Het eerste verhaal uit de serie Ruud's Rondje.
-
Het 'Groot Landschap' van Wessel Couzijn (1) -
De Puist in zicht.
Foto: Ruud van Koert, april 2006
Vanaf het bruggetje over de Allendelaan kan ik ‘m al bijna zien.
Ik ben op de fiets onderweg naar m’n tandarts in Osdorp. Mijn Youssouf — je krijgt op een of andere manier toch een band met zo’n bekkentrekker — gaat vandaag de laatste twee oude amalgaamvullingen vervangen door witte plakkaatjes. Minder giftig en een mooiere aanblik bij een schaterlach.
Terug naar de brug en het Sloterpark.
Een paar pedaalslagen later zie ik ‘m in volle glorie. Hij oogt als een eruptief uitgegroeide middenstip van het voetbalveld eromheen. Bovenop het voor mij ondefinieerbare metalen kunstwerk van Wessel Couzijn. Op dit moment geen plaatselijke oranjehelden en dus ben ik alleen met hem en met mijn ontzagwekkende herinneringen aan hem.
In mijn sportieve toptijd als korfballer van Rohda te Ookmeer werden wij veelvuldig door onze toenmalige trainer en ex-international, wijlen Cees van Lunteren, meegenomen naar deze plek voor wat hij noemde ‘het benodigde conditiewerk’. Na eerst een leuk ontspannen tikspelletje met of zonder bal werden we vriendelijk doch dringend verzocht aan de ene kant ‘de puist’ in volle sprint te beklimmen, aan de andere kant weer naar beneden en (godzijdank) in rustige looppas eromheen terug naar het begin. Maar dat dan wel tíen keer. Geen tijd om even rustig op de top te genieten van het uitzicht over de Zuidoever van de Sloterplas.
Wat heb ik die simpele berg grond vervloekt. Toch heeft die pukkel iets. Net als de duinen. Adembenemende aantrekkingskracht. Je moet er tegenop. Je wilt ‘m bedwingen.
Maar vandaag even niet en dus trap ik opgelucht verder. Laat de tandarts maar komen.
De hele serie verhalen van Ruud's Rondje komt hier te staan: Ruud's Rondje
Gepubliceerd: 15 juli 2006
Gepubliceerd op
-
Zal ik wel of zal ik niet?
Foto: Ruud van Koert, april 2006 -
Als beloning het uitzicht vanaf De Puist
Foto: Ruud van Koert, april 2006 -
Deze keer fiets ik verder
Foto: Ruud van Koert, april 2006
Reacties (3)
Re: De Puist
wat grappig hier kwam ik altijd vroeger met me opa toen ik nog een klein meisje was... gingen we altijd verstoppertje spelen en hadden we de grootste lol... die goeie ouwe tijd *zucht*
Re: De Puist
Ruud,
Dezelfde Puist heb ik in de jaren 80 vele malen bedwongen, zij het niet alleen maar met mijn hond, een Mechelse herder. De hond was gek op uitgelaten worden. Zul je zeggen 'welke hond niet?'. In ieder geval deze herder sprong met een stok in zijn bek over heggen en allerlei hindernissen. Zonder enige aarzeling sprong hij de sloot in, zonder zich te realiseren dat hij er niet alleen uit kon komen. Overal waar je een stok naar toe gooide rende de herder achteraan en bracht hem netjes terug. Zo ook op de Puist was dit het geval. Terwijl ik de stok steeds naar beneden gooide rende de herder hem achterna en bracht hem weer terug. Uiteindelijk ging hij wel liggen en uitrusten maar toch, de hond was ijzersterk. Zelf hield ik dit maar een aantal keren vol. Een mooie herinnering.
Re: De Puist
Ruud, het is over enkele weken weer de moeite waard! Het 'Groot Landschap' van Wessel Couzijn wordt op dit moment (juli) grondig opgeknapt.