Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Verhaal: Leo van der Valk

Een rooie kater en los zand

“Nee”, zegt Leo van der Valk, “ik hoor niet bij de beroemde familie, al wilde mijn grootvader wel zoiets beweren…”

“Wij hebben een zoon en een dochter - beiden zijn zij getrouwd – en wij hebben drie kleinkinderen. Mijn beroep is technicus in de chemische industrie, maar sinds 12 jaar ben ik thuis en dat spijt mij niets.
Mijn binding met en de mooiste plek in de van Tijenbuurt? Tja, dat is toch, naast dat ik de buurt heb zien bouwen, wel de winkel van mijn echtgenote aan de Van Karnebeekstraat. Zij verkoopt daar Boeddha’s, wierook, pendels en New Age artikelen. Vroeger zaten wij in de Kinkerstraat, maar daar werd gesloopt, dus hier naartoe!
Voorheen was er een kruidenierswinkel in gevestigd, maar helaas heb ik daar geen foto’s van. Ook geen foto’s van de buurt, wat jammer.”
Een hele leuke herinnering voor Leo is de Avondvierdaagse. “Wij verspreidden toen veel folders over de winkel. Zelf heb ik vijf keer meegelopen en ook twee keer de vierdaagse van Nijmegen gewandeld, de medailles liggen ergens op zolder.
Als ik nu als toeschouwer daar sta, komt er een warm gevoel naar boven van toen ik lang geleden met de meester en mijn klasgenoten erbij was, altijd zijn er wel een paar die harder wilden…
De bewoners in de tuinsteden kwamen uit alle windrichtingen, 6 tot 8 provincies in één buurt, dat is LOS ZAND, zo noem ik dat.”
Is er één voorwerp met een bepaalde betekenis?
“Nou, dat is wel DE bloembak die voor de winkel stond, waarschijnlijk een erfstuk van de Groenvoorziening, maar op een gegeven moment moesten wij ‘Precariorechten’ betalen…haal weg dat ding!”
Welk voorwerp neemt U altijd mee, overal naar toe? “Een foto van mijn echtgenote.”
Is er iets anders dat voor U heilig is? “Ja, toen mijn echtgenote de winkel opende, zei onze kleinzoon: ‘Kijk oma, jij spaart stenen en nou heb ik iets moois voor jou gevonden …’, het was een stuk stoeptegel, lief!”
Wat zou U missen als de winkel weg zou moeten? “Het contact met de klanten maar voor de rest niets.”
De laatste vraag: wie is die mooie viervoeter geëtst op de ruit van de woonkamerdeur? “Dat was de rooie kater van onze dochter, een zwerfkat die 23 jaar lang onze vriend is geweest.”

Gepubliceerd: 14 maart 2007

Link naar meer verhalen uit de Van Tijenbuurt.

Gepubliceerd op
14-03-2007
Reacties

Post title

Post url

Your comment

Author

Comment

Mail

Website

Om foto's toe te kunnen voegen aan je reactie moet je eerst inloggen op de website. Klik rechtsboven op 'Log in' of - als je nog niet aangemeld bent - op 'Aanmelden'.