Een zelfstandige zonder personeel, dat was mijn grootvader van vaderskant. Niks geen baas of fabriekshal. Een werkplek en werk, meer had hij niet nodig.
-
Foto: Beeldbank van het Stadsarchief van de gemeente Amsterdam, archief van de Gemeentelijke Dienst Volkshuisvesting, 27 juni 1923.
Eén voor één
De werkplek van Jan Petrus bevond zich in de Van der Duynstraat. In een van de 'onderstukken' op bovenstaande foto, nummer onbekend. Hij was sigarenmaker van beroep en had daar een kleine werkplaats. Een halfdonker muffige ruimte met half verduisterde ramen. Hier stond een werkbank waarop de sigaren gemaakt (gerold) werden. Eerst werd per sigaar tabak of een melange (verschillende soorten tabak) afgewogen op een weegschaaltje. Daar werd één sigaar van gemaakt. Die ging in de sigarenplank waarna enkele van deze volle planken op elkaar in de pers gingen. Na het persen en drogen werden ze netjes op maat gesneden. Dat alles was puur handwerk.
Zaken doen
De ruwe tabaksbladeren keurde en kocht hij in het ‘NV Verkooplokaal Frascati’ in de Nes. De verkoper wist natuurlijk precies welke melange sigaar het meeste aftrek had. Waren ze het eens dan kwam de prijs ter zake. Jan Petrus deed deze zaken in Frascati soms samen met zijn schoonvader Hein, van wie hij eigenlijk het vak had geleerd. Hein had ook een goeie neus voor de prijs van de diverse soorten tabak. Hein was ook de vader van ‘ome Henk van Gaasbeek’, de latere voorzitter van voetbalclub SDZ. De afnemers van de sigaren waren klanten van Frascati, zijn zoon Jacob die een zaak had in de Tichelstraat 29, zijn zoon Henk die later een zaak had op het Marnixplantsoen, en andere particulieren.
In het ‘NV Verkooplokaal Frascati’ met Jan Petrus (JP) geheel rechts. Op de planken onder de doeken rechtopstaande sigaren. Bij verkoop werden deze wel eens aangestoken. Bij een lange askegel had men een goed product - Foto: collectie Jan Wiebenga, circa 1925
Samen
JP kreeg in de jaren 20 van de vorige eeuw gezelschap van een compaan, Jan Genot, ook een zelfstandige zonder personeel (zij waren geen firma). Zo konden zij de productie flink verhogen. Van deze twee sigarenmakers rest slechts onderstaande foto. Enkele grote sigarenfabrieken werden inmiddels grote concurrenten van JP en JG. Toch hebben zij tot hun dood, (JP 1937) en (JG 1936), sigaren gemaakt. Misschien waren zij wel de laatste zelfstandige sigarenmakers van Amsterdam (Oud-West).
Jan Petrus Wiebenga links en zijn compaan Jan Genot, druk bezig met het fabriceren van sigaren. Een peertje boven de werktafel, een papieren landschapje en een kalender aan de muur. Soberheid troef in de Van der Duynstraat. Rechts een foto van Hein van Ga - Foto's: collectie Jan Wiebenga, links circa 1925, rechts 1929
Gepubliceerd op
Reacties (7)
Re: Sigarenwinkel van Beuningenstraat/van der Duijnstraat
O ja en de sigarenwinkel/makerij Tichelstraat ben ik met mijn papa en/of mama vaak geweest voor inkopen(.Zelfs met mijn opa en oma)
Hartelijke groetjes Corry van Koot-Harms
Sigarenwinkel van Beuningenstraat/van der Duijnstraat
Ja die zaak kan ik heel goed, Mijn papa Wim en mama Dien Harms kochten in december 1953 de zaak van de Familie Linnenkamp. En in Augustus 1954 zag ik daar het levens licht. Mijn zus Willy Augustus 1960. Tot de vatalen brand op 2 december 1973 . De 25e jarige huwelijks dag van mijn ouders. Kwam er een einde aan hun levenswerk.(3 doden).
Hartelijke groetjes Corry van Koot - Harms
onze opa
J.Michels Wiebenga.
Onze Opa.
Met veel plezier het stukje gelezen over onze opa J.P.Wiebenga.
Dat zijn bedrijfje in de v.d. Duynstraat zat, wist ik niet,ook de samenwerking
met onze overgrootvader Hein van Gaasbeek was mij onbekent.
De foto van Hein ook nooit gezien.
reac.
Leuk stukje Jan met plezier gelezen!!!
Groetsje Loes kuijkens.
aanvullend
Jo krije de groetsje werom :-)
Ja het was echt een winkel en volgens mij deed hij het er gewoon bij. Mijn oom Cor van Amsterdam Noor kwam wel speciaal bij hem de bolknaks halen, waren beter dan die van Elisabeth Bas.
Zeker wel
Ja Jan, sigaren verkopen en sigaren maken ging wel eens samen. Sommigen verleenden deze service op verzoek van hun klanten. Maar je bedoeld misschien sigarenzaak de Ridder. Ik heb in mijn archief geen andere kunnen vinden die daar in de J.M.K.straat gezeten heeft. Om even terug te komen op mijn opa de sigarenmaker. Hij maakte sigaren om van te leven, omzet en een goed product, dat was waar hij zich mee bezig hield. Hij was geen verkoper, hij had geen babbel als je begrijpt wat ik bedoel. Ook waren in de jaren 50 eigenlijk geen sigarenmakers meer nodig. De fabriek had hun handwerk overgenomen. Ik sil dy groetsje.
Er waren er meer
In de J.M. Kemperstraat zat in de jaren 50 ook nog een sigarenmaker. Zijn naam weet ik niet meer, maar hij zat tussen de zuivelwinkel en de fietsenstalling van "Ome Sjors" in. Dat sigarenmaken werd gewoon in de winkel gedaan, dan konden de klanten ook gelijk geholpen worden.
Het was zelfs zo, dat bepaalde klanten er hun eigen melange lieten verwerken tot "persoonlijke" sigaren die dan ook op naam bewaard/opgeslagen werden.
Vraag me niet hoe de goede man heette, geen idee.