Pionieren met de melkhandel
Toen de eerste huizen nog maar net waren opgeleverd in het nieuwe Slotermeer, begon de familie De Boer daar al een melkhandel. In die tijd werd de melk nog aan huis bezorgd.
-
Melkbezorgers. OVVV. Collectie: J. van Dijk , Jan van Dijk (fotograaf)
Melkhandel De Boer
Melkhandel De Boer in de eerste jaren. Foto: fam. De Boer
Oorspronkelijk hadden onze ouders een winkel in de Jan Pieter Heijestraat, maar in 1953 zetten ze aan de Burgemeester Fockstraat 62 opnieuw een melkwinkel op, die veel ruimer was. Naarmate er meer huizenblokken werden afgebouwd, kwamen er meer klanten.
In Nieuw-West hadden de melkboeren de wijken gesaneerd. Dat hield in dat men niet buiten het eigen gebied klanten probeerde te winnen. Wij kregen het gebied binnen de Ringdijk, Burgemeester de Vlugtlaan, Burgemeester Eliasstraat en de Burgemeester Vening Meinezslaan.
De melkboeren kwamen toen, net als de bakkers, hun producten aan de huisdeur afleveren. Bij de etagewoningen werd alles dus de trap op naar boven gebracht. Als de klanten niet thuis waren werd alles zonder problemen voor de deur neergezet.
Maar in vakantietijd werd niet echt aan de deur bezorgd. Dan gingen de melkboeren om en om met vakantie en werden de bezorgwijken van de ander gelopen. Kwam de melkboer de straat in, dan klingelde hij met een grote klingelbel en konden de klanten binnen 15 minuten naar de melkwagen op straat komen.
De eerste jaren maakten we nog gebruik van handkarren. In het begin was er nog geen bestrating, dus is er toen nog wel wat afgetobd om de melk door het zand bij de klanten thuis te krijgen.
Ook in de nieuwe stadswijk werd eerst nog voornamelijk 'losse' melk verkocht. Op de handkar stonden 2 melkbussen voorop en 2 melkbussen achterop en in de bak in het midden de flessen melk en melkproducten. Zomers werden de melkbussen voorzien van een witte hoes om ze koel te houden.
’s Winters, wanneer er sneeuw lag, werden er bakfietsen gehuurd om de melk te bezorgen, want de handkar was dan niet te verplaatsen. Later werden de handkarren vervangen door melkbezorgwagens, die motorisch aangedreven werden, de zogenaamde 'ijzeren trekhonden'.
In de jaren ’60 kwamen ook de steeds populairdere frisdranken en bier op de melkwagen te staan. In de loop van tijd werden de melkwinkels steeds meer kruidenier en gingen over op zelfbediening. Maar melkhandel De Boer bleef tot het laatst (in 1977) een bedieningswinkel.
Begin jaren ’60 heeft onze winkel nog meegewerkt aan een reclamefilmpje voor de bioscoop dat in De Tourton Bruynsstraat en zijstraatjes werd opgenomen. De merkreclame van melkfabriek OVV was toen afgeplakt, daar het om de algemene melkpromotie ging.
Gepubliceerd: 24 oktober 2006
Lees ook 'Voetballen op het Fijdahof' en 'De plichtsgetrouwe klaar-over' en 'Vechten met de juf' van Albert De Boer.
Gepubliceerd op
-
De melkhandel na de eerste verbouwing. Op de foto Kees De Boer, die de winkel overgenomen had van zijn ouders.Foto: fam. De Boer
-
Bezorgwagen van melkhandel De boer, halverwege de jaren '60. Foto: fam. De Boer
Reacties (10)
werken bij de melkboer
Bij toeval kom ik op deze site terecht en zie ik Kees de Boer en Albert de Boer op de foto bij wie ik in mijn jeugd jaren heb gewerkt. Vanaf mijn 14e tot mijn 19e op zaterdag bij Albert in de Jan Tooropstraat en later op de rozengracht en s'middags bij Kees in de burg fockstraat. Een geweldige tijd met mooie herinneringen waar ik nog regelmatig met plezier aan terugdenk !
Melkboer de Boer
Ja hoor, ik herinner me de melkwinkel nog. Ook Kees die op de foto staat. Onverbrekelijk verbonden met mijn jeugd. Die jongen van Westra woonde ook in de MC Addickstraat toch? Zijn moeder woont er nu nog. Lieve vrouw.
Mijn vader, JJ Knijn, is pas verhuisd naar Badhoevedorp en mijn ouderlijk (en mijn geboorte-) huis is nu ontruimd. Bakker Harte weet ik ook nog.
Van de melkboer herinner ik me nog de kar waarmee de vader van Kees (ook Kees) bij ons langskwam, maar hij had ipv een soeplepel een maatbeker waarmee hij de melk uit de tonnen schepte. Mijn moeder had nog zo'n dubbelwandige alluminium melkkoker waar je in het buitenste gedeelte water moest doen. In de binnenpan ging dan de melk. Hiermee kookte de melk niet over en had je niet van die vieze vellen. Alleen, als het water in het buitengedeelte aan de kook kwam moest je op tijd zijn om het gas lager te zetten anders spoot dat water uit het tuutje. Dat heb ik door schade en schande geleerd want het kokende water spoot op mijn been met als gevolg een blaar van 10 cm doorsnee.
Melkboer
Een zeer mooi voorbeeld van de melkhandelaar van toen, met zijn mooie
melkkar typisch voor Nederland
Vooraan vollemelk, en deze kruik was vastgemaakt met een soort vijs, en achter de bak was de karnemelkkruik, slechts een of tweemaal per week, had hij karnemelk bij, zodoende kon de klant zien dat hij karnemelk bij had, dus de achterste kruik , die meestal was vastgemaakt met een riem
Deze kar kon ook gedeeltelijk getrokken worden door een hond, in Belgie was dat volledig door de hond. In England bijna nooit met een hond, en in Frankrijk was de kar meestal getrokken door een paard of ezel, omdat de afstanden naar de stad ook verder waren.
Bezoek eens het zuivelmuseum te Blankenberge, en U kunt dit alles zien!
De melkman
De geschiedenis van de melkman is een zeer boeiend verhaal,
spijtig genoeg is de thuisbezorging van de melk bijna nagenoeg
verdwenen, en dit komt nooit meer terug.
Gelukkig maar hebben wij voor U over deze mooie tijd , nog
veel gebruiksvoorwerpen, vervoermiddels, publiciteit enz, in
bewaring genomen , en dit is te zien zowel in het Nederlands
als in het Belgisch Zuivelmuseum
"Vergissing"
Ik wil even reageren op het stukje van Karin van den Berg.
Naar mijn bescheiden mening heeft zij het over de melkzaak aan de Burg. de Vlughtlaan van de Familie Zuidervaart. Een van de zonen heef nog bij mij in de klas gezeten op de Henricusschool. Toen nog een noodgebouw aan de Vening Meineszlaan. De melkzaak van de familie de Boer, waar het in bovenstaand artikel over gaat, zat aan de overkant van de Burg.de Vlughtlaan in de Burg. Fockstraat. Vaak ging ik met Hr.de Boer mee als hulpje zodra hij bij ons thuis, tegenover de Fockschool kwam. Ik heb wat trappen gelopen in de M.C. Addickstraat met flessen dubbelgestoomde.
DRUMBAND ST.CATHARINA
DRUMBAND ST.CATHARINA
VOOR DE AANKOMENDE
REUNIE op zondag 16 november 2008 in de oude stHendricusschool ZOEKEN WE
ADRESSEN VAN OUDLEDEN.
WIE HEEFT CONTACT MET ONZE OUDLEDEN VAN DRUMBAND ST. CATHARINA
TE AMSTERDAM-SLOTERMEER.
GEEF OOK DOOR OF JE IN HET BEZIT BENT VAN FOTO'S ,DIA'S FILMPJES,VIDEO, ENZ.
STUUR ALLE INFO NAAR; DRUMBANDCATHARINA@JUBILEERT.NL
De Melkboer
Ik ben geboren in de Burgermeester Fockstraat nr 46 in 1959
Dat was op de hoek van de straat Theodorus Dobbestraat, waar ook de melkboer zat, VeGé was de naam die op de gevel stond.
Ik weet nog dat we in de melkkarren speelde dan trokken we de rolluiken omhoog en gingen erin zitten. Als de melkboer ons erin zag stuurde hij ons wel eruit maar hij werd nooit boos.
We verzamelde in die tijd de melkflessendoppen daar maakte we vliegengordijnen van, die doppen lagen wel rond de winkel op de grond en in het karretje en zo hielden we de buurt schoon.
Ik weet nog dat mijn moeder wel eens mopperde op de melkboer omdat hij al zijn melkflessen om de hoek op de stoep had staan en dan kon ze er met de kinderwagen moeilijk langs. Ik heb ook wel eens gezien dat de melkflessen om waren gevallen en dan stroomde al dat melk over de straat.
melkhandel
Volgens mij heeft Kees de Boer op de Calvijnschool gezeten aan de wormoesstraat klopt dit
Pionieren
Ik kan me jullie melkwinkel niet herinneren. Ik woonde op de Vlugtlaan en wij hadden een bakkerswinkel. Ook mijn vader pionierde. Na mijn schooltijd heb ik ook in de winkel gestaan. In '68 verkocht mijn vader de zaak aan Koeleman.
Re: Pionieren met de melkhandel
Ik herinner me die houten kar met die melkbussen nog wel. Ik woonde precies tussen de Burg. De Vlugtlaan en de Burg. Vening Meineszlaan in. De losse melk werd met een soeplepel uit de melkbus geschept, dat vond ik kennelijk interessant om te zien. Ook werden er glazen potjes met yoghurt verkocht. Die potjes hadden een taps toelopende vorm. Dat vond ik ook zo interessant, maar mijn moeder kocht die potjes niet, want wij waren met ons vieren, later met vijf gezinsleden, dus dan kocht je natuurlijk een fles. Ik herinner me eigenlijk een soort bakfiets. De melkbezorger moest altijd heel hard trappen om de kar in beweging te krijgen. Dat zie ik nog zo voor me.