Column: Afscheid nemen doet pijn
Op de voor haar zo karakteristieke wijze laat Shirley Brandeis zien wie haar lievelingswethouder was.
-
Anton ging vaak op bezoek bij jubilerende bruidsparen. Hier de familie Broodboom, zestig jaar getrouwd en ooit beroemde muzikanten van o.a. The Ramblers.
Ik ben er slecht in. Dag zeggen. En in de politiek kan het zomaar gedaan zijn. De kiezer besluit massaal de landelijke trend te volgen, stemt eens geen CDA en hup, een lokale wethouder minder. Een aardige wethouder, maar daar heb ik me al vaak genoeg over uitgelaten.
Als journalist moet je onpartijdig zijn en geloof me, ik stem geen CDA. Maar in het geval ‘Anton Ederveen’ ben ik niet onpartijdig. Gelukkig blijven er drie net zo aardige, toegankelijke en lieve wethouders over. Dagelijks bestuurders die hun werk goed doen en ook kritisch gevolgd willen worden. Maar… Anton is er niet meer bij. Ik hou het kort. Afscheid nemen doet pijn. Ik ben in mijn archief gedoken en heb vijf jaar Anton voorbij zien komen. Ik lijk wel een groupie! Hier de leukste momenten.
Gepubliceerd op
-
Anton heeft een beetje last van hoogtevrees. Hier laat hij de opening van het Avonturenpark (door middel van abseilen) over aan collega Tys de Ruijter.
-
Anton heeft veel voor de jeugd gedaan. Hier opent hij buurtcentrum De Basizz.
-
Debat -
Een serieuze Anton in debat.
-
En als een kleuter zo blij. Anton en de maker in het kunstwerk dat nu in de Albardagracht staat.
-
Anton tijdens zijn afscheidsreceptie. Zoals altijd - en ondanks alles nu - heeft hij lol. Zijn vrouw op de achtergrond ook.
Reacties (1)
Re: Column: Afscheid nemen doet pijn
Beste Shirley,
Afscheid nemen is vaak het meest verdrietige wat er is. Toen ik afgelopen donderdag Anton bedankte voor wat hij in'ons' stadsdeel heeft gedaan in de afgelopen vijf jaar voelde ik weer dezelfde teleurstelling als tijdens de uitslag na de verkiezingen. Een gevoel van onrechtvaardigheid en wat is politiek hard en vaak ongenuanceerd. Ik had gehoopt dat dit huidige stadsdeel bestuur vanuit loyaliteit en waardering een gebaar zou maken naar een goed bestuurder, ook al hoorde hij tot de verliezende partij. Ik ben zeker geen CDA stemmer, zal daar ook nooit voor kiezen. Het is jammer dat politici niet boven zichzelf kunnen uitstijgen en een vaardig bestuurder accepteren als teamlid juist vanuit waardering om wat het team van vier bewerkstelligd heeft de afgelopen jaren. En ook omdat er straks een nieuwe wet aankomt, de WMO, waar Anton al voor ingewerkt was. Jammer, jammer, jammer dat al die kennis vanwege een politieke overwinning is weggegooid. Nu moet b.v. opnieuw het WMO wiel uitgevonden worden. Om maar eens iets te noemen.