Kinderen hadden vroeger de ruimte op straat, er waren in mijn jeugd nog maar weinig auto’s.
Dokter Schoen, herinner ik mij nog, die woonde eerst vlakbij de boekwinkel met postkantoor en later naast apotheker Armbrust, beide op de Ruyterweg. Hij reed een paar keer per week in een gehuurde T-Ford, meer kon er waarschijnlijk nog niet af.
Op De Rijpgracht, speelde ik vanaf mijn lagere school tijd aan de oneven kant. Daar woonden klasgenootjes en anderen om mee te spelen. Slagbal met rondjes, op de middenweg langs het eind van de gracht. Voetbal, natuurlijk in het ‘perkie’ achter de Haringkar van Haantje. Natuurlijk werd er wel eens een bal in beslag genomen, door een aanwonende. ‘Diefie met verlos’, waarbij soms ongemerkt één dief overbleef, de anderen moesten bij het aangaan van de straatlantaarns thuis zijn. Zelf wisten ze dan niet dat ze nog de enige waren. Touwtje springen, bok bok berrie, knikkeren en hinkelen. Vaak samen met de meisjes, vooruitstrevend als we waren.
Ook ‘Playeren’ was een tijdje ‘in’, het had met sigarettendoosjes te maken dus alleen voor jongens. Onze spelletjes mochten namelijk niets kosten. ‘Playerkaarten’, genoemd naar het ‘beroemde’ sigaretten merk ‘Player’, waren de ingrediënten. Engelse sigaretten, zaten indertijd in kartonnen doosjes. Van doosjes ‘Miss Blanche’, ‘Chieff Whip’, ‘Croydon’, ‘Player’, Three Casstles’ en nog een stel, werden de voor en achterkant afgescheurd, dan door de helft en je had prachtig kaarten. Mijn oom Piet werkte op schiphol en nam daar vandaan onbekende merken voor me mee, dat was een voordeel. Zodra er een moment was, gingen we erbij zitten, in een razend tempo werden de kaartjes op elkaar gelegd. Zodra er twee dezelfde merken op elkaar werden gelegd moest de laatste speler zijn hand op het stapeltje houden, die waren voor hem. Vaak kon de andere speler nog net een andere kaart er opleggen en dan ging het spel door. Als de ‘slechtste speler’ de laatste kaart had opgelegd, was er nog een mogelijkheid van herstel. Het pakje kaarten dat restte, legde die speler op wijs- en middelvinger, gooide de kaarten een stukje omhoog en probeerde het pakket met dezelfde hand op te vangen. Met de gevangen kaarten ging het spel weer gewoon door.
Spelletjes van vroeger, ze zijn grotendeels verdwenen.
Gepubliceerd op
Reacties (9)
de kaartavonden bij annie in de bestevaerstr
Ik wil op annie ook wel ff reageren, mijn vriendin wil voorheen MIENTJE, werkte in die tijd bij de snackbar/slagerij op de rijpstr. waar Annie wel eens kwam zo ontstond er een soort vriendschap tussen die twee, en werden wij vrijdags vaak uitgenodigd om bij haar te eten en daarna gingen we pesten dat kaartspel ,daar was Annie heel goed in.Ze had toen al een kindje van ongeveer 4 jaar en ze had een tweeling gehad waarvan er een is overleden,We zagen Andre soms als hij op bezoek kwam om zijn dochter nathalie te zien,maar die avonden daar in de bestevaerstr. waren heel gezellig en Annie kon heerlijke zuurkool maken die wij daar ook vaak hebben gegeten.
kartonnen doosjes
Playeren werd als ik me goed herinner gespeeld met de buitenhoesjes van Engelse Virginiatabak zoals Chief Whip, Miss Blanche, Players (de naam zegt het al) Navy Cut en Croydon met vliegtuiggplaatjes op de binnenhuls. Amerikaanse sigaretten als Sweet Caporal en Lexington zaten in papieren pakjes, dus niet geschikt om ermee te kaarten. In de Juliana van Stolbergstraat waar ik in de jaren vijftig opgroeide, vond je ze niet op straat, maar je kon natuurlijk altijd in familiekringen je slag slaan. Het spel was simpel. Twee of meer spelers gooiden een doormidden gescheurde voor- of anchterkant van een buitenhuls op de grond. Wie de corresponderende helft er op gooide, won de stapel. Vrijwel iedereen rookte in die opbouwjaren, op op het Polygoonbioscoopjournaal zag je dan ook arbeiders met een brandende sigaret tussen de lippen tijdens het werk.
Playeren
Hoi Bert Klop
Ja, hij werkte als barman bij "De Draver" op de hoek van de Jan Evertsestraat en de Witte de Withstraat,waar hij ook zijn 2de vrouw Ellen heeft leren kennen.
En Ron de Wit
Het liedje dat je bedoelt heet:" 'n Vriend"
An van Batum
hazes
andre hazes was toch ook een tijd barman in het cafe hoek Jan Eef en Witte de With straat ??
Ja Playeren. Toen had je nog kartonnen sigarettendoosjes, 20 stuks. je kniptje de doosjes door de helft en deed er een soort kwartetten mee. Daarnaast spaarde je plaatjes bij de kauwgum. zoals van de Monkees of de Thunderbirds.
T.a.v. An van Batum
Hoi An,
Andre Hazes woonde op nr. 117 huisje met Annie.
Hij begon toen net bekend te worden met zijn 1e hitje.
Wij woonden namelijk boven Andre Hazes op nr. 119 - 1 hoog.
De hoes van zijn 1e LP is voor de deur in de Bestevaerstraat gefotografeerd.
Van Fred hoorde ik ook van Frits lambrechts maar dit heb ik nooit geweten dat hij in onze straat woonde.
Tussen Andre en Annie liep het stuk omdat Andre zijn broer met Annie lag te rotzooien, vandaar het liedje... nooit vroeg ik aan jou een stuiver, als een broer hield ik van jou enz. enz. Ik kom even niet op de titel.
Gr.,
Ron de Wit
Playeren
Wat leuk al die oude herinneringen.
Misschien weten jullie ook wel dat Frits lambrechts als klein jongetje heel goed viool kon spelen, of vergis ik me? ik woonde op 79 tegenover de Blois van Treslongstraat en Frits woonde voorbij de Coppelstockstraat nummer weet ik niet meer.
André Hases woonde aan de Overkant bij Frits met zijn eerste vrouw.
Ja er kwamen heel wat bekende mensen uit West
An van Batum
Toeval?
Kennen jullie elkaar An en Ron? Alle twee woonden jullie in de Bestevaerstraat in de buurt van de Coppelstockstraat, als ik het goed heb. Maar omdat jullie nogal van leeftijd verschillen, is het ook mogelijk dat dit niet het geval is. Laats schreef ik op deze site over mijn buurjongetje van vroeger, die ik wel kende maar hij mij niet. Onze portieken waren naast elkaar, het zal de leeftijd zijn.
Een ander toeval is, dat ik gisteren de naam van Frits Lambrechts in Google intikte, ook iemand die vlakbij jullie gewoond heeft. Hij bracht het van cabaret naar het grote toneel, film en televisie. Als korfballer bij Landlust, heeft hij het nooit tot grote hoogte gebracht.
Afijn, leuk dat jullie reageerde.
Leuk
Leuk verhaal weer Fred.
Ook ik (wij) waren "altijd" zoals An van Batum schreef aan het zoeken tussen het vuilnis.
Ook ik moet er nu niet meer aan denken brrrr maar toendertijd was het ander afval. Er wordt nu veel en veel meer aan etensresten weggegooid dan vroeger.
Gr.,
Ron
Playeren
Ik was toen een meisje en kreeg geen players maar ik playerde wel.Ik zocht de doosjes op de vuilstortplaats tegen over de ingang van de Markthallen.
Daar werd vooral vuil gestort afkomstig van de gebouwen (scholen) waar Amerikanen zaten die ons land hadden bevrijd.
We liepen hele dagen te snuffelen tussen het vuil naar de kartonnen sigarettendoosjes om er mee te playeren, daar moet je nu niet meer aandenken, maar ik kan me niet herinneren dat we vies werden.
Alleen tossen (de kaartjes opvangen) ging me niet zo goed af, dus steeds opnieuw naar de vuilstortplaats.
An van Batum