-
Haarlemmervaart gezien naar het westen, ter hoogte van Haarlemmerweg huisnummer 1. Rechts het Westerpark.
Foto: datum en fotograaf niet bekend, Beeldbank Gemeentearchief Amsterdam -
Haarlemmerweg 25-27-29 enz.
Links de Van Beuningenstraat. In het midden, links, de ingang van de Van Hogendorpstraat. Rechts de Haarlemmervaart met brug nummer 193 (de toegang tot de Westergasfabriek).Foto: februari 1983, fotograaf Ino Roëll
Beeldbank Gemeentearchief Amsterdam
Schaatsen, indianen, cowboys en vissen.
Iedereen in de Staatsliedenbuurt ging - zodra er ook maar een laagje ijs lag - schaatsen, vanaf het Westerpark tot aan de Boldootfabriek en weer terug. Met heel veel vallen en opstaan heb ik daar schaatsen geleerd, op Friese doorlopers, altijd struikelend over de vastbindlinten en achter de keukenstoel van mijn moeder. En zomers als het mooi weer was speelden we indiaantje in het Westerpark. En soms lagen wij, mijn vriendjes en ik, aan de wallekant van de Haarlemmervaart/Haarlemmerweg vissen te vangen met een bamboerietje en een afgeknipte nylonkous. Op een dag zag mijn vader - die toevallig langsreed op zijn fiets- mij daar hangen en ik kreeg zo hard een pak op m’n billen, dat ik er drie dagen niet van heb kunnen zitten.
Het was heerlijk om het park zo aan de overkant te hebben. Het enige wat we moesten doen was vanuit de van der Duijnstraat de drukke van Haarlemmerweg oversteken en dan de houten brug over, langs de ingang van de gasfabriek, naar het park. Zowel zomers als 's winters was er veel te doen. Op de Haarlemmerdijk was Bioscoop Hollandia. Daar gingen we zondagsmiddags voor een kwartje naar cowboyfilms met Roy Rogers kijken. En na de film speelden we het spel na. Pistooltjes van lucifersdoosje met elastiek aan elkaar gemaakt. ’s Avonds kwam de visboer door de straat en schreeuwde dan heel hard dat hij mosselen, garnalen en andere verse vis in de aanbieding had. Mijn moeder ging dan altijd drie hoog de trap af naar beneden om een maaltje vis te halen. Daarna zaten we dan aan de keukentafel in de kamerkeuken met elkaar garnalen te pellen.
Gepubliceerd: 28 juli 2006
Gepubliceerd op
Reacties (7)
Westerpark als speelplaats
Ook ik woonde in die buurt op de nassaukade tussen de eerste nassaustraat en het nassauplein En wij speelde ook altijd in het westerpark Als ik daar aan terug denk was dat een mooie tijd hoor
Tarvo brood
En als ik door mijn moeder naar bakker REEK op de hoek van de LIVORNOstraat werd gestuurd om daar een Melkknip brood te halen deed ik dat niet maar kocht ik een tarvobrood. Was veel lekkerder vond ik toen.
Tarvo brood
Ja! Tarvobrood. Ik herinner me ook de TARVOBROOD winkel op de hoek Haarlemmerweg/Van Gentstraat. Tegenover de Boldoot fabriek! Daar stond ook alleen maar 1 vrouw in. Ik woonde op de hoek van de Doggersbankstraat/Haarlemmerweg.
Ik herken veel
Ja, die bakker was een Tarvo bakker. er stond een mevrouw in de winkel. De bakkerij was even verder op. Toen haar man dood was opende die vrouw daar een fiesenstalling.
De garege va Wachter was aan de overkant.
Staatsliedenbuurt
Wij kwamen in 1948 naar Amsterdam en woonden toen op de hoek J.M.Kemperstraat en van Limburg Stirumstraat. Aan de overkant was de radiozaak van Sinkeler daar tegenover Garnier de houthandel en de vierde hoek daar zat een bakker. Naast de bakker zat de fietsenstalling van ome Sjors.
Op de haarlemmerweg richting Sloterdijk had mijn grootvader een kleermakerij beter bekend als "Kleermaker Keuter".
Het westerpark, de gasfabriek en de trekvaart, dat waren voor ons ideale speelobjecten. Kolen gappen en er mee op straat tekenen, bouten uit de rails draaien en met luciferkoppen er mee knallen. Een fijne zorgenloze jeugd.
Wij zijn in 1963 uit de buurt vertrokken naar oud zuid.
Het westerpark
Mijn opa had een groentetuintje aan de spoorbaan. Vanuit de Spaarndammerbuurt kon je daar het beste komen. Hij had een aantal struiken met Kruisbessen, rode bessen en daarnaast aardappelen, groente en ander fruit. De kruisbessen heb ik nooit zo lekker gevonden. Het harige velletje smaakte altijd een beetje raar. Daar had ik moeite mee. Van de achterduer van de Hollandia aan de Vinkenstraat heb ook ik veel gebruik gemaakt. Als ik nu door de 'nieuwe' westerparkbuurt rijd overvalt me altijd een gevoel van heimwee. De vander Duijnstraat zoals die was in mijn jeugd is niets meer over. Ook het huis waarin ik geboren ben staat er niet meer en niet te vergeten de van Hogendorpschool, ook weg. Natuurlijk is vooruitgang belangrijk en stedelijke vernieuwing ook. Maar er blijft nauwelijks een orientatiepunt over. De Blikfabriek en de Maggiefabriek zijn ook weg. Er is een mooi wooncomplex voor in de plaats gekomen. Maar ik voel me als een vreemde in die buurt. Een beetje ontworteld.
Re: Het Westerpark als speelplaats
Het Westerpark…, weet je Cor dat achter het park, over de spoorlijn (oppassen dat er geen trein aankomt), een boomgaard was met heerlijke appelen, peren en pruimen? Ik dacht dat die boomgaard van het spoorwegpersoneel of van de politie was, maar van wie dan ook, het fruit verkeerde in goede conditie en smaakte ons heerlijk
En de Hollandia had de uitgang in de Vinkenstraat, zodat wij als knapen van 14/15 jaar daar stonden te wachten tot er iemand uitkwam en wij dan razendsnel door de even geopende deur naar binnen glipten. Vaak werden we gesnapt door ome Co de portier, vooral als de film toegang 18 jaar was, want dan was ome Co extra alert.