-
Foto: Tom Mulder; bron www.amsterdamsetrams.nl/lijn21.htm
Nog wat herinneringen uit mijn jeugd in Geuzenveld.
Wie mag op het knopje drukken?
Een belangrijk vervoermiddel was voor ons de bus en wel lijn 21. Als we naar mijn Opa en Oma gingen in Uithoorn begon de reis in deze bus. Als we naar de binnenstad gingen begon de pret dus in de bus. De halte in de Beerenbroekstraat was ons opstappunt. Wij vonden het als kinderen altijd heel leuk in de bus en we hadden altijd wat te kijken en te wijzen. De meest gestelde vraag was of we er al bijna waren. Als Sinterklaas in Nederland was gingen we uiteraard ook met z'n allen naar de stad om naar de mooie etalages te kijken. Het was dan donker en wij vonden het echt heel spannend. Als klap op de vuurpijl kregen we dan een bord patates bij Harkema en die hadden van die overheerlijke zelfgemaakte mayonaise. De Sinterklaaspret begon voor ons al in de bus. We hadden één strijdpunt en dat was wie er op het knopje mocht drukken als we eruit moesten. We stapten altijd uit bij de halte Raadhuisstraat en zo liepen we dan het stadgebeuren in. In mijn pubertijd gingen we met vriendinnen de stad in om te snuffelen op het Waterlooplein en werd de bus een klets-en giechelbus. De terugtocht van al deze reisjes naar de Stad begon bij het beginpunt aan het Centraal Station en dan gingen we als het kon natuurlijk lekker achterin zitten en dan hoefde je niet zo snel op te staan voor iemand. (Dat deed ik trouwens altijd heel trouw.)
Mijn bril aan gort
Toen ik veertien was zag ik niet goed meer op het schoolbord dus moest ik naar de oogarts. Dat was Dr. van Deursen. In mijn herinnering zat deze (aardige) oogdokter ergens achter in Geuzenveld of bij het Confuciusplein in Slotermeer. Ik moest inderdaad aan de bril en mijn moeder en ik gingen op de fiets naar Cornea in Slotermeer voor deze belangrijke aanschaf. Het werd een bruin hoornen geval en ik vond het helemaal geweldig en interessant. Ik zat in Slotermeer op de Maris-Stella U.L.O. en ging altijd op de fiets naar school. Op een dag (ik had mijn bril ongeveer drie weken) was ik vanuit school even naar Plein 40-45 gefietst om een boodschap te doen en ging ik via de rotonde en de Antonie Moddermanstraat weer naar huis. Het regende pijpestelen en ik zag met die bril dus helemaal niets meer. Onder het fietsen deed ik de bril af en wilde hem in mijn jaszak steken. Op de een of andere manier mislukte dat en mijn bril viel op de weg. Ik stapte af en wilde mijn bril pakken. Maar Oh Jee, daar kwam bus 21 aan en ik was niet meer op tijd voor de bril. De bus ging met voor- en achterwielen over mijn bril en toen de bus voorbij was kon ik diverse stukken bril en glas oprapen. Ik kwam drijfnat en jankend thuis en lichtelijk in paniek vertelde ik snikkend dat de bril stuk was en hoe het gebeurd was. De bewijsstukken legde ik op de keukentafel. Ik was zo geschrokken en dacht dat mijn vader heel boos zou zijn . (Ik zag de bui al hangen.) Gelukkig viel het mee en moest ik dus weer met mijn moeder een nieuwe bril kopen.
Gepubliceerd op
Reacties (25)
re: snoepwinel / kapper
Deze snoepwinkel op de bovenverdieping kan ik mij nog heel goed herinneren. Ik heb hier heel vaak snoep gekocht. Met name de zoete zwart en wit (in gele zakjes) was bij mij favoriet. Bij de kapper beneden kwam ik nooit. Ik zocht deze winkel/locatie al enige tijd en wist dat deze ergens achter het Lambertus Zijlplein moest zijn.
Ook nooit geweten dat de zaak later naar Slotermeer is verhuisd. Maar ja, toen woonde ik waarschijnlijk al niet meer in Geuzenveld.
Mooie herinneringen in ieder geval.
Snoepwinkel / kapper
En dan heb je het over kapper Schrijver op het Jan Springerhof of Jan Lelimanhof. Daar liet ik ook m'n haren kortwieken. Er waren 2 kappers: Schrijver en een assistent Aaldert of Eildert. Eerst kwamen er stellingen voor het raam met allerlei snoeperij, en later verhuisde de 'snoepafdeling' naar boven. Dezelfde kapper verhuisde later naar de Burg de Vlugtlaan, tegenover (toen) de Hema, en naast de 3 Suisses wolwinkel. Toen onder de naam Philippo, volgens eigen zeggen de voornaam van Schrijver. Ook op de De Vlugtlaan was Aaldert of Eildert nog steeds zijn assistent/collega. De kapperszaak is na ziekte (en naar ik meen overlijden) van Schrijver overgegaan naar Martien Steensma, die ook al bij Schrijver werkte. Ook de vrouw van Steensma werkte in de zaak. Na het verdwijnen van de 3 Suisses werd ook de hoekwinkel bijgetrokken, en dat werd dan de damessalon. Inmiddels is ook Steensma vertrokken van De Vlugtlaan en behoort de zaak nu toe aan een (naar ik meen) Turkse kapper.
Re: Bus 21
Wat betreft het autowassen, ik stond er dan naast met mijn autoped. Deze kreeg dan ook een wasbeurt en als ik dan klaar was kreeg ik van mijn vader een dubbeltje! Dit werd meteen omgezet in snoep wat ik haalde bij de kapper 2 huizenblokken verder het straatje in achter de bussen om. In het begin was de snoepafdeling meteen als je binnenkwam en later is dit verhuisd naar de bovenetage.
Re: klasgenoot
Hallo Linda, Ik schaam mij heel erg. Ik ben al die namen kwijt van de Sam van Houtenschool. Op Schoolbank ben ik ook wel eens aan het kijken en dan zie ik al die namen en komt er soms een naam voorbij die ik nog ken.
Ik heb ook op de Kluut gezeten, naast de school, en daarna ben ik in de 2e klas blijven zitten. Dus er zijn 2 stellen namen uit 2 stel klassen.
Maar heel leuk dat je mijn naam nog kent, dat komt heek weinig voor. Wel heb ik soms mailkontakt met Marianne van der Wel die ook bij mij in de klas zat. Ken jij die misschien?
klasgenoot
Frits Stappers ik heb bij jou in de klas gezeten op de Sam van Houtenschool.
Bus 21
Deze vond ik nog terug in een oud album. Ik kan niet zien of lijn 21 er bij staat.
Aalbersestraat eindhalte bus -
wie, wat, waar, wanneer
Dit zal in `57/`58 zijn geweest. Hij is genomen vanuit onze flat op 2 hoog. Later is dit veranderd en kwam er een parkeerplaats waar wij, nog later, onze eerste auto zaterdags stonden te wassen.
Liang Ong Bus 21
Mooie kaart van Lian Ong.
1970-missiepost Geuzenveld
Uitgegeven ter gelegenheid van 100 jaar GVB
Missiepost Geuzenveld
reactieveld
Bedankt techneuten.... prima gewerkt :>))
En nu nog het reactieveld boven de reacties zetten dan is het helemaal geweldig...
je ziet we blijven meedenken..... haha
Pieter
Namen
Gelukkig, de namen staan er weer! ;-)
Bedankt Jan!
Bus 21/namen
Ik sluit me geheel bij de vorige schrijver aan: jammer van de namen, het is, behalve inhoudelijk, juist de herkenning van de namen die de herinneringen doen bovendrijven.
Was getekend,
Jetty
**
Beste Jetty,
Er wordt door de techneuten hard aan gewerkt om de namen er weer bij te krijgen!
Met vriendelijke groet,
de redactie
Reacties
Jammer dat de namen niet meer bij de reacties staan, ik begrijp de reden en
kan me er ook wel enigszins in vinden, maar een van de belangrijkste redenen waarom ik zo graag op HGvW kom (buiten de prachtige verhalen en foto's) is dat ik door de reacties weer veel oude bekenden en vrienden ben tegengekomen, en zelfs weer contact heb gekregen met sommige ervan, door deze maatregel is dit helaas niet meer mogelijk. Enfin, het zij zo...
Beste Pieter,
Dat er gaan namen meer bij staan is niet de bedoeling.
Wordt nu (vrijdag 16/10) hard aan gewerkt om de namen weer zichtbaar te maken.
M.v.g.
de redactie
Bus 21, reactie op reacties 12 en 13
De namen vn de auteurs staan er niet meer bij, dus daarom duid ik het maar even zo aan.
Op reactie 12: inderdaad sloeg bus 21 in het begin voor het landje af, de Dr. H. Colijnstraat in. Wij woonden in de Jelte Eelsmastraat, en konden vanuit ons huis de halte zien. Grappig om dat te lezen, ik was het helemaal vergeten. Ik herinner mij nu ook die andere bus waar u/je het over hebt. Dat was volgens mij een bus die alleen in de spits reed, en als ik het goed heb was dat bus 20.
Die pijltjes die in onze - uit het oogpunt van nu bekeken toch wel zeer wonderlijke - kapsels geschoten werden herinner ik mij ook nog goed. Rotjongetjes! :-) :-) :-)
Op reactie 13: Ik heb écht nooit heimwee gehad naar Geuzenveld, en ook niet naar Osdorp, waar ik de 10 jaren van mijn huwelijk (1969-1979) woonde. Maar ik had die tijd niet willen missen. Het pionieren in de eerste tijd, het vele groen, het toch wat dorpse karakter: alles was nieuw voor mij. Maar ik ben toch meer stadsmens, die om een voorbeeld te noemen een échte boekhandel op 5 minuten loopafstand wil hebben, hoewel ik de natuur zeer waardeer, maar 'voor het weekend' zoals mijn collega/vriendin W. altijd zegt. Die natuur heb ik wél ontdekt doordat ik in Geuzenveld gewoond heb. Je stapte op de fiets en reed naar Ruigoord of Spaarndam, waar familie woonde, en onderweg vond je de mooiste planten en je zag heel veel vogelsoorten, waardoor in ieder geval mijn nieuwsgierigheid naar meer natuur gewekt is.
Mooie herinneringen, maar ik zou niet terug willen, ook niet naar het Geuzenveld van toen. Geen heimwee dus, maar enige weemoed is er natuurlijk wel. Heel gek dat de Jelte Eelsmastraat er niet meer of nog net is, en dat bijna iedereen uit die tijd uit Geuzenveld vertrokken is. Gelukkig heben we Het Geheugen van West!
Bus 21
Channah schrijft zo mooi: "geen heimwee, wel mooie herinneringen".
Maar als ik alle reacties lees en daardoor mijn eigen herinneringen ook weer boven komen, bekruipt mij toch wel een gevoel van heimwee.
Er is ze veel weg, als ik nu in Geuzenveld kom voel ik echt een gevoel ven verwarring.
Als kind besef je het niet, denk je dat het leven altijd blijft zoals het is.
Natuurlijk komen er dan weer andere mooie dingen in je leven maar ik kan toch de weemoed niet onderdrukken.
Lijn 21
Nog even over "onze" buslijn 21, want dat was het toch wel nietwaar....
Lijn 21 liep tot aan 1960 nog niet helemaal door de Ruys de Berenbrouck, maar sloeg ter hoogte van het "landje" de dr. H. Colijnstraat in, en vandaar uit verder naar zijn eindpunt (zie ook de foto bij mijn stukje "het CBR").
In mijn herinnering liep er ook nog een andere bus door de Colijnstr., maar daar kan ik me in vergisssen. Wat ik wel weet is dat wij ons verschansten in de bosjes vlak bij de bushalte, en vandaaruit meiden bestookten met onze pijleblaas pijlen om hun suikerspinhaar een wat kunstzinniger aanblik te geven.
BAP'
BAP was een bloemenwinkel aan de Tweede Hugo de Grootstraat, maar het kan ook het Hugo de Grootplein geweest zijn. De naam BAP is een afkorting van de voornaam van de eigenaar, Jean-BAPtiste, dat vertelde mijn moeder tenminste. Ik woonde tot mijn 10e jaar (in 1957) in de eerste Hugo de Grootstraat, en kan mij nog goed herinneren dat de slogan 'Bloemen bestellen? BAP bellen' ook op de winkelruit stond.
Bloemen bestellen? BAP bellen...
Volgens mij had BAP het alleenrecht qua reclame in het Amsterdamse OV. Ik zie het bordje nog voor mij.
"Zo'n lange slungelige bloem...?"
Kun jij je dit nog herinneren?
Bestaat BAP nog?
Waar stond de afkorting BAP voor?
Bus 21 en bus 80
Bus 21.......
De laatste keer dat ik erin zat toen Geuzenveld nog een beetje het oude Geuzenveld was, was in 1999 op weg naar Tabitha voor de herdenkingsdienst voor mijn moeder en alle andere in die periode gestorven bewoners. Een weemoedige rit.
Daarna heb ik er nog een keer in gezeten: nog niet erg lang geleden, op de terugweg van een bijeenkomst van de 'buurtwinkeltjesclub' in De Brug, het oude zusterhuis. Ik was helemaal ontheemd: moest op een andere plek opstappen, en werd eerst door een voor mij totaal vreemde buurt richting Halfweg vervoerd. Maar gelukkig kwamen we terug in de oude vertrouwde Ruys de Beerenbrouckstraat. En daar zag ik, naast alle andere veranderingen, die prachtige nieuwbouw in de Dr. H. Colijnstraat. Tja, alles verandert, en het leven gaat door, en dat is lang niet altijd negatief.
Maar bus 21.... Eind jaren 50, begin jaren 60: mijn oma kwam in de beginperiode dat wij in Geuzenveld woonden eenmaal per week naar Geuzenveld. Ze was toen, hoewel nog maar begin 70, niet meer goed ter been, dus wij gingen haar dan afhalen van de bushalte, zodat ze op onze arm kon steunen. Totdat ook dat niet meer lukte. Daarna ging ik praktisch iedere zondag naar mijn oma. Met bus 21, halte Rozengracht/Marnixstraat, en het laatste stukje lopen naar Sint Bernardus.
Bus 21: rond 1965 tot 1969 op zondagavond opgedoft in een mooi jurkje en op moeilijke schoenen en ieder haartje van mijn coiffure op zijn plaats ;-) naar 'vrij dansen' bij Liebregts in de Brakke Grond in de Nes.
Bus 21: vanaf 1979, eerst vanuit Oud-West en daarna vanuit Oud-Zuid naar mijn ouders.
Nog een andere bus, de NZH-bus 80 naar Zandvoort. die ging ook door de Ruys, waar ook een halte was. Vaak mee naar Zandvoort geweest, en ook naar Haarlem, waar mijn vader wegens zijn roots in Ruigoord een band mee had.
Een paar weken geleden nam ik met oudste broer en jongste zus en haar man uit nostalgische overwgingen bus 80 in plaats van de veel snellere trein. Niks meer Ruys de Beerenbrouckstraat! Wel Burgemeester De Vlugtlaan en Bos en Lommerweg. Veel veranderingen, maar toch ook wel herkenningspuntjes.
Geen heimwee, wel goede herinneringen!
bus 21
Teveel gesnoven, grote onbekende?
Maar dit terzijde.
Ja, bus 21. Dat is pure nostalgie, rennen om de post nog mee te krijgen, bordje 'opstaan voor iemand misstaat niemand', en wat me nog vaag bijstaat is dat er een speciale zitplaats voor invaliden was. Op zaterdagmiddag ging je met bus 21 'de stad in', langs alle hierboven al genoemde haltes (ken ze nog uit m'n hoofd). Wij stapten altijd halte Gravenstraat uit, op de hoek bij de chinees. Dan de Gravenstraat, zo'n bochtig steegje door en je was op de Nieuwendijk, eerst een ijsje eten bij Van der Linden, en dan kon het grote winkelen beginnen.
Altijd als ik bus 21 zie moet ik aan Geuzenveld denken, met toch wel een beetje heimwee, want het was een heerlijke tijd!
Warme walm
Pieter en Marie-Anja
Moet je voorstellen, dat snufje warme walm wat jullie (in)namen is de voorloper van het hedendaagse snuiven.
warme walm van de motor
Hoi Pieter
Die warme walm vond ik heerlijk en ik nam vaak even een snuifje als ik achter de bus stond te wachten als ik op de fiets was. (moet je nu niet meer aan denken)
Groetekes van Marie-Anja
Bus 21 VOL
Bus 21 reed ook door de Jan van Galenstraat. Doordat hij al een flinke rit achter zich had was de bus vaak vol rond de tijd dat ik naar school toe moest. Voorop het voorruit stond dan het bordje "VOL" iets wat ik niet zo prettig vond. want daardoor kwam ik te laat op school.
Bus 21 ja en later voor mij bus 21 of....tram 13
Dat kan ik me inderdaad nog heel goed herinneren. De brievenbus aan de voorkant. Wie mocht er op het knopje drukken... Later toen we verhuisd waren naar een grotere woning in Slotermeer, achter de Burg. Vluchtlaan, gingen we altijd op een strategisch punt staan, zodat we of bus 21 of tram 13 konden nemen. Leuk stukje weer Marie-Anja. Jij rakelt dingen op die heeeeeeel ver weg zijn gezakt en die zonder jouw stukjes zeker niet meer naar boven waren gekomen. Ik zeg: VOORAL DOORGAAN!!!!!
Bus 21....
En dan de brievenbus aan de voorkant van de bus... altijd een billenkrampend moment als je van je moeder een brief of ander postgebeuren in die bus moest gooien.... heeft de chauffeur me wel gezien... rijdt hij niet weg met mij vastgeplakt op de bumper ervoor....en die warme walm van de motor. Het was voor mij ... snel voor de bus springen... post erin en struikelvallend over de stoeprand weer naar veilig gebied...
Nee, hoewel ik de bus een prachtig vervoersmiddel vond... daar had ik wel eens enge dromen over...
Nu alleen nog maar prettige herinneringen.
Bus 21
Hoi Okko
Ik vond bus 21 een hele mooie bus toen hij blauw was en als kind vond ik het zelfs al leuk om bij de halte te staan omdat we altijd tegelspelletjes verzonnen. De beslagen ramen werden altijd volgetekend met allerlei bloemen en beestjes en niet te vergeten onze namen. Ik hoor mijn moeder nog zeggen "gekken en dwazen schrijven hun namen op deuren en glazen".
Bij de Wiltzanglaan ergens op een hoek was een drogist met een hele volle etalage. Het ronde schooltje daar in de buurt vond ik ook altijd zo leuk om naar te kijken.
Groetekes van Marie-Anja
Bus 21
Wat hebben we hier vaak gebruik van gemaakt. Het was vrijwel de enige manier om vanuit de stad in Geuzenveld te komen en andersom natuurlijk. Ik heb het nu over buslijn 21. Het alternatief was lopen, de auto nemen als je die had of fietsen. Mijn ouders, ikzelf en zelfs mijn tantes, ooms, oma en opa namen buslijn 21 als ze bij ons in Geuzenveld op bezoek kwamen. Zij kwamen met de trein vanuit Rotterdam en namen bus 21 vanaf het CS en stapten uit in de Aalbersestraat, hoek Strackestraat. Ik ben vaak mee geweest om ze op te halen van het station of om ze weg te brengen natuurlijk en kan mij de route van de bus nog zo voor de geest halen. Aalbersestraat, Ruys de Beerenbrouckstraat langs het CBR, Anthony Moddermanstraat, Burg. De Vlugtlaan, Burg. Vening Meineszlaan, Wiltzanghlaan, Bos en Lommerweg langs de Pniëlkerk, Admiraal de Ruijterweg, enz. enz.
Begin/eindhalte
Ik had een oudtante wonen in de Nolensstraat. Zij keek vanuit haar kamer zo op de begin/eindhalte van bus 21, de zogenaamde keerlus. Wat vond ik het vroeger mooi om naar de aankomende en vertrekkende bussen te kijken. In de beginjaren van Geuzenveld waren dit natuurlijk de oude blauwe bussen met de brievenbus voorop, zoals afgebeeld in het stukje van Marie-Anja en later kwamen natuurlijk de bekende rode bussen. De blauwe bussen waren nog voorzien van een handgeschakelde versnellingsbak en koppeling, wat de chauffeur natuurlijk best een hoop extra werk opleverde.
Spugen
Ik herinner mij een tochtje in een warme en volle bus 21 met beslagen ramen. Ik was denk ik een jaar of zeven en moest staan in de bus want ouderen mochten zitten in die tijd. Er hingen bordjes in de bus met opschriften zoals: ‘Opstaan voor iemand, misstaat niemand’ of ‘Voor de streep geen staanplaats’ of ‘niet spreken met de bestuurder tijdens de rit’. Geldt dit vandaag de dag nog?
Ik werd misselijk en zei dit tegen mijn moeder. Zij antwoordde ‘ diep zuchten dan gaat het wel weer over’. Meestal was dit zo maar nu niet. Ik werd steeds misselijker en opeens moest ik spugen. Wat ik mij nog voor de geest kan halen is een voor mij zittende man in pak die quasi onverschillig door het beslagen raam naar buiten keek en mijn moeder die met een zakdoekje de broek van de man probeerde schoon te maken, wat volgens mij dus niet lukte. Hoe het verder afgelopen is weet ik niet meer. Ik zal dit nog eens navragen.