blijkt uit de diverse reacties die jij bij de verschillende stukjes hebt geplaatst, zou jij ook jouw schrijverstalenten in een apart stuk(je) kunnen vermelden zoals ook de redactie suggereerd bij Plien, je schrijft zeker net zo goed als je zusje en omdat je ietwat ouder dan mij bent heb je zeker weer andere herinneringen over onze buurt. Probeer het eens vriend zou ik zeggen DUS werp af Uw schroom!!.

Allereerst dankjewel Freddieboy voor je compliment, en natuurlijk heb je gelijk over de begintijd van de receptie(s), maar 1 uur was volgens mij te vroeg hoor.... ik geloof dat ze begonnen op de (normale) openingstijd van de Luifel, zijnde 15.00u. Dit werd me bevestigd bij navraag aan andere frequente bezoekers van de luifel. Overigens ben ik lang niet bij alle recepties aanwezig geweest, ik zat vaak met de feestdagen in Drente... vandaar dat er misschien eninge verschillen zitten in onze herinneringen. Enfin, wat te zeggen over de tic(cen) van Theo, die had ik in de 1ste draft van mijn stukje ook vermeld, met nog wat andere dingen, maar daardoor werd het stuk zolang, dat ik een aparte site alleen al van de Luifel had kunnen maken, dus heb ik dat soort dingen (helaas) moeten schrappen, ik was allang blij dat de redactie van HGVW (Jan) mijn bijdrage helemaal heeft kunnen en willen plaatsen, maar dankje voor de vermelding(en) dit zijn zeker de markante kenmerken van onze vrienden en bekenden.... ach iedereen heeft wel wat, boeken vol zou je erover kunnen schrijven.

Beste Plien, de redactie van Het Geheugen van West steunt de oproep van Pieter Plenter om jouw schrijftalent ook op deze website te laten zien. Wil je dat? Stuur dan een berichtje naar de geheugenvanwest@planet.nl redactie.

Nee, Plientje, Schuimpie was de broer van Jur v. - Frank(ie)
toentertijd als scheepsmaatje bij de schipssleepdienst aan het werk (ben even de naam kwijt (Smit?)). Overigens jouw schrijftalent is ook aanwezig, waarom gebruik je je dagboeken niet als basis voor een leuk stukje over Geuzenveld, wetende dat onze *ouwe buurt* je net zo aan het hart gaat als mij

Wat ik me ook ineens herinner waren de biljartpartijtjes met Gert M. Ben M. Ruud en Wim M.
Een van hen, Gert M. ,herinner ik me als een zeer clowneske en vermakelijke speler. Daar ging je echt voor zitten.
Heb regelmatig ballen van hem tegen de grote glazen ruiten van de Luifel en op de grond zien neerdalen. Hij had de stootstijl van een verkrampte Parkinson veteraan zeg maar, en lepelde regelmatig de ballen het biljart uit, maar gek genoeg scoorde hij met zijn manier van spelen , als de ballen tenminste op het laken belven, toch wel vaak.
Overigens hield Theo de kwaliteit van het biljart goed bij.
Versleten of stukgespeelde lakens werden regelmatig vernieuwd.
En hij hield strikt de hand aan wie er afgeschreven hadden zodat iedereen aan de beurt kwam om het spelletje te spelen.

Wat een voltreffer Pietje, prachtig verhaal. Alle zakdoeken zijn op en liggen naast me op de grond. Mixed emotions overigens.
Inderdaad, de nieuwjaarsborrel, meteen al hoogtepunt van het jaar dat nog maar net was begonnen.
Maar die feesten begonnen bij mijn weten al om 1uur 's middags.
Zo rond 2 uur was iedereen wel zo'n beetje binnen en lichtelijk of zwaar beneveld, al naar gelang de inhaligheid van de persoon in kwestie (alles was immers gratis). De saladeschotels, stokbrood of toastjes met paling,zalm, noem maar op, stonden allemaal rijkelijk uitgestalt op het biljard. En het was er echt BEREGEZELLIG!!!!!
Er was een jaar dat men rond een uur of 5 besloten had massaal naar het Leidseplein te trekken om een tournedootje o.i.d. te gaan eten , om vervolgens rond een uur of 10 weer terug te keren in de luifel en het feest voort te zetten. We spreken hier dan wel over de volhoudertjes, want het drukke feest was wel zo'n beetje gedaan en het meeste volk was rond die tijd al weer richting huis vertrokken.
En Theo en Sjaak, ach ja, een beetje apart waren ze wel. Theo die als ie eenmaal op gang kwam met ouwehoeren, steevast, zo'n beetje om de minuut, de "kolensjouwers" shuffle etaleerde.
Dan gingen tijdens het praten die twee schoudertjes enige malen achter elkaar op en neer alsof ie een mud kolen op zijn schouders moest tillen.. Had ie overgehouden uit de tijd dat hij kolensjouwer was geweest zei ie me ooit. Een andere tick van hem was dat stofjes van de bar vegen. Met zijn arm gebogen over de bar en dan 4, 5 , 6 keer die hand naar hem toehalend. Ik heb het wel eens geobserveerd maar zag nimmer een stofje van welke aard dan ook liggen.
Wat me wel is bijgebleven dat de mate van vriendelijkheid van Theo naar zijn klanten toe zo ongeveer synoniem was met wat je bereid was te besteden in zijn kroeg. En Sjaak, inderdaad een ietwat norse persoonlijkheid, maar ik kende hem eigenlijk maar oppervlakkig .
Ik kwam er overigens al in 1968 toen Theo enige jaren daarvoor het cafe overgenomen had van een oom van de Muldertjes. Het vertier bestond toen voor ons, op de Zondagmiddag en soms Zondagavond ,uit biljarten, toepen en het spelen op een kleine, blauwe Bally's fruitautomaat. Toen een hele tijd niet meer daar geweest en zo rond 1977, toen iedereen het wel gezien had in het Buurtcentrum Geuzenveld op het Lambertus Zijlplein, een 2e Luifel periode, tot eind 1984. Ik vond de sfeer in de Luifel altijd erg goed, maar op het laatst niet meer wat het ooit geweest was. Het werd er toch wat stiller. Maar ook misschien door een verbroken relatie met ene Kiki L. ook vaste bezoeker aldaar. Die buiten mij om helaas ook heel veel belangstelling had voor andere Luifelmannetjes. Maar zeker ook omdat de zgn intellectuelenhoek hun vertier gingen zoeken in o.a. Cafe Maarten bij het Spui. Als ik het goed heb heet v/h cafe de Luifel al enige jaren Sanny's Place.

he, pieter de piet, was lampie niet dezelfde persoon als ene schuimpie?? verwar ik 2 personen misschien? de namen zijn mij beiden bekend dus, ik zal eens in mijn (jazeker) oude dagboeken kijken. Leuk om alles te lezen, vooral doorgaan hoor Piet, hartstikke leuk joh. doegie

Nee, zusje... Harry O. was nou echt niet een van de figuren die je snel vergeet, hij werd volgens mij bij de balans-telling meegenomen als vast inkomen. Niets ten nadele trouwens van deze humorvolle altijd lachende goede vriend.

Pieter....
Sorry, ik wist niet dat er nog wat achteraan kwam..ik lees net dat je hem niet vergeten bent.......

hee Pieter......
Ik was natuurlijk niet zo vaak als jij in de luifel...maar de 'enige' stamgast die ik me herinner, buiten jou natuurlijk, haha..is lampie.....hoe heette hij ook alweer???? Hij werkte in de Bickersstraat...waar ik toentertijd ook werkte...