Met elkaar zorgden we dat de drukpersen bleven draaien.
-
Foto: oud-klasgenoot van Fred Fontijn; brandweerman Maarten Hodde
Met drukkerij Senefelder ben ik zo ongeveer opgegroeid. Mijn tante Trees (van Puffelen), de zuster van mijn moeder, werkte daar ruim veertig jaar op de binderij. Als kleuter mocht ik met haar mee naar het jaarlijkse Sinterklaasfeest. Later vergezelde ik mijn vrijgezelle tante naar de Paasbingo, in de kantine. Tonnie de Lang, in het dagelijks leven bedrijfsleider, maakte van het noemen der nummers een conference. Dat ik daar ooit zelf zou werken, was toen nog niet bij me opgekomen.
Toch kwam ik na het afmaken van mijn ULO en een bezoek aan het arbeidsbureau in het grafische vak terecht. Er werd een leerling filmmonteur gevraagd en dat leek me wel wat. Film sprak me aan en ik zag me de ene na de andere speelfilm al monteren, echt iets voor mij, maar bij een drukkerij op industrieterrein Riekerhaven, deed het me wel de wenkbrauwen fronzen. Toch maar solliciteren bij drukkerij Printex, gespecialiseerd in het drukken van bladmuziek. Veertien dagen hield ik het vol, ik vond het daar niks en tante Trees kwam me vertellen dat ik bij Senefelder een leuker baantje kon krijgen.
Op de afdeling ‘lithografie’ kwam ik terecht. Leerling van Kees Mars, twee jaar lang stond ik dag in dag uit in de donkere kamer om ‘contactafdrukken’ te maken. Niet helemaal, één dag in de week volgde ik op de grafische school de opleiding tot ‘vlakdrukmonteur’. Het was een leuke afdeling. Met elkaar zorgden we dat de drukpersen bleven draaien. Op die afdeling werden de voorbereidingen getroffen, waarvan de drukvormen werden gemaakt. Voor reproducties van schilderijen, etiketjes van Nutricia en de Betuwe, folders voor Persil en Time-Life en atlassen. Ik kreeg daar ook een aanvullende culturele opvoeding. Door bijvoorbeeld een personeelsfotoclub, met periodiek een opdracht, die dan in de kantine werden tentoongesteld.
Op de afdeling fotografie, stond een vergrotingskoker, die ik gebruikte om mijn inzending te maken. Soms deed ik dat ’s avonds, als ik een keer niet hoefde over te werken. Tot ik op een keer ’s ochtends door directeur Jacobson werd opgewacht. De avond te voren was er gewaarschuwd door de overburen in de M.H. Trompstraat, vanaf de bovenste etage hadden zij een waterval geconstateerd. Uit onderzoek bleek dat er een ontwikkelbakje op het pijpje van de overloop in de waterbak terecht was gekomen, het water kon zodoende niet meer via de afvoer weg. Het zocht daarom zijn weg langs de buitenmuur. Omdat aan die kant de meterkasten stonden had er wel brand kunnen ontstaan. Het foto’s vergroten was hiermee voorbij.
Gepubliceerd op
-
Brand in het voormalige pand van drukkerij Senefelder -
Foto: oud-klasgenoot van Fred Fontijn; brandweerman Maarten Hodde
Reacties (2)
Een grijze stoffige hersencel
Deze brand is mij als kind heel erg bij blijven hangen daar ik achterop de brommer met mijn vader ben wezen kijken.
Jaren later, (brand was al geheel uit mijn geheugen gewist), was ik een regelmatig bezoeker van het Snookerpand dat daar gevestigd was.
Zo kwam ik op een gegeven moment in gesprek met de eigenaar en die begon over de brand en liet mij de bovenverdieping zien waar je nog kon zien dat het een flinke brand geweest moet zijn.
En geloof het of niet maar ergens ging er een grijze stoffige hersencel open bij mij en wist ik het weer wat ik als kind gezien had.
Frappant.
En nu jaren later kom ik op G. van W. dit item weer tegen.
Gr.,
Ron de Wit
brand
helaas ben ik de fotos van de brand die ik toen heb gemaakt kwijt. Woonde er tegenover op 57. Via dit stukje dus nog enige herinnering. Ik weet niet beter dan dat de Drukkerij ten tijde van de brand nog in dat pand zat, voor de verhuizing naar Purmerend. Ik ken Senefelder vooral van achtervolgingen door personeelsleden als we op de brandtrappen aan de achterkant (de kant van het Slootje, oftewel de Krommert) aan het donderjagen waren. En verder natuurlijk de Bosatlassen die zij drukten voor Wolters Noordhoff in Groningen.