Met veel plezier heeft Will Fleur (1941) altijd door Nieuw West gereden. En trouwens ook daarbuiten. Problemen deden zich nooit voor, ook niet met de jeugd.
-
De befaamde pet met speld.
De laatste jaren staan de kranten er vol van. Geweld en agressie in het openbaar vervoer. In sommige wijken van Amsterdam is het zelfs zo erg, dat ouderen de bus of tram niet meer durven te pakken. Hoe anders was het in de tijd van Will, zo vanaf de jaren zestig. "Ik heb nooit problemen gehad op de lijnen in bijvoorbeeld Geuzenveld". Will Fleur pijnigt zijn hersenen, maar kan geen voorbeeld noemen van enige agressie gericht tegen hem als chauffeur of conducteur. "Ik heb natuurlijk wel eens een aanrijding gehad en daarvoor moest ik zelf eens voorkomen, bij het gerecht op het Leidse Plein. Ik had echter het geluk dat het hoofd van de Juridische Afdeling van de Nederlandse Bank steevast bij mij in de tram zat. Na zijn getuigenis werd de veroorzaker van het ongeluk veroordeeld wegens het afleggen van een valse verklaring."
Will herinnert zich ook nog de strenge hiërarchie tussen leerlingen en conducteurs en tussen trambestuurders en buschauffeurs. "De laatste was het hoogst haalbare en daar moest je minimaal vijf jaar voor zwoegen. En studeren. Man, we hebben eindeloos gerepeteerd. We konden alles dromen." Op de vraag of Wil dat nog steeds kan, antwoordt hij ontkennend. "Dat is allemaal weggezakt." Ten slotte memoreert Will nog aan de tram die uit twee wagons bestond. Later, begin jaren zeventig, werd deze tram vervangen door de ‘Bloedneus’, zo genoemd om zijn rode voorkant. "Als leerling-conducteur stond je op de laatste wagon. Als het pauze was gingen de conducteur en de trambestuurder koffie drinken en schaften. Als leerling bleef je in je wagon. De conducteurs zaten bij elkaar en de bestuurders en de chauffeurs van de bussen zaten bij elkaar. Uiteindelijk heb ik het geschopt tot buschauffeur. Toen kreeg ik een pet met een speld, de speld in de vorm van een stuurwiel. Hoger kon niet. Ik heb de pet nog ergens liggen, volgens mij sta ik er nog wel eens op, in de rommelkamer.
Zo zie je maar weer: vroeger gekoesterd, inmiddels een relikwie uit vervlogen tijden. Welke buschauffeur is vandaag de dag nog trots op zijn pet met speld?"
Gepubliceerd op
-
Wil Fleur, juni 2004
Reacties (1)
oud gollega Theo westra
Wil Fleur heeft het zelfs tot indeler in garage West geschopt en was daar door velen een graag geziene gollega. Wil mocht jij dit lezen ik was degene die aan het duiken was in de sloterplas .