Een grote publiekstrekker was Valkenberg in de Kinkerstraat. Veel etalages, veel licht en gespecialiseerd op velerlei elektronicagebied.
Amateur
In die tijd werkte je je eigen een slag in de rondte. De spaarzame vrije tijd besteedde je aan je gezin en hobby. De hobby die mij indertijd intrigeerde was die van elektra. Tenminste het knoeien met elektra. Met knoeien bedoel ik natuurlijk het amateuristische gestuntel met het tot stand brengen van een ‘apparaat’ dat geluid voortbracht. Maakte niet uit wat voor toestel het moest worden, als het maar werkte (geluid). Tientallen verschillende piepers, toeters en alarmbellen werden in elkaar gezet waar niemand iets aan had behalve ikzelf. Bijvoorbeeld een alarm op de schuur- en achterdeur met boven in de slaapkamer op het nachtkastje een box met rode en groene lampjes en zoemer. Als midden in de nacht de zoemer ging wist ik dat er iemand naar binnen wilde zonder mijn toestemming en kon ik de politie bellen. Dat alles ontaardde in het maken van onze (ikzelf en mijn zoon Edward) eerste radio-ontvangertje. Een kortegolf-ontvanger volgde.
Onderdelen
De benodigde onderdelen kwamen meestal bij Valkenberg vandaan. We kwamen er elke week. Op zaterdag was het stinkend druk voor de onderdelen-toonbank. Valkenberg was daarin heel goed gesorteerd. Ze hadden bijna alles wat je nodig had. Een chassis, trafo’s, condensators, weerstanden en transistor. Je maakte een lijstje met onderdelen en de verkoper kon de handel snel uit de laden halen. Soms, als Valkenberg het niet had, gingen we naar radio Muco op de Bilderdijkstraat of naar radio Rotor in de Kinkerstraat. Was je uit op de goedkope toer dan toog je naar radio Lenssen op de Bilderdijkstraat. Was je ten einde raad dan kon je altijd nog naar radio Groeneveld op de Ceintuurbaan of Aurora in de Vijzelstraat.
27mc
Later toen het allemaal (voor mij) te ingewikkeld werd stapten we over op het kant en klare spul. We kochten een 27mc bakje. Dat was een succes want de kinderen hebben er jaren plezier van gehad. Dat bakje kwam trouwens ook bij Valkenberg vandaan. Het nadeel was dat je een flinke zendmast op het dak moest monteren. Zelf was ik overgestapt op het scannergebeuren. Daarvoor moest je bij Elopta op de Prins Hendrikkade wezen. Ook voor antennes kon je beter daar naar toe gaan. Al met al was toch de Valkenberg-periode een leuke en leerzame tijd. En zoon Edward werkt nog steeds in de elektronica.
Gepubliceerd op
7 reacties
Valkenberg,Kinkerstraat
Het zal vroeg in de jaren '50 geweest zijn, want we hadden nog een distributieaansluiting. De techniek ging met sprongen vooruit; dat was vermoedelijk de reden, dat mijn vader op een gegeven dag vertelde, dat hij een pick-up met versterker had gekocht bij Valkenberg in de Kinkerstraat. Hij hoefde hem alleen maar uit te zoeken, want het aansluiten gebeurde door een van de medewerkers!! Na deze werkzaamheden en het laten zien, hoe je het apparaat moest bedienen, werden wij op onze vingers getikt, als we het zelf eens probeerden. Met andere woorden:afblijven!!!
Uiteraard hoor je geen muziek zonder 78-toeren platen of een LP. Gelukkig was zijn keuze divers: opera,operette en populair.
Ik kan het me nog goed herinneren:
La Traviata, Joseph Schmidt, balletmuziek, de bekende operette's, maar ook...
Dutch Swing College,Bill Haley,Edmundo Ross,Semprini,Nina en Frederik enz.
Ik heb ze allemaal nog, zelfs nog in de originele hoezen. Dat is toch een kostbaar bezit, waar of niet?!
kristalontvangertje
Wat een prachtige tijd vond ik.
Het was direct na de oorlog dat ik mijn eerste kristalontvangertje bouwde,waarvan ik de honinggraad spoeltjes op het waterlooplein kocht en het
kristalletje kon ik toen kopen bij radio v.Wou in de v.Woustr.
Een antenne aangelegd van ongeveer 20 mtr.,dit was toen gebruikelijk om een betere ontvangst te verkrijgen,je was nog trots ook dat je zo,n lang ding had.
Na veel gepeuter op dat kristalletje had je opeens geluid.
Het geheel werd gevoed met een 4 volts platte batterij .
De koptelefoon zoals dat ding toen heette,kocht je ook op het Waterlooplein.
Op dit plein kon je in die dagen en lang daarna nog van alles op radio gebied kopen.
Later ben ik radio,s gaan bouwen en ik weet nog ,dat mijn eerste radiolamp
de A.L.4 was,deze had nokken zoals dat in die tijd heette en ben weer later overgegaan op de E.F en deze lampen hadden pennen
In mijn sl.kamer hing een harssoldeerlucht welke zelfs aan mijn kleren hing.
Een prachtige tijd ondanks dat wij toch weinig geld bezaten voor de hobby.
Electronica??
Ja dat was me wat, een radio zelf bouwen. Voor mij was dat niet weggelegd, ik had er het geduld niet voor, mijn broer wel die vond het wel leuk. Zijn eerste bouwsel was er eentje van Maxwell, een soort sigarenkistje en dan een metalen frontje net wat knoppen. Een grote blokbatterij van de Witte Kat zorgde voor de energie en verdulleme het ding deed het ook nog, o wonder der techniek.
Nou vond ik het ook wat dom, want voor pakweg negen gulden kocht je bij Aurora een klein zakradiootje of je luisterde naar de draadomroep. Goedkoper en het scheelde je toch wat brandblaren van de soldeerbout.
Mijn Maxwell was een fiets, vond ik ook veel leuker dan zo'n radio.
Electronicawinkel
Die winkel was Cortifoon, gerund door moeder en zoon.
winkel
Die winkel was niet in de Burg. Roellstraat maar op de Burg. de Vlugtlaan. Wie weet nog hoe die heette?
OA 81
Zelf een radiootje in elkaar solderen. Nog zie ik dat papiertje met een schema met geheimzinnige blokjes, lijntjes en pijltjes en bijschrijften als R1, OA81 en 500 pF. Samen met mijn oudere broer gingen wij ook een kristalontvanger, want zo heette dag ding, maken. Aangezien wij in Osdorp woonden gingen wij voor losse onderdelen naar een winkel in de Burg. Roellstraat. De naam is me ontschoten. Ik weet nog hoe trots we waren toen het apparaat het deed.
Vorige maand was ik toevallig in de Vijzelstraat en dacht bij Aurora voor mijn zoontje een bouwpakketje voor zo'n radio te kopen. Nou, vergeet het maar. De eigenaar verzekerde mij, dat er al jaren geen belangstelling is voor het zelf bouwen van elektonische spulletjes. Toch wel jammer.


Valkenberg een begrip.
hi Jan
Wat een leuk stukje, ook ik ken de winkel Valkenberg heel goed.
Wij woonden in die buurt, mijn oma in de Kinkerstraat en ik met mijn ouders in de Borgerstraat,nou alles wat er werd aangeschaft kwam bij Valkenberg vandaan. Wat het kristalontvangertje betreft daar vertelde mijn vader over, die was dat al aan het bouwen ik denk zo omstreeks 1930 via de VARA kon je dat bestellen. Nog even over de electra zaak op de Vlughtlaan was dat soms Kraaipoel die zat er al vanaf 1950 en is er kort geleden mee gestopt.