-
De voorkant van de 2e Christelijke LTS Patrimonium
-Foto: collectie Okko Steensma, 1970
Okko Steensma verteld in een aantal delen over de 2e Christelijke LTS Patrimonium die begin jaren 60 een nieuwbouwpand in de Dr. Jan van Breemenstraat te Amsterdam in de wijk Overtoomse veld betrok.
Het was een typische jongensschool en in die tijd min of meer het enige gebouw in de directe omgeving. Aan de westkant grensde het dijklichaam wat later de Coentunnelweg zou worden. Aan de zuidkant grensde de Jan Evertsenstraat met daarachter een heel groot braakliggend terrein, waar later een pand van de ABN AMRO gebouwd zou worden en het Gerbrandypark zou worden aangelegd. Aan de noordoostkant lag het Jan van Galenbad en zou later het reumacentrum worden gevestigd in de Admiraal Helfrichstraat en aan de noordkant stond alleen de prinses Irene Vak en Huishoudschool.
Theorie en Praktijk
Het Patrimonium gebouw bestond uit een hoog gedeelte waarin de theorie lokalen en een laag gedeelte waarin de praktijklokalen gevestigd waren. Om de hoofdingang te bereiken moest je enkele treden beklimmen van een brede stenen trap. Een fietsenstalling was gevestigd onder de school en was bereikbaar via een tweetal trappen welke aan de linker en de rechterkant van de hoofdingang waren gevestigd.
Conciërges
Eenmaal binnen dan liep je tegen de garderobe aan met aan je linkerhand de conciërgeloge. Dit was het domein van de heer Spaangaren, de conciërge die overigens altijd netjes in het pak, dagelijks de absenten controleerde en er ook voor zorgde dat jongens zoals ik, die op het laatste ogenblik de school binnen probeerden te rennen, terwijl het beginsignaal al geklonken had, ook echt te laat waren. Spaangaren liet je echt voor de dichte deur staan en deed die pas weer open na een minuut of vijf. In de conciërgeloge werden ook de klassenboeken bewaard, welke dagelijks werden opgehaald en teruggebracht door de gekozen klassenvertegenwoordiger. In de gang achter de conciërgeloge waren de lerarenruimte, administratie en de kamer van de directeur gevestigd. In mijn tijd was dit de dhr. De Blois.
Er waren ook nog twee ander conciërges, genaamd Hoebe en Kesselaar. Dhr. Hoebe en zijn echtgenote zorgden voor de koffie, keuken en kantine. Dhr Kesselaar liep altijd in een bruine stoffenjas en deed technische klusjes in de school. Overigens woonde dhr Hoebe in die tijd in een dienstwoning welke naast de school gebouwd was.
Kantine
Ik de kantine was er tussen de middag gelegenheid tot het opeten van je lunch. De school zorgde voor de melk en de bekers. Het waren witte stenen bekers welke na gebruik netjes in de daarvoorbestemde rekken moesten worden gedeponeerd. Eersteklassers zoals ik maakten hier dagelijks gebruik van. Brooddoosje of zakje mee van huis en netjes tussen de middag vergezeld van een beker melk je lunch opeten. Eenmaal tweede klasser of hoger dan aten een heleboel leerlingen buiten de deur. In de pauze tussen de middag spoedden dan vele leerlingen zich naar het nabijgelegen Mercatorplein voor een bezoek aan snackbar Dirck of één van de vele tabak en/of snoepwinkels. Anderen liepen het onontgonnen Gerbrandypark in. Ik herinner mij een knul, genaamd Agema, die een vlot had gemaakt in één of andere sloot. Hij ging daar dagelijks naar toe tot op een dag hij zeiknat terug kwam lopen naar school. Hij was in het water gevallen. Sinds die tijd ging hij niet meer naar het vlot.
(Wordt vervolgd)
Gepubliceerd: 21 maart 2009
Gepubliceerd op
Reacties (5)
Foto's Patrimonium school
Hierbij een aantal foto's van de voormalige LTS Patrimonium, afkomstig van de website van de stichting Bonas.
Patrimonium vooraanzicht in 1967
Patrimonium binnentuin in 1967
Peuk
Ik kan mij voorstellen dat je door de grond ging. Je gaat naar huis en vergeet zoiets of doet het af als een incident. Het is nu waarschijnlijk verjaard, net zoals een ruitje wat ik ooit heb laten sneuvelen en waarvoor dhr. Bruning telkens de schadel op mij verhaalde Maar dit kun je lezen in een van de volgende delen.
Metselen bij Cor de Boer...
Het lag niet slechts aan de charme van deze leraar dat ik voor dit vak koos.
Nee, een tweede niet onbelangrijk criterium lag in het feit dat je mocht roken in het lokaal.
Nou ja, in het lokaal? Niet tijdens het werken maar wel in de pauzes…
Meneer de Boer (Cor) rookte zelf filterloze sigaretten en hield dus rekening met de rokende leerling.
Veel pauzes dus…
Cor gaf tijdens avonduren en/of zaterdagen les aan volwassenen.
Een keer per maand vroeg hij ons of we wilden helpen om het cursusmateriaal voor deze volwassenen klaar te zetten.
Dit materiaal bestond uit schone stenen, lijm, water en gereedschap.
Dat wij dit met veel plezier deden lag niet alleen aan de charme van Cor.
Nee, 2 keer per jaar deelde hij een zakcentje uit aan ons.
Een goudeerlijke, aardige man dus.
Ik denk dat er geen enkele leerling was die hier anders over dacht…
Woensdagochtend.
In mijn klas waren pakweg 6 leerlingen die voor metselen hadden gekozen.
Woensdag bestond het dagrooster uit 4 uur metselen.
In een van de pauzes schoot ik mijn peukje weg.
Dit lijkt vreemd maar het kon in een lokaal waar voornamelijk kalk, zand en stof op de grond lag.
Ook was het standaard dat de vloer aan het einde van de les aangeveegd werd…
Geen probleem dus.
Mijn peukje belandde echter niet op de grond maar in 1 van de zakken van de werkkleding van de leerlingen.
Achteloos laat ik de peuk voor wat het is en meng me weer in het gesprek met de klasgenoten.
Als ik even later een schroeilucht ruik moet ik stiekem lachen.
Wat zullen de jongens zo schrikken zeg!!!
Als we ons even later omkleden om naar huis te gaan denk ik niet meer aan de peuk…
De herinnering aan de peuk kwam de volgende dag weer naar boven. Tijdens het eerste uur…
Toen kwam een klasgenoot binnen met de mededeling:
"Er is gisteren brand geweest in het metsellokaal!"
De grond schoof onder mijn voeten vandaan.
Broer van Okko
Hilbert,
Hoe dat zo gekomen is lees je in een volgend deel.
Metselen bij meneer de Boer...
Okko, leuke opzet. Ben nieuwsgierig naar het vervolg.
Ik ben, euh... even rekenen..., een jaar of 8,9 na jou op deze school terecht gekomen.
De eerste dag heette o.a. dhr. Bruning mij welkom en sprak daarbij de legendarische woorden:
"Je bent toch geen broer van Okko hè?"
De toon was gezet...