Enige tijd geleden hoorde ik de Burgemeester zeggen dat Amsterdam circa 170 nationaliteiten herbergt. Men ziet de buurt ook meer en meer bewoond raken door allochtonen uit allerlei windstreken.
Het meest in het oog springend zijn natuurlijk de kleding en de huidskleur. Deze variëren van blank via lichtbruin naar donkerbruin. Zwart is de hoofdkleur om de kleding vooral sober te houden. De vrouwen altijd hoofddoek en soms de boerka.
Zouden deze mensen allemaal zo gelukkig zijn met de overgang naar Nederland? Een land waar emancipatie hoog in het vaandel heeft staan, zal wel eens problemen geven.
Doch vorige week liep ik naar de auto op het moment dat er uit de deur van de overzijde een vrouw naar buiten kwam van circa 30 jaar. Heel gewoon natuurlijk. Maar ik zou deze vrouw Afrikaanse willen noemen omdat ze een prachtig bruine outfit droeg (de naam van zo’n outfit weet ik niet, of heet dit ook een sarong?). De stof was bewerkt met grote bloemen en hing tot op de grond. Haar gelaat diep bruin. Zij droeg een kind op de rug zoals men dat kent van vrouwen uit deze landen. Het kind was geheel gewikkeld in een zelfde soort stof als de jurk, net met het kopje er boven uit. Het was een plaatje waard maar ik het geen fototoestel bij me, gemiste kans.
Dan maar er over schrijven! Ook voor onze buurt vond ik dit toch wel iets aparts hebben.
Gepubliceerd op
Reacties (1)
Hr
geniet maar van al die mooi geklede buitenlanders, heerlijk al die ellende die we daar van hebben !
Ik lees 170 nationaliteiten, maar het is ook heerlijk daar niet meer te wonen !
Ik ken mijn geboorteplaats niet meer terug als ik in Amsterdam ben
Jan Baas