anyMeta 4.19.48 - Atom module 0.3.2 2013-05-21T10:29:13+02:00 http://www.geheugenvanwest.nl/feed/atom/3502/nl http://www.geheugenvanwest.nl/id/23256 2013-05-17T12:22:31+02:00 In gebouw De Vlugt

<p>Door middel van een heus Moijto kanon opende Paulus de Wilt, stadsdeelwethouder cultuur in Amsterdam Nieuw-West, vrijdag 19 april 2013 de social-galery C-Lab.</p>

<p>C-Lab is een initiatief van KunstWest dat als doel heeft om bewoners van Nieuw-West en kunstenaars (en hun werk) met elkaar in contact te brengen. Door middel van de social-galery hoopt KunstWest dat de bewoners een andere kijk op het alledaagse ontwikkelen en wil zo een bijdrage leveren aan de maatschappelijke bewust wording en culturele emancipatie van de verschillende bevolkingsgroepen in Nieuw-West. </p> <p>In hun openingsstatement vertelden Jasper Banen en Rick Goudsmit, oprichters van KunstWest en initiatiefnemers van C-Lab, dat C-Lab een plek is waar door kunstzinnig experiment, inspiratie en communicatie een unieke chemie ontstaat. Zo hangt er werk van verschillende kunstenaars in het C-Lab, uiteenlopende van figuratief tot sieraden.</p> <p>Uniek is het sociale element van C-Lab, namelijk dat een deel van de opbrengst van verkocht werk zal worden gebruikt om sociale projecten te starten voor de bewoners van Nieuw-West. Zo kun je denken aan een project voor scholieren in Nieuw-West die door middel van zwerfaval hun eigen kunstwerk gaan maken, aldus Jasper Banen. Vooral dit aspect valt erg goed bij stadsdeelwethouder Paulus de Wilt, die in zijn openingsspeech dan ook benadrukte dat het C-Lab op de steun van het stadsdeel Nieuw-West kan rekenen. </p> <p><em>C-Lab is elke vrijdag en zaterdag geopend van 13 tot 17 uur.</em></p> <p>Gebouw De Vlugt<br/> Burgemeester de Vlugtlaan 125<br/> 1063 BJ Amsterdam Nieuw-West<br/> Tel: 06 28954107</p> <h5>Gepubliceerd: 17 mei 2013</h5> - 2013-04-19T00:00:00+02:00 d d ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23199 2013-05-15T09:22:16+02:00 Het zou een dagje op stap met ‘zoon’ Francois worden

<p>Het werd een lintje, in de Beurs van Berlage, uit handen van de burgemeester. Boup Meijer (87) was behoorlijk verrast en beduusd. “Ik droom toch niet?”</p>

<p><strong>Je bent om de tuin geleid</strong><br/> “Ontzettend. Francois, mijn toegevoegde zoon zoals ik hem liefkozend noem, vroeg me mee met een uitje van zijn werk. Ik ging me er steeds meer op verheugen. Nou, veel mensen dat er vrijdag bij het opstappunt stonden!”</p> <p><strong>Vlak voor Koninginnedag, de Beurs van Berlage...</strong><br/> “Ik had niks door. Toen ik Wim van de Ouderenadviesraad zag, riep ik nog: Wim, wat doe jij hier?”</p> <p><strong>En, wat deed Wim daar?</strong><br/> “Toen heeft Francois het me verteld. Ik was helemaal beduusd.”</p> <p><strong>Je had echt niks door, hè</strong><br/> “Niks. Ik had altijd een onvoorwaardelijk vertrouwen in Francois. Nou, dat is voorgoed stuk, ha ha!</p> <p><strong>Begrijp je waarom je een lintje hebt gekregen?</strong><br/> “Ik vind niet dat ik dit verdien. Ja, als ik zo erover nadenk, heb ik me met veel dingen bemoeid. Maar om daar nou een lintje voor te krijgen. Ik vind het zelf allemaal helemaal niet belangrijk.”</p> <p><strong>En wat is dat allemaal?</strong><br/> “Het begon rond 1960, toen ik vanwege mijn huwelijk naar Amsterdam verhuisde. Ik was wijkverpleegkundige, maar als getrouwde vrouw mocht je niet werken. Thuis zitten, dat was niks voor mij. Gelukkig werd ik gevraagd om de ouderensociëteit te gaan leiden. En er kwamen meer verzoeken. Vanuit het Wijkopbouworgaan heb ik een hulpdienst voor bejaarden opgezet, in het Rembrandtpark kinderboerderij De Uylenburg, ik zat in de begeleidingsgroep voor het ouderenvervoer, in de cliëntenraad van Thuiszorg Amsterdam, bij de start van de stadsdelen ben ik in de werkgroep die de Ouderenadviesraad op ging zetten actief geworden en – dat is echt m’n kindje – samen met Tineke heb ik vanuit de Wijkpost voor ouderen de huisbezoeken voor 75-plussers opgezet. Een vangnet voor ouderen. Allemaal naast mijn werk, dat ik gelukkig toch weer kon oppakken.”</p> <p><strong>Dat is een boel</strong><br/> “Ja, maar alles wel altijd samen met anderen, hè.”</p> <p><strong>Maar het lintje is voor jou</strong><br/> “Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Mooi hoor.” En toen werd je ook nog door stadsdeelvoorzitter toegesproken tijdens een feestje bij Eigenwijks.<br/> “Als ik dit allemaal geweten had, had ik de nacht ervoor niet geslapen. Ik droom toch niet?”</p> <p><strong>Terugkijkend, leuke dag gehad vrijdag?</strong><br/> “Ja, het was een leuke dag. Maar raar. Toen ik wist waarvoor ik kwam, geloofde ik het nog steeds niet. Eenmaal naast de burgemeester liet ik het maar over me heen komen. Ik vond het geweldig. Ik dacht altijd dat ik dit allemaal niet wilde. Maar ik ben er heel erg blij mee.”</p> <h5>Gepubliceerd: 7 mei 2013</h5> Shirley Brandeis http://www.geheugenvanwest.nl/id/214 2013-04-01T00:00:00+02:00 m d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23194 2013-05-06T08:35:00+02:00 ”It’s a new life”

<p>Een creatief therapeut, een choreograaf, een filmmaker, een dj, een ruimtelijk vormgever, een decor- en kostuumontwerper… Al deze en andere creatievelingen hebben sinds kort hun eigen werkplek in de gloednieuwe broedplaats in een historisch gebouw. Aan de Hendrik van Wijnstraat 10 werd zaterdag 6 april 2013 officieel HW10 geopend.</p>

<p>Ze zitten er regelmatig. Lekker in de zon. Even bijpraten met de buren. Met uitzicht op het langzaamaan verloederende gebouw, voorheen basisschool Pro Rege. “Hier moeten we iets mee doen,” zei buurtbewoonster Tineke Rombout, die ook aan de weg van het Van Eesterenmuseum in broedplaats De Vlugt in Slotermeer stond. Jaap Draaijsma, directeur van broedplaatsenonderneming Urban Resort, de gemeente, het stadsdeel en vele buurtbewoners kreeg ze mee in haar plan. Fijn, want “ik ben erg van het cultureel erfgoed.” Zaterdag stond er voor haar en wethouder Freek Ossel een gigantische rode strik met lint klaar om symbolisch een lange periode van voorbereiding, werving en verbouwing door te knippen. Of we wel willen vermelden dat het een centrum voor héél <br/> Nieuw-West, zelfs heel Amsterdam is. Stadsdeelwethouder Paulus de Wilt (van Kunst en Cultuur) bejubelde het buurtinitiatief en al die actieve mensen “die het stadsdeel zo mooi maken”. In de broedplaats zijn dat vierentwintig creatieve ondernemers. Samen geven zij wat reuring – een woord dat alle sprekers noemden en wensen – in de buurt, in Nieuw-West. Zaterdag ‘reurde’ het alom met brassband-optocht, knallende confetti, de Papaband, HW10-dj Sanderien, dansende Hofdames (die voortaan voor koffie- en taartochtenden en creatieve workshops zullen zorgen), met een ludieke, inspirerende act van HW10-huurders/jongleurs/trainers/presentatoren Maike Aerden en Michiel Hesseling en stalspreker van de dag, actrice/zangeres Emmelie Zipson, die na het lintjesdoorknipmoment in een kippenvelmoment uitbarstte. “It’s a new dawn, it’s a new day, it’s a new life”. En toen was er ook nog een enorme, kleurrijke taart en de onthulling van het HW10-logo. Ach, ga het maar zelf eens bekijken. Nieuwsgierigen zijn ook na de spetterende opening welkom. Zie <a href="http://www.hw10.nl.">http://www.hw10.nl.</a></p> Shirley Brandeis http://www.geheugenvanwest.nl/id/214 2013-04-07T00:00:00+02:00 d d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23191 2013-05-09T16:43:28+02:00 Thema: Kader

<p>Dit is een foto van het thema ‘kader’ van het project West Side Stories - Foto's en verhalen uit Amsterdam Nieuw-West. Komende maanden verschijnen regelmatig nieuwe foto's, verdeeld over verschillende thema's.</p>

<p>Professionele fotografen letten goed op het kader wanneer zij fotograferen. <em>Kader</em> is een van de workshopthema’s van West Side Stories. Deelnemers fotograferen tijdens deze workshop bijvoorbeeld een onderwerp waarbij ze een duidelijk kader kiezen. Door hier mee bezig te zijn leren de deelnemers welk effect kader heeft op een foto en hoe een verschil in kader de foto kan beïnvloeden. </p> <p>Deze foto is gemaakt in de workshop voor volwassenen. West Side Stories organiseert iedere laatste zaterdag van de maand een workshop voor volwassenen die willen leren hoe je een bijzondere foto maakt. In iedere workshop staat een ander thema centraal.</p> <p><a href="http://www.foam.org/foam-projects/west-side-stories/photography-workshops-for-adults">http://www.foam.org/foam-projects/west-side-stories/photography-workshops-for-adults</a></p> <hr /> <p><em>West Side Stories - Foto's en verhalen uit Amsterdam Nieuw-West is een bijzonder fotografieproject van Foam Fotografiemuseum Amsterdam in samenwerking met woningbouwcorporaties Ymere en Stadgenoot. In verschillende fotografieworkshops brengen buurtbewoners zichzelf en hun wijk in beeld.</em></p> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/19458">Naar alle projecten van West Side Stories.</a></p> <h5>Geplaatst: 6 mei 2013</h5> West Side Stories http://www.geheugenvanwest.nl/id/19462 Meneer Benjamins 2013-01-01T00:00:00+01:00 y y ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23129 2013-05-08T05:56:44+02:00 Mag ook in (oud)West zijn.

<p>Een steeg met een straatnaam heb ik nog niet gevonden. Wie er een weet in Nieuw-West of (oud)West, mag het zeggen.</p>

<p><strong>Gangen en stegen</strong><br/> Alles wat betreft stegen en gangen in Amsterdam heeft mijn belangstelling. Ik verzamel daarover verhalen en historie. Ook maak ik zelf foto’s van alle nog bestaande steeg-in-en-uitgangen van Amsterdam. Zijn ze openbaar dan betreed ik ook de steeg of gang om foto’s te maken. Details van de stegen en naamborden, oude huisnummers en volkse taferelen in stegen en gangen zijn ook welkom.</p> <p><strong>Gek</strong><br/> Sommige mensen denken: weer zo’n gek met een onmogelijk project. Dat er behoorlijk wat gekken rondlopen geef ik grif toe. Dat heb ik op mijn (foto)tochten door Amsterdam wel ondervonden. Als het te gek wordt, vraag ik of de gek even voor een steeg wil gaan staan en maak een foto. Op de walletjes is dat wat moeilijker. Zelfs een naambordje van een steeg is daar niet makkelijk te fotograferen. Soms moest het stiekem als de dames even niet keken. Ook wordt je daar geregeld uitgenodigd om binnen te komen. Nee dank u, ik heb al koffie gehad?</p> <p><strong>Opgesloten</strong><br/> Op een mooie zonnige dag ging ik met mijn vrouw de Nieuwezijds Voorburgwal onderhanden nemen. We liepen vanaf het Paleis op de Dam richting Martelaarsgracht. Eerst passeerden we de Gravenstraat, smal straatje dus twee foto’s gemaakt, één overzicht van het straatje en één met het straatnaambordje. De volgende was, volgens het zeer versleten bordje, de Zwartehandsteeg. Een interessante steeg, volgens de overlevering kwamen hier veel andere gangen op uit. Toen ik naar het hek van de steeg liep zag ik dat dit open stond. Een bewoner had hem zeker vergeten dicht te doen. Mazzel, ik naar binnen en zonder erg viel het hek alsnog op slot. Er zat geen deurkruk op het hek en erboven lag een rol prikkeldraad. Mijn vrouw stond nog buiten het hek. Wat nu! 'Onder in de kassalade' zei ik tegen mijn vrouw. Ze keek mij aan of ze water zag branden. Ja, hiernaast in het café, onder in de kassalade ligt meestal wel een sleutel van deze<em> pijpenla</em>. Mijn vrouw ging sputterend het café in en kwam na enige minuten met een sleutel naar buiten. Inderdaad in de kassalade! Ze gaf mij de sleutel door het hek en ik stak hem na enig gerommel in de cilinder, draaide voorzichtig naar links en ja, het hek was open. 'Nu mag je hem zelf terug brengen anders moet ik teveel uitleggen', zei ik tegen mijn vrouw. Ik stond weer buiten het hek en trok het dicht. Verdorie, vergeten foto’s te maken in de steeg. Stom, stom, stom.</p> <p><em>Jan Wiebenga</em></p> <hr /> <p><em>Weet u een steeg met een (straat)naam in Amsterdam-West of Nieuw-West?</em><br/> <em>Laat het weten in een reactie hieronder!</em></p> <h5>gepubliceerd: 29 april 2013</h5> Jan Wiebenga http://www.geheugenvanwest.nl/id/3696 2013-01-01T00:00:00+01:00 y d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23121 2013-04-29T07:40:15+02:00 Herdenken en vieren door de hele stad

<p>Veertig herdenkingen, twintig voorstellingen van Theater Na de Dam, veertig Open Joodse Huizen &amp; Huizen van Verzet, tien Bevrijdingsfestivals en tweehonderd Vrijheidsmaaltijden.</p>

<p>Amsterdam gaat de meest omvangrijke editie van 4 en 5 mei van de laatste jaren tegemoet. Opnieuw wordt op zoveel plekken met aandacht stilgestaan bij de twee historische dagen. Amsterdammers kunnen hun eigen route door de stad maken, en kiezen uit ruim 500 programma onderdelen. Op de website <a href="http://www.4en5meiamsterdam.nl">http://www.4en5meiamsterdam.nl</a> zijn op de plattegrond van Amsterdam alle programma's te vinden. Hier worden ook routesuggesties per buurt of thema aangeboden.</p> <p><strong>HERDENKINGEN</strong><br/> Naast de Nationale Dodenherdenking op de Dam zijn er veertig herdenkingen in heel Amsterdam. Bijvoorbeeld: de Gemeentelijke Herdenking op de Nieuwe Ooster, de Sportherdenking in het Olympisch Stadion, de Stille Tocht vanaf het Museumplein naar de Dam en herdenkingsbijeenkomsten in alle stadsdelen. </p> <p><strong>THEATER NA DE DAM </strong><br/> Aansluitend op de Nationale Dodenherdenking op 4 mei vinden twintig voorstellingen van Theater Na de Dam plaats, in theaters rondom de Dam en in de buurten van Amsterdam, allemaal inhoudelijk gerelateerd aan de Tweede Wereldoorlog. Wanneer op 4 mei iedereen de theaterzaal verlaat, is er in de Stadsschouwburg in Amsterdam de Nacht Na de Dam. Ook staan er films en concerten op het avondprogramma, in onder meer het Concertgebouw, Muziekgebouw aan 't IJ, Kriterion en EYE.</p> <p>OPEN JOODSE HUIZEN &amp; HUIZEN VAN VERZET<br/> Open Joodse Huizen is een indringend en intiem programma; op zaterdag 4 mei worden in diverse huiskamers de (voor)oorlogse joodse verhalen herinnert en doorverteld. Nieuw dit jaar zijn de Huizen van Verzet. Op zondag 5 mei staan in de Huizen van Verzet lokale verzetsverhalen centraal. Sprekers vertellen in twintig huizen indrukwekkende verhalen over dappere studenten, dwarse kroegbazen en strijdbare communisten. Met foto’s, films, dagboekfragmenten, gedichten, literatuur en muziek. In het Tropenmuseum hoor je over Verzet in het hol van de leeuw en in café Het Mandje alles over de koningin van de Zeedijk Bet van Beeren in de oorlogsjaren. Open Joodse Huizen op 4 mei en Huizen van Verzet is een gezamenlijk project van het Joods Historisch Kwartier en het Amsterdams 4 en 5 mei comité.<br/> <br/> <strong>10 BEVRIJDINGSFESTIVALS</strong><br/> Zondag 5 mei 2013 viert Amsterdam Bevrijdingsdag door de hele stad. De muziekpodia verhuizen dit jaar van de Dam naar het Westerpark en sluiten aan bij het Vrije Westen festival. Er zijn zeven muziekpodia in het Westerpark waar o.a. de Ambassadeur van de Vrijheid Dio optreedt. Daarnaast zijn er tien andere Bevrijdingsfestivals, verspreidt over de stad: bij Amsterdam Roest, Nieuw-West, Park Frankendael, Blijburg, NDSM-werf, Nesplein, Westermarkt, Podium Mozaïek en in Zuidoost. Bevrijdingsdag wordt feestelijk afgesloten in Amsterdam met het 5 mei-concert op de Amstel met onder meer Nick &amp; Simon en de Marinierskapel. </p> <p><strong>200 VRIJHEIDSMAALTIJDEN</strong><br/> De tweede editie van de Vrijheidsmaaltijd is flink gegroeid. Maar liefst 200 podia, musea, organisaties, bevrijdingsfestivals en restaurants doen mee. De maaltijden worden vaak omlijst met een speciaal programma en bieden ruimte aan kleine en grote gesprekken over (de geschiedenis van) vrijheid en verzet. Ook meer dan vijftig restaurants bieden speciale Vrijheidsmenu's. </p> <p><strong>Op de Dam</strong> komt op 5 mei een monumentale tafel van Stadshout, plus de bakkerij van Le Perron waar 5 mei broden worden gebakken en iedereen kan aanschuiven voor een gratis vrijheidslunch. Om 13.00 uur zal Bevrijdingsdag starten met een feestelijk moment op de Dam: Wethouder van Es zal samen met de Ambassadeurs en de voorzitter van het Amsterdams 4 en 5 mei comité het eerste 5 mei brood bakken in de mobiele bakkerij. Daarna brengen twintig fietskoeriers de broden naar de deelnemende Vrijheidsmaaltijden.</p> <p>Ter inspiratie maakt dichter Marjolijn van Heemstra de Vrijheidsmaaltijd Toast die uitgezonden wordt op AT5 en verschijnt het boekje 'Karnemelk, kersen &amp; cornflakes' over ingrediënten om de Bevrijding mee te vieren, met recepten van Amsterdamse topkoks.</p> <h5>Gepubliceerd op deze website op 28 april 2013</h5> - 2013-05-04T00:00:00+02:00 d 2013-05-05T00:00:00+02:00 d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23116 2013-05-15T09:26:15+02:00 Thema: Kader

<p>Dit is de eerste foto van het thema 'Kader' van het project West Side Stories - Foto's en verhalen uit Amsterdam Nieuw-West. Komende maanden verschijnen regelmatig nieuwe foto's, verdeeld over verschillende thema's.</p>

<p>Professionele fotografen letten goed op het kader wanneer zij fotograferen. <em>Kader</em> is een van de workshopthema’s van West Side Stories. Deelnemers fotograferen tijdens deze workshop bijvoorbeeld een onderwerp waarbij ze een duidelijk kader kiezen. Door hier mee bezig te zijn leren de deelnemers welk effect kader heeft op een foto en hoe een verschil in kader de foto kan beïnvloeden. </p> <p>Deze foto is gemaakt in een workshop van de West Side Stories Club. De West Side Stories Club is een club voor kinderen van 6 t/m 12 jaar uit Nieuw-West die willen leren hoe je een bijzondere foto maakt. De Club is iedere week op woensdagmiddag van 14.00 tot 16.00 uur en zaterdag van 11.00 tot 17.00 uur.</p> <p>Link: <a href="http://www.foam.org/foam-projects/west-side-stories/west-side-stories-club-6-to12-yrs">West Side Stories Club - 6 tot 12 jaar</a></p> <hr /> <p><em>West Side Stories - Foto's en verhalen uit Amsterdam Nieuw-West is een bijzonder fotografieproject van Foam Fotografiemuseum Amsterdam in samenwerking met woningbouwcorporaties Ymere en Stadgenoot. In verschillende fotografieworkshops brengen buurtbewoners zichzelf en hun wijk in beeld.</em></p> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/19458">Naar alle projecten van West Side Stories.</a></p> West Side Stories http://www.geheugenvanwest.nl/id/19462 Angelina 2013-01-01T00:00:00+01:00 y y ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23107 2013-04-28T20:26:24+02:00 De adrenaline spoot uit mijn oren

<p>Er wordt regelmatig gesproken over probleembuurten in Amsterdam-West, maar in de zestiger jaren ging het er op straat soms ook ruig aan toe. Dan probeerden jongens die drie of vier jaar ouder waren dan ik te bepalen wie er wel of niet de speeltuin mocht betreden.</p>

<p>Die speeltuin lag ongeveer twintig meter van onze huis. ”Jullie mogen vandaag niet in de speeltuin”, schreeuwden die jongens dan tegen mijn broer en ik. Woedend zette ik dan toch een paar stappen op de speelplaats. Vervolgens kwamen ze aanrennen om mij te beletten nog meer meters op de speelplaats te laten maken.<br/> “Laten we maar ergens anders gaan spelen”, zei mijn broertje dan steevast en uiteindelijk deden we dat, hoewel ik kookte van woede en de adrenaline uit mijn oren spoot over zoveel onrecht. Soms keken we eerst even om het hoekje om te zien of die 'pestkoppen' er waren. Zo niet dan gingen we in harmonie rupsen of lieveheersbeestjes zoeken in de struiken rondom de speeltuin. Het waren (en zijn) best lieflijke woninkjes met een tuintje met een heg eromheen. Wij hadden in onze tuin een kip, een konijn en twee katten.</p> <p>Er woonden veel arbeiders en mensen uit de lagere middenklasse en veel Indische gezinnen, een paar heel grote, in de Frederik van Dorpstraat waar ik woonde. Mijn moeder was ook gerepatrieerd uit Nederlandsch-Indië. Bijna nooit werden de buurtkinderen naar de speeltuin begeleid door een ouder. Ik denk dat de meeste ouders wel iets anders aan hun hoofd hadden; ze hadden er waarschijnlijk geen weet van dat het er zo ruig aan toe ging. Doordat de Indische kinderen regelmatig door die grote jongens voor “pinda”of “inda pinda poepchinees” werden uitgescholden, ontstond er toch een soort saamhorigheid tussen die Indische kinderen (wat dan misschien weer niet zo goed was voor de integratie). Ik had wel een beetje dubbele gevoelens bij die Indische gezinnen: aan de ene kant voelde het vertrouwd, aan de andere kant hadden veel van die ouders zo’n gelaten, trieste blik in hun ogen die ik ook zag bij mijn oma. Volgens mij hadden ze ook veel zorgen.</p> <p><strong>Bij mij op school</strong><br/> Op de Pieter Jelles Troelstraschool werd ik gelukkig niet gepest om mijn kleur of afkomst. Sowieso werd daar, volgens mij, weinig gepest. Wat ik heel komisch vond en waar ik ook heel trots op was, was het touwklimmen bij gymnastiek. Ik was helemaal niet goed in gym maar bij touwklimmen bleek dat de Indische kinderen toch een voorsprong hadden. Ik denk zelf dat dit een mix van behendigheid en doorzettingsvermogen was. Terwijl de Hollandse kinderen zich zuchtend en steunend twintig centimeter hadden opgetrokken en klagend over pijnlijke handen het opgaven, waren de Indische kinderen in rap tempo boven. Triomfantelijk keken we dan naar beneden, alsof het totaal geen moeite had gekost. De andere kinderen stonden dan stomverbaasd naar boven te kijken.</p> <h5>Gepubliceerd: 23 april 2013</h5> Edith Zonnenschijn http://www.geheugenvanwest.nl/id/23105 1969-01-01T00:00:00+01:00 y 1973-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23094 2013-05-17T11:29:00+02:00 Op vrijdag 19 april van 17.00 uur tot en met 19.00 uur.

<p>Het onderwerp kunst leent zich bij uitstek voor dialoog en reflectie aangaande menselijke relaties. Door het openen van de C-Lab Galerie krijgt Nieuw-West er een sprankelende expositieplek bij. Een hot-spot waar kunstenaars en bezoekers elkaar ontmoeten. Daarnaast is er ook ruimte voor dialoog, educatie en presentatie.</p>

<p>Uniek: Anders dan bij een commerciële galerie gebruikt de stichting KunstWest de commissie die over de verkoop berekend wordt om wijk en buurt gerelateerde kunstprojecten te ondersteunen. Zo introduceert Kunstwest een geheel in de geest van deze tijd een andere en socialere manier van kunstverkoop.</p> <p>De “Social Gallery” is geboren.</p> <p>Openingstijden <br/> Vrijdag en zaterdag van 13.00 uur tot 17.00 uur</p> <p>De Galerie is te bereiken onder telefoonnummer 0628954107, email: kunstwest@hotmail.com. <br/> Website is <a href="http://www.kunstwest.nl">http://www.kunstwest.nl</a></p> <p><strong>Wat is Stichting KunstWest?</strong><br/> <em>KunstWest is actief op het gebied van kunst en cultuur in Nieuw-West. Een gebied met weinig aandacht voor beeldende kunst. KunstWest is de verbindende factor tussen bewoners en doet dienst als platform voor ontmoetingen tussen professionele kunstenaars en actieve liefhebbers.</em></p> <p><em>Kunsteducatie en talentonwikkeling zijn speerpunten van de stichting. Samen met leerlingen van verschillende scholen wordt gewerkt aan verassende kunstprojecten, Kunstwest ontwerpt eigenzinnige kunst voor de openbare ruimte, organiseert kunstmarkten, geeft teken- en schilderlessen aan kinderen en volwassen en stelt haar sfeer volle ruimte beschikbaar voor workshops, vergaderingen, seminars en feesten.</em></p> <h5>Bron: Nieuwsbrief Eigenwijks april 2013</h5> <p><a href="http://www.eigenwijks.nl/index.php?option=com_acymailing&amp;ctrl=archive&amp;task=view&amp;mailid=63&amp;key=6dc0088ce96d60ad94dafa5280fa59b7&amp;subid=181-d871872777e1d76d7175c8509c9b75ca">Link naar Nieuwsbrief Eigenwijks</a></p> - 2013-04-19T00:00:00+02:00 d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23082 2013-04-17T22:29:16+02:00 Wat wordt dit deel van het terrein ont-zet-tend goed gebruikt

<p>Het terrein lag klaar voor nieuwbouw, maar een flinke laag crisis maakte het tot braakliggend stuk grond dat braak bleef liggen.</p>

<p>Bewoners sloegen de handen ineen. Zeventig moesbakken staan er nu op de hoek van de Overschiestraat en de Voorburgstraat, in stedenbouwkundige plannen het Zuidterrein genaamd. Klaar voor eigen moestuingebruik door buurtbewoners. Zaterdag 6 april 2013 kregen ze hun wethouderlijke inzegening.</p> <p><strong>Eigen moesbak</strong><br/> ‘Stuart &amp; Stabel BV’ staat er op een plankje geschilderd. Deze moesbak is van de vriendinnen Brenda en Maartje die hun achternamen vereeuwigden in een bv. Studerende buurtbewoners zijn ze, die enthousiast zaterdag begonnen met het zaaien van rode bieten, wortels, kalebassen en zonnebloemen. “Het leek ons superleuk om zo andere mensen in de buurt te leren kennen,” legt Brenda uit. “En in de grote stad je eigen wortels eten... Hoe cool is dat!” </p> <p><strong>Verslavend</strong><br/> Zaterdag maakten meer moesbakbezitters – jong en ouder - hun moesbak al schilderend met hartjes, bloemen en namen (‘Familia Balderas’ of gewoon ‘Frederike’) tot hun eigen vierkante meter tuin. Op die centimeters moet het allemaal gaan groeien en bloeien. Gelukkig is daar Hans, enthousiast vertellende moestuinkenner, die hun de ins en outs van het tuinieren bijbracht. “In één moesbak kun je voor één persoon een jaar eten verbouwen!” riep Hans en de moesbakmensen dromden om zijn voorbeeldtuintje. Een tuintje met acht vakken (de beste verdeling volgens Hans), met venkel en met bietjes (tip: “hoe sneller geoogst, hoe lekkerder”), met slaplantjes en met sperziebonen (geruststelling: “die lukken altijd”), met plantuitjes (doen: “gewoon op de aarde leggen”) en vergeten groente (feit: “pastinaak is heel lekker!”). Eén waarschuwing van Hans: “Dit is verslavend!” </p> <p><strong>Moesbakcommissie</strong><br/> De enorme animo voor een moesbak bleek al tijdens de oproep voor inschrijving vanuit het Huis van de Wijk eind vorig jaar. Heel veel bewoners schreven zich in. Een deel werd bestemd voor leerlingen van brede school Fiep Westendorp. Wachtlijsten werden weggewerkt met het verhogen van het aantal geplande bakken. Gamma zegde hout toe, lokale Albert Heijn bubbels en limonade voor de opening, Tuincentrum Osdorp zaadjes en stekjes en er was een heuse moesbakcommissie van bewoners ingesteld die van alles regelde. “Wat wordt dit deel van het terrein ont-zet-tend goed gebruikt,” zei groenwethouder Paulus de Wilt zaterdag over het stuk grond dat het stadsdeel en woningcorporatie De Key beschikbaar stelden. “Jammer dat de bouw langer op zich laat wachten, maar leuk dat er iets gebeurt!” En dat ‘iets’ zijn ook fitnesstoestellen en – straks - picknicktafels en wellicht nog andere fraaie uitingen van buurtinitiatieven. De lokale Chinees was er niet bij, maar zal baat hebben bij de komst van de moesbakken. Immers, de bakken voor rijst en gadogado doen het na gebruik uitstekend als kweekbak thuis. Weer zo’n tip van Hans. Bewoners mogen hem altijd mailen voor wijsheid en tips, beloofde hij. Dat komt wel goed daar op het Zuidterrein.</p> Shirley Brandeis http://www.geheugenvanwest.nl/id/214 2013-04-06T00:00:00+02:00 d d ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23076 2013-04-16T19:17:04+02:00 Machinefabriek ‘Mahez’

<p>Elk blokje hout moest met de hand ingesmeerd worden met lijm en tegen het vorige blokje aan geduwd worden.</p>

<p><em>Het is de bond Heemschut jammer genoeg niet gelukt om dit markante gebouw van ‘Mahez’ te behouden. Heel veel mensen hebben herinneringen aan dit gebouw of het bedrijf 'Mahez'. Hierbij een herinnering van mij.</em> - <em>Jan Wiebenga</em></p> <p><strong>Fabriekswerk</strong><br/> Een gedeelte van het gebouw links van de ingang, en ook het uitstekende gedeelte, te zien op de foto, werden volgens mij gebruikt als showroom. Deze ruimten moesten worden voorzien van vloeren, gemaakt van houten blokjes met de kopse kant naar boven. Collega Ome Willem en mijn persoontje hebben dat werk persoonlijk ondertekend. Het was een frustrerend werk. Elk blokje moest ingesmeerd worden met lijm en tegen het vorige blokje geduwd worden. Als dan een heel vloergedeelte gedaan was moest deze vlak geschuurd worden met de machine. Op die vloeren werden dan weer de machines geplaatst.<br/> Voor <em>het vloeren</em> hadden we in de werkplaats de duizenden blokjes op maat gezaagd, dus we kenden elk blokje al persoonlijk. Als we een blokje met een afwijkende kleur bij het lijmen weer tegen kwamen hoorde je geregeld: <em>‘hé, jij ook weer in de buurt?’</em> of <em>‘ik ga je niet meer zoenen, je krijgt alleen een hand’.</em><br/> Heel veel jaren heeft ons bedrijf het onderhoud van dit pand verzorgd, en nu is is dit gebouw verdwenen. Een raar idee, net of je alles voor niks gedaan hebt.</p> <h5>Gepubliceerd: 14 april 2013</h5> <hr /> <p><em>Zie ook het verhaal</em> <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/5353">Gebouw Mahez, industrieel erfgoed?</a> <em>van Norman Vervat van de Bond Heemschut Amsterdam.</em></p> Jan Wiebenga http://www.geheugenvanwest.nl/id/3696 Fragmenten uit de bouw, deel 9 1954-01-01T00:00:00+01:00 y 2007-12-31T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/23054 2013-04-14T08:06:17+02:00 Een groot succes!

<p>Voor twee uitverkochte zalen speelden de jonge artiesten van Circus Elleboog afgelopen weekend hun nieuwe shows ‘Flip da Script’ en ‘Windst’.</p>

<p>Het première publiek werd verrast met meer dan circus. B-boys showden vette breakdance, frêle meisjes dansten klassiek en er stak ook nog eens een echte storm op die alles en iedereen omver blies! De circuskunsten waren van hoog niveau, wat heel wat oh’s en ah’s opleverde. En ook aan applaus ontbrak het de stralende artiesten niet. Met hun bijzondere acts wisten ze in het nieuwe circusgebouw van Elleboog keer op keer het publiek in te pakken.<br/> <br/> Regisseurs Vera Beers (Flip da Script) en Jochem van Stiphout (Windst) mogen trots zijn, op hun shows en op hun spelers. Beide shows maakten op geheel eigen wijze duidelijk dat hedendaags circus zoveel meer is dan alleen het uitvoeren van knappe circuskunsten. Met een mix van circus, theater en dans (van hiphop tot ballet) schotelde Circus Elleboog het publiek twee voorstellingen voor die verbaasden, ontroerden en vermaakten.<br/> <br/> Flip da Script, de voorstelling van de Ellebooggroep uit Amsterdam Zuidoost, beet explosief de spits af met puur hiphop circus. Deze moderne voorstelling liet zien dat hoe verschillend iedereen ook is, samen kan je er één groot feest van maken. Eenwielers, acrobaten en dansers raasden voorbij, maar er waren ook prachtige, ingetogen acts die de voorstelling de juiste balans gaven. <br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/23055/nl/beeld-uit-de-voorstelling"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/373/23055-400-267.jpg" height="267" width="400" alt="Beeld uit de voorstelling" title="Beeld uit de voorstelling" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Beeld uit de voorstelling - Geheugen van West" href="/23055/nl/beeld-uit-de-voorstelling">Beeld uit de voorstelling</a></p> <span class="caption-sep">-</span> <p class="caption-body">Fotografe: Marjory Haringa</p></div></div></div><br/> De Ellebooggroep uit Amsterdam West nam na de pauze het stokje over. Met een rustige, magische act werd het publiek aangenaam een show ingetrokken die steeds wervelender werd. Wapperende haren, wegwaaiende kranten en slangenmeisjes, acrobaten en jongleurs die de toenemende wind trotseerden. Windst bleek met recht de ondertitel ‘de overtreffende trap van wind’ te dragen. Na afloop kwamen de uitgelaten spelers, de speciale genodigden en het enthousiaste publiek samen op het zonnige binnenplein bij Circus Elleboog in Amsterdam West. De jonge artiesten werden overladen met complimenten en bloemen.<br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/23056/nl/uit-een-van-de-voorstellingen"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/832/23056-400-267.jpg" height="267" width="400" alt="Uit een van de voorstellingen" title="Uit een van de voorstellingen" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Uit een van de voorstellingen - Geheugen van West" href="/23056/nl/uit-een-van-de-voorstellingen">Uit een van de voorstellingen</a></p> <span class="caption-sep">-</span> <p class="caption-body">Fotografe: Marjory Haringa</p></div></div></div><br/> Dankzij zijn nieuwe onderkomen is het voor het Amsterdamse jeugdcircus voor het eerst in zijn bestaan mogelijk geweest om zo groots en in eigen huis in première te gaan. En niet met één, maar met maar liefst twee voorstellingen tegelijk. Hart van het nieuwe circusgebouw aan de Laan van Spartaan is namelijk de prachtige theaterzaal waar tot 130 man publiek in kan en waar de nieuwste technieken zijn toegepast voor hedendaags circustheater.</p> <p><em>De kop is er af. De spelers van Flip da Script en Windst staan alweer in de startblokken voor verdere repetities en verfijning van hun shows. Komend jaar zullen ze er mee op verschillende festivals en in diverse theaters staan. Speeldata en locaties zijn op <a href="http://www.elleboog.nl">http://www.elleboog.nl</a> te vinden.</em></p> Anouschka Zanolla, Elleboog http://www.geheugenvanwest.nl/id/23051 2013-04-06T00:00:00+02:00 d 2013-04-07T23:59:59+02:00 d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22985 2013-04-10T10:34:08+02:00 De Leeuw van Vlaanderenstraat

<p>Dinsdag 9 april om 17.30 uur in de tweede traphal van het flatgebouw De Leeuw van Vlaanderenstraat 213</p>

<p>Uitnodiging voor iedereen en speciaal voor alle geweldige deelnemers aan het MOZAÏEKEN (eind 2012) voor de officiële onthulling van de geweldige mozaïek-kunstwerkjes in de 2e traphal aan de Leeuw van Vlaanderenlaan 213.</p> <p>Mede mogelijk gemaakt door de Stichting Vooruit (en de afgelopen maanden Scala), en speciaal natuurlijk ROCHDALE!</p> <p>Dinsdag 9 april 2013 om half zes is de officiële onthulling in de 2e flathal (=middelste) in De Leeuw van Vlaanderenstraat. </p> <p>Iedereen is welkom! En speciaal de makers met aanhang!<br/> Er is een gezellig drankje.</p> <p><em>Willemijn Harmsen</em></p> <h5>Gepubliceerd: 8 april 2013</h5> Willemijn Harmsen http://www.geheugenvanwest.nl/id/12659 2013-04-09T00:00:00+02:00 d d ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22970 2013-04-14T08:06:49+02:00 Alles over uw buurt

<p>Ben Berndsen, buurtbewoner uit De Baarsjes, is een van de drijvende krachten achter het <a href="http://www.historischarchiefdebaarsjes.nl">Historisch Archief De Baarsjes</a>.</p>

<p>Het Historisch Archief De Baarsjes is een bewonersorganisatie die zich inzet voor het behoud van documentatie en (historisch) foto- en beeldmateriaal over voormalig stadsdeel De Baarsjes in Amsterdam.</p> <p>In 2006 hebben zij een start gemaakt met een historisch archief De Baarsjes. Zij willen allerlei informatiemateriaal, zowel tekstueel als visueel, over De Baarsjes archiveren en behouden voor de inwoners uit De Baarsjes. Ze doen dit onder andere door van zoveel mogelijk activiteiten foto’s te nemen en deze zodanig te archiveren dat deze toegankelijk zijn en blijven voor bewoners. In sommige gevallen wordt samengewerkt met bewoners of instanties zodat ook van bepaalde projecten foto-cd's kunnen worden gemaakt die dan weer worden verspreid onder alle betrokkenen. </p> <p>Door al eerder genomen initiatieven is er al veel historisch beeldmateriaal. Ook dit wordt gedigitaliseerd en toegankelijk gemaakt via de schitterende website <a href="http://www.historischarchiefdebaarsjes.nl.">http://www.historischarchiefdebaarsjes.nl.</a></p> <p>//Het Historisch Archief De Baarsjes bestaat uit de volgende personen://<br/> Ingrid Ferwerda, Ben Berndsen, Simon van Blokland en Ype Nota. </p> <hr /> <h5>Gepubliceerd: 6 april 2013</h5> - Historisch Archief De Baarsjes 2013-04-06T00:00:00+02:00 d d ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22945 2013-04-03T09:37:38+02:00 Nummer 100

<p>Fons Buis wandelt opnieuw door de Spaarndammerstraat, maar nu langs de even zijde waaraan hij minder herinneringen heeft.</p>

<p>Komend uit het parochiehuis gaan we rechtsaf en vervolgen onze weg door de Spaarndammerstraat. Naast het parochiehuis was een kale vlakte, aan het zicht ontrokken door een houten schutting. Hierachter lagen metalen pijpen en dergelijke, hoogstwaarschijnlijk van de Suikerfabriek op de van Noortkade. <br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22946/nl/naast-de-schutting-stond-en-groot-woonhuis-met-in"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/053/22946-400-306.png" height="306" width="400" alt="Naast de schutting stond en groot woonhuis met in de kelder en op de begane grond een winkel in huishoudelijke artikelen en speelgoed" title="Naast de schutting stond en groot woonhuis met in de kelder en op de begane grond een winkel in huishoudelijke artikelen en speelgoed" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Naast de schutting stond en groot woonhuis met in de kelder en op de begane grond een winkel in huishoudelijke artikelen en speelgoed - Geheugen van West" href="/22946/nl/naast-de-schutting-stond-en-groot-woonhuis-met-in">Naast de schutting stond en groot woonhuis met in de kelder en op de begane grond een winkel in huishoudelijke artikelen en speelgoed</a></p></div></div></div><br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22947/nl/uit-de-parochiegids"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/751/22947-400-190.png" height="190" width="400" alt="Uit de parochiegids" title="Uit de parochiegids" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Uit de parochiegids - Geheugen van West" href="/22947/nl/uit-de-parochiegids">Uit de parochiegids</a></p></div></div></div><br/> Vervolgens kwam het van Noortplein. Hier waren ook wat winkels gevestigd, maar wij vervolgen onze weg over de Spaarndammerstraat. Bij het oversteken van de ene hoek naar de andere hoek, passeren we een driehoekig pleintje waarop prominent een zogenaamde peperbus staat. Voor de peperbus staat een haringkar. <br/> Voor onze weg te vervolgen moet ik bekennen dat ik over het volgend deel Spaarndammerstraat tussen het van Noortplein en de Tasmanstraat maar weinig herinneringen heb. De eerste delen kan ik mij wel goed herinneren, omdat ik daar vanaf mijn 7e jaar regelmatig kwam. Ik zat op de katholieke jongens school in de Westzaanstraat en als lid van de verschillende verengingen kwam ik regelmatig in het Parochiehuis. In het volgende deel van Spaarndammerstraat had ik als kind weinig te zoeken. <br/> Na het oversteken van het van Noortplein kwam je eerst op de hoek langs een café en vervolgens langs twee woonhuizen. Dan stond je voor een groot gebouw (nummers 88-90) en hierbij wordt vermeld dat hier Gerzon Levie Bakkerij-artikelen gevestigd was. Ik herinner mij alleen dat hier later één van de eerste <br/> supermarkten - wel is waar een Cash &amp; Carry - werd geopend</p> <p><div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22948/nl/foto-beeldbank-van-het-stadsarchief"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/567/22948-400-306.png" height="306" width="400" alt="Foto: Beeldbank van het Stadsarchief" title="Foto: Beeldbank van het Stadsarchief" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Foto: Beeldbank van het Stadsarchief - Geheugen van West" href="/22948/nl/foto-beeldbank-van-het-stadsarchief">Foto: Beeldbank van het Stadsarchief</a></p></div></div></div><br/> Vervolgens vond ik op nummer 92-94 de Garage Nassauplein. Daarnaast herinner ik mij Wilbrano en een fietsenwinkel. Dan op nummer 100 was het politiebureau gevestigd. Als mensen verwezen naar het politiebureau werd ook dat ook inderdaad ´nummer 100´ genoemd. </p> <p><div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22949/nl/foto-beeldbank-van-het-stadsarchief"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/708/22949-400-306.png" height="306" width="400" alt="Foto: Beeldbank van het Stadsarchief" title="Foto: Beeldbank van het Stadsarchief" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Foto: Beeldbank van het Stadsarchief - Geheugen van West" href="/22949/nl/foto-beeldbank-van-het-stadsarchief">Foto: Beeldbank van het Stadsarchief</a></p></div></div></div><br/> Naast het politiebureau zat de slagerij van P. Kools en als ik het mij goed herinner was hier later een van de eerste wasserettes gevestigd.<br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22950/nl/foto-beeldbank-van-het-stadsarchief"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/849/22950-400-306.png" height="306" width="400" alt="Foto: Beeldbank van het Stadsarchief" title="Foto: Beeldbank van het Stadsarchief" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Foto: Beeldbank van het Stadsarchief - Geheugen van West" href="/22950/nl/foto-beeldbank-van-het-stadsarchief">Foto: Beeldbank van het Stadsarchief</a></p></div></div></div></p> <p>Na wat woonhuizen zat op de nummers 114-116 garage Spaarndam. In de jaren ’70 tankte ik hier benzine voor mijn Fiat 600 en met tien gulden was de tank bijna vol. Vervolgens was er naar mijn herinnering nog een groenteboer aleer je bij de banketbakkerij van Nagtegaal kwam.<br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22951/nl/uit-de-parochiegids"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/171/22951-400-191.png" height="191" width="400" alt="Uit de parochiegids" title="Uit de parochiegids" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Uit de parochiegids - Geheugen van West" href="/22951/nl/uit-de-parochiegids">Uit de parochiegids</a></p></div></div></div></p> <p><em>Dit was voorlopig het laatste deel. Ik hoop dat u aan deze wandeling wat plezier heeft beleefd, ik ben voorlopig weer uitgewandeld. <strong>Fons Buis</strong></em></p> <h5>Gepubliceerd: 3 april 2013</h5> <hr /> <p><em>Enige tijd geleden publiceerde ik mijn jeugdherinneringen aan de hand van een ´virtuele´ wandeling door de Spaarndammerstraat aan de oneven zijde. Steeds nam ik mij voor om ook mijn herinneringen aan de even zijde van de Spaarndammerstraat eens op te schrijven. Toen ik echter ging graven in mijn geheugen, bleek dat ik aan die kant van de Spaarndammerstraat toch minder herinneringen te hebben. Toch zal ik proberen u aan de hand mee te nemen langs de verschillende winkels, straten en gebouwen in mijn jeugd zo tussen 1948-1959. De tijd dat ik op de Lagere School zat en later op de MULO.</em><br/> <br/> Fons Buis</p> <hr /> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/14971">Lees hier alle verhalen van Fons Buis.</a></p> Fons Buis http://www.geheugenvanwest.nl/id/14248 Een ‘virtuele’ wandeling door de Spaarndammerstraat (deel 19) 1948-01-01T00:00:00+01:00 y 1959-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22934 2013-04-14T07:43:34+02:00 Willemsstraat

<p>Een stomerij in de Willemstraat (Jordaan) regelde ons alleen voor lekkages en reparaties op het dak. Wie de Jordaan kent weet dat daar de meest ontoegankelijke plaatsen te vinden zijn. </p> <p><em>Redactie: Net buiten 'ons' gebied, maar de zeker de moeite waard om te lezen.</em></p>

<p><em>Hier moest je met twee man heen met de vrachtwagen en touw en blok om de pijpen omhoog te hijsen. Natuurlijk nadat je de dag ervoor de oude schoorsteen weggesloopt en afgevoerd had.</em></p> <p>Als je de smalle trappen beklommen had met gereedschap en materiaal was je al kapot. Dan was je nog niet óp het dak maar pas op de zolder. Voor en achter had je wel een raam, maar als je van daaruit het dak op wilde moest je eerst leren vliegen. Aan de zijkant, vlak naast de schoorsteen zat meestal ook nog een onogelijk klein raampje. Ik kon er, als ik mijn adem inhield, net doorheen, nádat ik enig gereedschap in de smalle goot had gedeponeerd. Dan met de summiere aanwijzingen van de stomers beneden zoeken naar de lekkage. Die zat daar meestal bij de schoorsteen. Daar was het lood uit de voegen geschoven. Dat moest eerst weer terug en vastgeklemd in de voeg met een opgerold strookje lood. Dan moest je toch nog een keer terug door het raampje om op de zolder wat cement klaar te maken. Daar moesten dan de voegen ter plaatse van het lood mee gerepareerd worden. Je was er zomaar een paar uur mee bezig. Maar dat vond ik niet erg want er was niemand die op je vingers keek. Zo vrij als een vogel!<br/> Vele lekkages later moesten we de hele schoorsteen buiten op het dak slopen. Een klein stukje tot net boven de pannen bleef staan. Voor het weggesloopte gedeelte kwamen dan dubbelwandige eternietpijpen met bovenop een hoed, die we schoorden met stalen kabels. De pijpen werden wel buitenom omhoog gehesen, want die konden natuurlijk niet door dat kleine raampje. Als ik door de Willemstraat fiets, kijk ik nog wel eens omhoog en zie dat de schoorsteenpijpen er nog steeds staan. Kaarsrecht!</p> <h5>Gepubliceerd: 2 april 2013</h5> Jan Wiebenga http://www.geheugenvanwest.nl/id/3696 Fragmenten uit de bouw, deel 8 1960-01-01T00:00:00+01:00 y 1970-12-31T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22896 2013-03-31T13:25:07+02:00 Indra Kamadjojo die met dans en muziek de verhalen over het dwerghertje Kantjil vertelde

<p>Op een dag vroeg Hedy mij of ik op haar verjaardagsfeestje kwam. Dat was wat: helemaal naar Slotervaart, bij mijn vader achterop de brommer. Het laatste stukje moesten we lopen, want er lag nog geen straat.</p>

<p>Er waren heel veel mensen op bezoek, volwassenen en kinderen En wat rook het lekker: naar Hedy, maar dan veel sterker. Mijn vader wilde meteen weer weggaan, maar daar kwam niets van in. Hij moest en zou eten. Oma stond in de keuken, gekleed in sarong en kabaja, en iedere keer als mijn vader wat gegeten had en weg wilde gaan schepte ze opnieuw op. Hij is dus ook de hele middag gebleven. Wat was dit allemaal anders dan thuis: overal in huis zaten mensen te eten. Wat was het lekker! En wat was het gezellig.</p> <p>Hedy heeft maar één jaar bij mij in de klas gezeten. Er was inmiddels een school gekomen in Slotervaart, dus het was logisch dat zij daar naartoe ging. We hebben nog wel eens briefjes geschreven en kaartjes, maar op den duur verwaterde dat en raakte ik haar adres kwijt.<br/> En zo raakte ik ook Hedy kwijt. </p> <p>In 1957 verhuisden wij naar Geuzenveld, en daar kwamen we midden tussen de Indische mensen te wonen. Voor mij dus niet helemaal nieuw meer, en al gauw ‘gewoon’, want er was nu niet één Indisch meisje in de klas maar een heleboel. Een paar jaar later ontdekte ik het Tropenmuseum waar op zondagmiddag Indra Kamadjojo optrad, die met dans en muziek de verhalen over het dwerghertje Kantjil vertelde. Waar de Javaanse en Balinese gamelans waren waar ik weer veel later, eind jaren 80, nog een tijdje op gespeeld heb. En waar kasten stonden waarin kruiden lagen Door een luikje te openen kon je die kruiden ruiken. En daar kwam ze weer uit mijn herinnering tevoorschijn: Hedy…</p> <p>Ik heb haar nooit meer teruggezien. Ik heb nog wel pogingen gedaan om haar op te sporen, Eerst via het telefoonboek, en later via internet. Dat is tot nu toe niet gelukt. Jammer. Ik zou graag met haar over dat bijzondere jaar praten waarin wij kennis maakten met elkaars cultuur. En over onze vriendschap, die ondanks dat het kort was zó hecht was dat ik nog heel vaak aan haar terugdenk: Hedy …</p> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22891">Naar deel 1 van dit verhaal.</a></p> <h5>Gepubliceerd: 29 maart 2013</h5> <hr /> <p><strong>Nieuw-West Open</strong><br/> Dit verhaal is door Channah van Straaten verteld op 26 maart 2013 tijdens de Kleurrijke middag/avond in De Brug in Geuzenveld als onderdeel van Nieuw-West Open; dé manifestatie voor het 60-jarig bestaan van de westelijke tuinsteden.<br/> <a href="http://www.nieuwwestopen.nl/">http://www.nieuwwestopen.nl/</a></p> Channah van Straaten http://www.geheugenvanwest.nl/id/12270 1955-01-01T00:00:00+01:00 y d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22891 2013-03-29T07:17:13+01:00 Ik wilde naar Hedy toe gaan, maar dat durfde ik niet ...

<p>Ik was 8 jaar en we woonden in Oud-West Ik zat in de derde klas van de Sint Maria-school aan de Da Costakade. Leren was leuk, maar de rest niet.</p>

<p>Ik was een rustig kind, het type van ‘met een boekje in een hoekje’, en werd daarom gepest, ook omdat ik de kleinste was. Op een ochtend zei de juffrouw dat er een nieuw meisje in de klas zou komen. Ze kwam uit een ver land, maar ze sprak wel Nederlands. Dat was spannend, en bij het minste geluidje dat van de gang kwam keek ik hoopvol naar de deur. Eindelijk, het leek wel uren later, ging de deur open, en de hoofdzuster duwde een meisje naar binnen. “Juffrouw, dit is het nieuwe meisje.” De zuster vertrok meteen weer. Daar stond het meisje moederziel alleen voor de klas, met gebogen hoofdje. Wat was ze klein, nog kleiner dan ik. De juffrouw kwam achter haar lessenaar vandaan en ging achter het meisje staan. “Vertel de meisjes maar hoe je heet,” zei ze. Heel zachtjes klonk het: “Hedy.” Haar hoofdje bleef gebogen. “En hoe nog meer’” vroeg de juffrouw “Hedy von Winkelmann,” zei het meisje.</p> <p>Nu ging haar hoofdje omhoog. Wat was ze mooi! Dit was geen gewoon meisje, dit was een meisje uit een sprookjesboek, een prinsesje of een elfje. Ze had heel lange en heel steile pikzwarte haren waar een blauwe gloed over lag. De juffrouw wees haar plaats aan: op de voorste rij. Dat was schuin voor mij en ik moest steeds maar naar haar kijken, terwijl ik een nauwelijks merkbare niet thuis te brengen geur opsnoof. Tussen de middag ging ik naar huis, maar Hedy bleef op school, want ze woonde helemaal in het nieuw gebouwde Slotervaart, en dat was te ver om thuis te gaan eten. Ik wilde haar zó graag weer zien dat ik een half uur te vroeg weer naar school ging. Ze stond helemaal alleen op de speelplaats, de andere meisjes keken niet naar haar om. Ik hoorde er eentje ‘poepchinees’ roepen. Ik wilde wel naar Hedy toe gaan, maar dat durfde ik niet zo goed. Ik stond maar een beetje naar haar te kijken totdat de bel ging. </p> <p>De volgende dag hadden we gymnastiek. Dat haatte ik, ik kon het niet, viel overal vanaf, durfde niets, en daar werd ik ook mee gepest. We moesten ons opstellen in rijen van twee, en niemand wilde naast mij staan omdat ik ‘stom’ was, en niemand wilde naast Hedy staan, want ‘ze stonk’. En zo werden wij vriendinnetjes.</p> <p>Die vriendschap was wel een beetje merkwaardig, want Hedy woonde zo ver weg. Ze werd ’s morgens naar school gebracht, en ’s middags weer opgehaald. En tussen de middag bleef zij op school terwijl ik naar huis ging. We zagen elkaar dus alleen een paar minuten voordat de lessen begonnen, en in het speelkwartier.</p> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22896">Naar deel 2 van dit verhaal.</a></p> <h5>Gepubliceerd: 28 maart 2013</h5> <hr /> <p><strong>Nieuw-West Open</strong><br/> Dit verhaal is door Channah van Straaten verteld op 26 maart 2013 tijdens de Kleurrijke middag/avond in De Brug in Geuzenveld als onderdeel van Nieuw-West Open; dé manifestatie voor het 60-jarig bestaan van de westelijke tuinsteden.<br/> <a href="http://www.nieuwwestopen.nl/">http://www.nieuwwestopen.nl/</a></p> Channah van Straaten http://www.geheugenvanwest.nl/id/12270 1955-01-01T00:00:00+01:00 y d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22885 2013-03-31T13:26:28+02:00 Verhalen van de boeren en tuinders die woonden waar nu de Westelijke Tuinsteden zijn

<p>Filmverslag van een druk bezochte middag in het Van Eesterenmuseum op 14 oktober 2012</p>

<p><!--[embed youtube XR0TBfOLBdU]--><object width="407" height="306" class="inline-object wiki-youtube"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XR0TBfOLBdU&amp;fs=1"></param><param name="wmode" value="transparent"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed class="inline-object wiki-youtube" src="http://www.youtube.com/v/XR0TBfOLBdU&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" wmode="transparent" width="407" height="306"></embed></object><!--[/embed]--></p> <p>Een aansprekend beeld van hoe het was in die vroege jaren en hoe de veranderingen het leven van velen in de polder drastisch veranderde. Als de eerste bewoners van Nieuw-West 'pioniers' zijn, mogen de boeren en tuinders 'vertrokken-pioniers' (maar dan wel als ERE-titel, genoemd worden.</p> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/21521">Lees ook “Voordat het zand kwam, was hier mijn boerderij”</a></p> <h5>Gepubliceerd op deze website op 27 maart 2013</h5> Anne van Delft http://www.geheugenvanwest.nl/id/22883 2012-10-14T00:00:00+02:00 d d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22851 2013-03-24T08:48:43+01:00 Met Frank Dorenstouter, Wim Lubbersen, Peter Sloove, Cor de Ruyter en Rinus Linger.

<p>Van het bandje waar ik destijds in speelde heb ik jammer genoeg geen foto's. We begonnen in 1967.</p>

<p>Hoe we aan elkaar gekomen waren weet ik niet meer. Wel woonden we (bijna) allemaal in West. Wim Lubbersen, Peter Sloove (zijn vader was onze manager), Cor de Ruyter (later erbij gekomen) en ik. Alleen de zanger, Rinus Linger, kwam uit Oost en was een bekende van mijn zus. </p> <p>We noemden onszelf <strong>Joey &amp; Selection</strong>. En gemotiveerd dat we waren ! Op de één of andere manier was er voor de eerste keer dat we bij elkaar zouden komen een oefenruimte geregeld. Natuurlijk was dat met meer bezieling dan gezond verstand gebeurd, want toen wij er voor de deur stonden bleek dat niemand de sleutel had geregeld. Het was een school aan de Baden Powelllaan in Osdorp. Ernaast stond een soort conciërgewoning. Daar hebben we aangebeld, een hamer en een schroevendraaier gevraagd en de voordeur uit z'n scharnieren gelicht alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Na afloop hebben we wel de deur weer netjes teruggehangen en het gereedschap bij de buren afgegeven.</p> <p>We traden op verschillende locaties in de tuinsteden op. De beste herinneringen heb ik aan de optredens in de opgang in Osdorp.</p> <p>Is er iemand die toevallig foto's van de band heeft ?</p> <p><em>Tuinstedeling Frank Dorenstouter</em></p> <h5>Gepubliceerd: 23 maart 2013</h5> Frank Dorenstouter http://www.geheugenvanwest.nl/id/22850 Wie kent de band Joey & Selection? 1954-01-01T00:00:00+01:00 y 1982-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22832 2013-04-03T09:19:37+02:00

<p>Fons Buis wandelt opnieuw door de Spaarndammerstraat, maar nu langs de even zijde waaraan hij minder herinneringen heeft.</p>

<p>Vervolgen wij onze rondgang door het Parochiehuis en gaan we brede trap op. Boven aan de trap staan we voor een brede lange gang. Aan het eind van de gang is een echte bar . Aan je rechterhand zag je een drietal deuren die toegang gaven tot de ´grote zaal´. Een grote toneel zaal, die voor allerlei festiviteiten gebruikt werd. Ik heb daar ook menige kindervoetstap liggen. Mijn eerste kennismaking met de zaal was de 25-jarige bruiloft van mijn ouders eind 1949, maar al snel, ik denk in september 1950 kwam ik hier wekelijks als lid van het jongenskoor van Maria Magdalena. <br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22834/nl/uit-de-parochiegids"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/762/22834-400-76.png" height="76" width="400" alt="Uit de parochiegids" title="Uit de parochiegids" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Uit de parochiegids - Geheugen van West" href="/22834/nl/uit-de-parochiegids">Uit de parochiegids</a></p></div></div></div><br/> In de wintermaanden werd de zaal op zaterdagmiddag gebruikt als filmzaal voor de speeltuinverenging St. Theresia. Zoals te lezen valt waren er twee voorstellingen om de veertien dagen. Naast de gebruikelijke tekenfilms werden er als hoofdfilm Cowboy films vertoond met o.a. Roy Rogers of films van Rin Tin Tin de politiehond en ook films van de Dikke en Dunne waren regelmatig te zien. In de Cowboy films werd wel geschoten, maar echte doden vielen er niet. Soms waren de films te lang voor 1 middag voorstelling en moest je 2 weken wachten om het vervolg te kunnen zien. <br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22835/nl/uit-de-parochiegids"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/982/22835-400-134.png" height="134" width="400" alt="Uit de parochiegids" title="Uit de parochiegids" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Uit de parochiegids - Geheugen van West" href="/22835/nl/uit-de-parochiegids">Uit de parochiegids</a></p></div></div></div><br/> De toneelzaal had een voor die tijd goed uitgerust toneel . Hier werden toneelspelen op gevoerd door de toneelvereniging O.G.T. (Ons Gezellen Toneel) en ook het koor Orpheus trad hier op. Dit waren wel gemengde verenigingen. Zelf heb ik hier ook een paar maal op het toneel mogen staan. Allereerst in een toneelstuk edat werd opgevoerd toen ik verkenner was en daarna nog in een revue voorstelling toen ik lid was van K.A.J. <br/> Tegenover de grote zaal waren de linkerkant een drietal grote vierkante kamers. De eerste kamer was de toneelkamer. Deze zaal had een rechtstreeks verbinding met het toneel en hier kleedden de toneelspelers zich, werden er geschminkt en wachtten hier hun beurt af om op te treden. De volgende kamer was de biljartkamer en hier stond een groot wedstrijdbiljart. Of er inderdaad ook een biljartvereniging voor volwassenen was weet ik niet. De volgende kamer was de koffiekamer, ingericht met vierkante tafels en stoelen. Deze kamer stond rechtstreeks in verbinding met de bar. Deze kamer werd eens in de maand gebruikt voor een buitenkerkelijke bijeenkomst van jongens van 12 tot 15 jaar. <br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22836/nl/uit-de-parochiegids"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/295/22836-400-96.png" height="96" width="400" alt="Uit de parochiegids" title="Uit de parochiegids" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Uit de parochiegids - Geheugen van West" href="/22836/nl/uit-de-parochiegids">Uit de parochiegids</a></p></div></div></div><br/> Dan was er ook nog een tweede verdieping, uitsluitend in het middelste gedeelte van het gebouw en dart was het onderkomen van de K.A.J. Deze vereniging was uitsluitend bedoeld voor jongens en jongemannen, zoals we uit de onderstaande omschrijving kunnen lezen.<br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22837/nl/uit-de-parochiegids"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/036/22837-400-158.png" height="158" width="400" alt="Uit de parochiegids" title="Uit de parochiegids" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Uit de parochiegids - Geheugen van West" href="/22837/nl/uit-de-parochiegids">Uit de parochiegids</a></p></div></div></div><br/> Toen ik ongeveer 16 jaar was ben ik ook lid geworden, zo rond 1958, en toen was een splitsing in Pioniers en Jong K.A.J. al niet meer aan de orde. Het leden aantal was dusdanig teruggelopen, dat er nog maar sprake was van 40 of 50 leden. De zaterdagavond was de avond dat de leden zich verzamelden in de bovenzaal. Er stond een groot wedstrijd biljart en een klein biljart en verder kon er een tafeltennis tafel worden opgezet. In de verdere ruimte stonden vierkante tafels met stoelen voor schaken, dammen en kaarten. Zoals al eens eerder geschreven was er klein buffet aanwezig. Dat was als het ware een grote kast en door een luikje in de muur werden flesjes fris, pennywafels en gevulde koken verkocht. Alcoholische dranken waren uit den boze, daar was geen vergunning voor. Voor een biertje moest je de trap naar de bar op de eerste verdieping. Een paar jaar achter elkaar was hier elke zaterdagavond wel te vinden. In de wintermaanden, als er niet gesport kon worden, was er op zondagmiddag na de mis van 11.00 uur ook gelegenheid om een uurtje hier een kop koffie te drinken en rond half twee ging ieder dan zijns weegs. <br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22833/nl/de-bestuursruimte"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/856/22833-400-356.png" height="356" width="400" alt="De bestuursruimte" title="De bestuursruimte" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - De bestuursruimte - Geheugen van West" href="/22833/nl/de-bestuursruimte">De bestuursruimte</a></p></div></div></div><br/> Vanuit deze zaal liep er nog een smalle trap naar de zolderverdieping waar een soort bestuursruimte met opslagruimte was. In de tijd dat de K.A.J. nog een grote vereniging was, stond hier een stencilmachine waarop het clubblad “de Wekker” werd gestencild. <br/> Verlaten wij nu het Parochiehuis om onze weg over de Spaarndammerstraat te vervolgen. </p> <h5>Gepubliceerd: 21 maart 2013</h5> <hr /> <p><em>Enige tijd geleden publiceerde ik mijn jeugdherinneringen aan de hand van een ´virtuele´ wandeling door de Spaarndammerstraat aan de oneven zijde. Steeds nam ik mij voor om ook mijn herinneringen aan de even zijde van de Spaarndammerstraat eens op te schrijven. Toen ik echter ging graven in mijn geheugen, bleek dat ik aan die kant van de Spaarndammerstraat toch minder herinneringen te hebben. Toch zal ik proberen u aan de hand mee te nemen langs de verschillende winkels, straten en gebouwen in mijn jeugd zo tussen 1948-1959. De tijd dat ik op de Lagere School zat en later op de MULO.</em><br/> <br/> Fons Buis</p> <hr /> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/14971">Lees hier alle verhalen van Fons Buis.</a></p> Fons Buis http://www.geheugenvanwest.nl/id/14248 Een ‘virtuele’ wandeling door de Spaarndammerstraat (deel 18) 1948-01-01T00:00:00+01:00 y 1959-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22821 2013-03-23T10:37:37+01:00 voor de <em>Amsterdamse Spreukenkalender</em>

<p>U kent ze wel. Van die typische Amsterdamse spreuken; <em>‘Heb je hazenhaar in je schoenen?’</em> of <em>‘Goed gegeten? Kun je lappies kakken!’</em></p>

<p>Vaak humoristisch, brutaal, blufferig en adrem, met meestal als doel om de ander eventjes verbaal een vlieg af te vangen. Spreuken zoals opoe, opa, buurvrouw, ome, vader of moeder die altijd zo treffend konden zeggen. <br/> Deze spreuken zoeken de kersverse samenstellers van de kalender, Clementine Vrooland en Shirley Brandeis, die het stokje overnamen van auteur Jan Luitzen. </p> <p>En ook uw gedichten, moppen en (korte) verhalen over de stad – van toen én nu - zijn welkom. Verhalen over bijvoorbeeld het spelen op straat, op school, de kroeggesprekken, de kerkbezoeken en andere mooie momenten die zich in Amsterdam afspeelden. <br/> Inzendingen zijn welkom via shirley@brandeis.nl of 0626140255 of via Facebook (Amsterdamse Spreukenkalender). Daar krijgt de 100e die de pagina leuk vindt een gratis kalender! <br/> En voor alle andere geplaatste inzendingen: eeuwige roem (met naam) in de editie 2014.</p> <h5>Gepubliceerd: 19 maart 2013</h5> Shirley Brandeis http://www.geheugenvanwest.nl/id/214 Clementine Vrooland http://www.geheugenvanwest.nl/id/22819 Gezocht: Leuke uitspraken en verhalen 2013-01-01T00:00:00+01:00 y d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22813 2013-03-27T14:18:14+01:00 Van het Tuinstadtheater

<p>Eerder al was de voorstelling, die verhaalt over een groep mensen van diverse pluimage, leeftijd en afkomst wachtend voor de balie van een overheidsinstelling, te zien in de Meervaart.</p>

<p>Mijn schoonzus José van Gestel nodigde ons op haar verjaardag (5 maart) uit om in het Pleintheater aan het Sajetplein in Amsterdam Oost de voorstelling bij te wonen van het Tuinstadtheater ‘Ze vroegen arbeid, er kwamen mensen’. Een bewerking van het gelijknamige boek van Stichting De Driehoek en ter ere van het 60-jarig bestaan van Nieuw West. Zij speelt de rol van loketbeambte.</p> <p>De zaal is donker en we nemen hoog plaats op de kleine tribune om goed zicht te hebben op alles. Het licht floept aan. Er ontrolt zich een bij vlagen absurdistisch schouwspel van mensen die al wachtend gesprekken hebben over de buurt, de problemen, de oude en de nieuwe bewoners en herinneringen aan hoe het was, dooraderd met fraaie zang en muziek. </p> <p><!--[embed youtube Do7RslaWNj8]--><object width="407" height="306" class="inline-object wiki-youtube"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Do7RslaWNj8&amp;fs=1"></param><param name="wmode" value="transparent"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed class="inline-object wiki-youtube" src="http://www.youtube.com/v/Do7RslaWNj8&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" wmode="transparent" width="407" height="306"></embed></object><!--[/embed]--><br/> <em>Een stukje van de voorstelling op YouTube.</em></p> <p>De essentie van het stuk raakt je als bewoner van Nieuw West in het hart. Je beleeft in de verhalen als een film je eigen verhuizing naar Nieuw West en alle aardigheden en eigenaardigheden van je buurtgenoten. En ja, ook ik heb vaak bij voor de balie van het Tuinstadhuis gestaan en gezeten, rondkijkend naar die prachtige verscheidenheid van mensen en luisterend naar hun gesprekken. </p> <p>Kortom, een feest van herkenning, wat nog werd versterkt toen Leo Westra (een van de acteurs) en ik na de voorstelling tot ontdekking kwamen dat we beiden ooit hadden gekorfbald bij Rohda op het veld aan de Balboastraat in Oud West. <br/> ‘Weet je nog wel oudje’ mag af en toe.<br/> José en overige acteurs en musici: bedankt! </p> <p><a href="http://www.stichtinggeheugenvanwest.nl/ze-vroegen-arbeid.pdf">De teksten van de liedjes zijn hier te lezen.</a></p> <h5>Gepubliceerd op deze website op 18 maart 2013</h5> Ruud van Koert http://www.geheugenvanwest.nl/id/125 2013-03-05T00:00:00+01:00 d d ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22801 2013-04-02T10:23:03+02:00 'Maar als het er twee zijn, bel ik Artis'

<p>Verschillende klussen waarbij je denkt ‘wie gaat dat betalen’ heb ik voor mijn baas opgeknapt. Werk wat later in de map ‘dubieus’ terug te vinden was, zoals de spoedklus hieronder. Totaal drie kwartier werk volgens het werkbriefje.</p>

<p><em>Hoofdweg vanaf 313, links het Mercatorplein en naar rechts de Jan van Galenstraat. Het was in een van deze woningen. Foto: Jan Wiebenga - 28 februari 2013</em></p> <p><strong>Spoedklus</strong><br/> Ik sta in de werkplaats mijn beitels te slijpen als de telefoon gaat. Nu gaat de telefoon om de tien minuten dus eigenlijk hoor ik hem niet meer. Ik hoef hem niet op te pakken want daar is iemand voor aangenomen die dan ook op kantoor zit. Maar als de boekhouder even later de werkplaats inloopt weet ik dat het een spoedklusje is. Ik hoor hem met gemengde gevoelens aan. Jan, kan jij even naar dat en dat adres gaan want er is onder de vloer een rat gesignaleerd! Lekker laten lopen! zeg ik gevat. De boekhouder kijkt mij even scheef aan maar herstelt zich snel. Hij zegt: Ga er maar even heen, al is het maar om die mensen gerust te stellen? Ik ga niet onder die vloer, zeg ik tegen hem. Ik kom niet van Hamelen. Laten ze de gemeente bellen om vergif te strooien! Trouwens, die rat staat niet met een ontvangstcomité te wachten tot ik er ben. Nou oké ik ga wel even kijken, maar als het er twee zijn bel ik Artis, als je dat maar weet. Bij zulke opdrachten vroeg ik mij altijd af waarom ik niet doorgestudeerd heb. Bij aankomst op het bewuste adres zie ik alleen maar bezorgde gezichten om mij heen. Waar is het beest voor het laatst gezien, vraag ik aan iedereen. Onder de vloer wordt er gemompeld. Zat een van u dan onder de vloer of was het beest bij u op visite, vroeg ik weer in het algemeen. Nou eh.. nee, ik keek door het luik onder de vloer en zag iets weglopen, vandaar, zei een vrouwspersoon?<br/> Oké, ik zal even kijken, maar ik garandeer niks zei ik? Ik vroeg om wat stroom zodat ik de looplamp kon gebruiken en stak mijn hoofd door het luik. Wat ik zag was een onbeschrijfelijke troep die onder de vloer gedumpt was. Volgens mij lagen er ook vuilniszakken met voor een rat eetbare waar. Typisch een milieu waar een rat zich thuis voelt. Hier kan ik niet veel mee, zei ik tegen de verzamelde meute. Ik geef u een goede raad: ontruim alles onder de vloer en waarschuw de gemeentelijke ongediertebestrijding. Die moet dan gif uitzetten zodat ze allemaal de pijp uit gaan. Dit is iets wat de bewoners zelf aangaat. Die hebben deze situatie ook geschapen. De huisbaas doet hier niets aan. Er werd nog wat tegengesputterd maar uiteindelijk zag de verzamelde meute wel in dat zij zelf de oorzaak waren. Ik weer weg.<br/> Het mooiste is dat ik voor dit soort klusjes ook nog een werkbriefje moest schrijven, met omschrijving en de tijd eraan besteed. Maar er was niemand die de rekening ging betalen.</p> <h5>Gepubliceerd: 14 maart 2013</h5> Jan Wiebenga http://www.geheugenvanwest.nl/id/3696 Fragmenten uit de bouw, deel 7 1960-01-01T00:00:00+01:00 y 1970-12-31T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22790 2013-03-21T10:35:05+01:00

<p>Fons Buis wandelt opnieuw door de Spaarndammerstraat, maar nu langs de even zijde waaraan hij minder herinneringen heeft.</p>

<p>Blijven we niet stil staan voor het parochiehuis, maar gaan wel even terug naar de jaren ´50 en lopen we in onze gedachten naar binnen Achter de brede toegangsdeur komen we ineen brede gang. Direct aan onze linkerhand is de deur naar een klein vertrek, dat dienst doet las kantoortje voor de conciërge van het pand. In de ´50 jaren zaten hier op zaterdagavond ook twee heren van Volksspaarbank voor de Stad Amsterdam en kon je je geld op de spaarbank zetten. Na dit kantoortje had je aan linkerhand nog een toiletgroep. Aan het einde van de gang (waar hij links de hoek om ging) was aan de rechter kant een vrij brede dichte deur. Achter de deur een vierkant halletje. In dit halletje kon je rechtdoor naar een kleine vierkante ruimte, waar in de ´50-tiger jaren de voortrekkers (de oudste van de vereknnerij) hun onderkomen hadden. Zowel links als rechts van het halletje was een welpenlokaal. In elk lokaal waren in de vier hoeken zogenaamde welpennesten getimmerd. <br/> Van september 1950 tot 1953 ben ik lid geweest van één van de welpengroepen. Uit deze periode heb ik alleen wat foto´s van het hoogtepunt van het welpen aar; het jaarlijkse zomerkamp. De eerste foto dateert uit 1951 en de andere foto is 2 jaar later.<br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22795/nl/zaaltje"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/043/22795-400-279.png" height="279" width="400" alt="Zaaltje" title="Zaaltje" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Zaaltje - Geheugen van West" href="/22795/nl/zaaltje">Zaaltje</a></p></div></div></div><br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22794/nl/uit-de-parochiegids"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/711/22794-400-127.png" height="127" width="400" alt="Uit de parochiegids" title="Uit de parochiegids" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Uit de parochiegids - Geheugen van West" href="/22794/nl/uit-de-parochiegids">Uit de parochiegids</a></p></div></div></div><br/> Terugdenkend aan deze tijd komt ook in mijn herinnering een fancy fair die in die jaren werd gehouden ten bate van het parochiehuis. Na de oorlog was er weinig van het interieur over en onder de titel HOAS (Help Ons Aan Stoelen) werd deze fancy fair gehouden. De fancy fair duurde meerdere dagen. Mijn vader deed daar ook aan mee met een soort Rad van Fortuin. Hij kreeg daarvoor de beschikking over het welpen lokaal. Mijn vader verzorgde zelfde prijzen en had daarvoor ook wat levende have gebedeld. Je kon een vogel in een kooitje en goudvissen in een zuurtjespot winnen. Daarnaast had hij ook levende kippen en eenden als hoofdprijzen. Als ultieme hoofdprijs van een verloting had hij ook een biggetje op de kop getikt. De kippen, eenden en het biggetje werden ondergebracht met veel zaagsel en stro in de welpennesten in het lokaal. Nog weken daarna moest ik van mijn mede-welpen horen dat het nog steeds stonk in het welpennest.<br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22793/nl/opening-fancy-fair"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/445/22793-400-287.png" height="287" width="400" alt="Opening Fancy Fair" title="Opening Fancy Fair" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Opening Fancy Fair - Geheugen van West" href="/22793/nl/opening-fancy-fair">Opening Fancy Fair</a></p></div></div></div><br/> Hier staat mijn vader met het biggetje in zijn arm tijdens de opening van de fancy fair samen met van links naar rechts: Theo de Reijke (beheerder van het parochiehuis), meneer van der Linden (van de buurtvereniging van de Krommeniestraat), Monseigneur Van de Burg (Deken van Amsterdam) en de heer Arnold Jan d´Ailly (burgemeester van Amsterdam), de namen van de overige aanwezigen weet ik niet.<br/> Keren we terug naar de gang van het gebouw. Rechtdoor was er nog een klein lokaal, dat werd gebruikt door de hobbyclub van de speeltuinvereniging Sint Theresia. Aan de handenarbeid club heb ik ook nog een jaar deelgenomen.<br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22792/nl/kamp-1953"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/681/22792-400-259.png" height="259" width="400" alt="Kamp 1953" title="Kamp 1953" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Kamp 1953 - Geheugen van West" href="/22792/nl/kamp-1953">Kamp 1953</a></p></div></div></div><br/> Jaren later - in 1963 - kwam ik weer in dat zaaltje. Nu echter tijdens het diner ter gelegenheid van mijn trouwen. <br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22791/nl/kamp-1951"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/755/22791-400-264.png" height="264" width="400" alt="Kamp 1951" title="Kamp 1951" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Kamp 1951 - Geheugen van West" href="/22791/nl/kamp-1951">Kamp 1951</a></p></div></div></div><br/> Ter afsluiting van onze rondgang op de begane grond van het parochiehuis zijn nog te vermelden de Rooms Katholieke Bibliotheek. Deze bevond zich naast het bovenstaande zaaltje en de ingang was links, vlak bij de trap naar de eerste etage. In deze bibliotheek werden alleen boeken uitgeleend die de goedkeuring van de kerk hadden. Voor boeken die op de lijst van niet aan te raden of zelfs verboden boeken stonden, moest je naar de openbare bibliotheek in de Assendelftstraat.</p> <h5>Gepubliceerd: 13 maart 2013</h5> <hr /> <p><em>Enige tijd geleden publiceerde ik mijn jeugdherinneringen aan de hand van een ´virtuele´ wandeling door de Spaarndammerstraat aan de oneven zijde. Steeds nam ik mij voor om ook mijn herinneringen aan de even zijde van de Spaarndammerstraat eens op te schrijven. Toen ik echter ging graven in mijn geheugen, bleek dat ik aan die kant van de Spaarndammerstraat toch minder herinneringen te hebben. Toch zal ik proberen u aan de hand mee te nemen langs de verschillende winkels, straten en gebouwen in mijn jeugd zo tussen 1948-1959. De tijd dat ik op de Lagere School zat en later op de MULO.</em><br/> <br/> Fons Buis</p> <hr /> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/14971">Lees hier alle verhalen van Fons Buis.</a></p> Fons Buis http://www.geheugenvanwest.nl/id/14248 Een ‘virtuele’ wandeling door de Spaarndammerstraat (deel 17) 1948-01-01T00:00:00+01:00 y 1959-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22772 2013-03-10T16:12:19+01:00 Deel 2: Een beveiligingssysteem

<p>Aan de andere kant van de spoordijk stond - het staat er nog, zie foto - een huis; type twee onder één dak. Daar woonden toen gepensioneerde spoorwegarbeiders, ex-collega’s van mijn vader dus, met hun gezinnen.</p>

<p>Zij hadden ook een spoortuin - daar is nu een sloot - én daarop een houten schuurtje staan. Eén, een weduwnaar met twee zonen plus een dochter (die het huishouden deed), ontdekte op een dag dat er uit zijn schuurtje een zak juist door hem gerooide aardappelen was ontvreemd. Dat heeft helaas niemand gezien en was daar heel kwaad over. Hij bedacht daarom een eenvoudig maar in zijn ogen doel-treffend ‘beveiligingssysteem’. Hij bevestigde korte tijd daarna een grote koperen scheepsbel aan de hanenbalken van zijn zolderslaap-kamer en bond daar vervolgens een lang dun maar sterk touw aan. Het andere eind van het touw bond hij aan zijn schuurdeur. Wanneer deze deur nu door onverlaten opengemaakt zou worden, klingelde de scheepsbel en kon hij de dief evt. herkennen en/of bij zijn lurven grijpen. Zo gedacht, zo gedaan.<br/> Deze ingenieuze constructie werd echter wél bekend bij boerenknechten en boerenzoon van een boerderij, die schuin tegenover het huis langs de Westhavenweg - nu Contactweg - stond. </p> <p>Korte tijd later op een zaterdagavond waren die knapen ergens een biertje gaan drinken. Op de terugweg - het was een stikdonkere nacht - sprong één van het gezelschap over de greppel de tuin van hun buurman in en schudde de schuurdeur flink heen-en-weer. De scheepsbel ging daardoor loeihard klingelen. De bevestiging van de bel knapte zelfs af, waardoor de zware bel dreunend over de houten zoldervloer rolde. Gierend van de lach renden het gezelschap naar de boerderij. De hevig geschrokken bewoner sprong zijn bed uit en opende in nachtgewaad het zolder-raam. In zijn hand had hij een zaklantaarn waarvan de batterijen vrijwel leeg waren, zodat het ding licht gaf als van een gloeiende spijker. Hij schreeuwde ”HELP, HELP, PAK DIE VUILE DIEVEN” en loeide daar een paar onvervalste krachttermen aan toe! Ook zijn buren werden wakker en bouvierhonden op de boerderij blaften onophoudelijk.<br/> Zijn twee zonen en dochter werden door het lawaai ook wakker en kwamen hun bed uit. De daders-boerenknechten hadden vanzelfsprekend al lang hun slaapplaats opgezocht. Ze hadden hun lolletje gehad en niemand heeft ooit verklikt wie van het koppel nou die schuurdeur heen-en-weer had bewogen. <br/> De volgende dag ging de jonge dochter melk kopen op genoemde boerderij.<br/> Zij nam het vanzelfsprekend op voor haar lieve vader en heeft zich tegen de boerenzoon die haar emmertje met melk volgoot, misprijzend uitgelaten over de gebeurtenis van de afgelopen nacht. De boerenzoon hulde zich uiteraard in diep stilzwijgen. <br/> Een paar maanden later is deze jongeman met haar getrouwd; het was een ‘moetje’!</p> <p>Lees <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22764">deel 1: Een omgebouwde krat</a> van dit verhaal.</p> <h5>Gepubliceerd: 10 maart 2013</h5> Simon Stammis http://www.geheugenvanwest.nl/id/14975 1953-01-01T00:00:00+01:00 y 2013-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22764 2013-03-11T15:01:02+01:00 Deel 1: Een omgebouwde krat

<p>Op de Schinkelkade stond in de jaren vijftig van de vorige eeuw eens een groot open krat van ruw hout te koop. Op een aangeprikt briefje stond een prijs van twintig gulden. Voortvarend bedacht ik dat ik daarvan wel een tuinschuurtje gemaakt kon worden voor op de zogenaamde spoortuin van mijn vader.</p>

<p>Genoemde spoortuin had mijn vader als spoorwegarbeider van zijn werkgever gehuurd en lag tussen de voormalige spoorlijn Amsterdam-Zaandam en de Nieuwe Hemweg daar waar later een koelwaterkanaal van de elektriciteitscentrale zou worden aangelegd. Dit kanaal is overigens heden ten dage nog in gebruik.<br/> De koop van het krat werd met de eigenaar gesloten en voor het vervoer is mijn buurman – toentertijd vrachtrijder bij de FORD-fabriek aan het Noordzeekanaal – bereid gevonden het gevaarte te vervoeren. Met hulp van één van zijn zonen hebben we het krat op de vrachtauto geschoven en naar de Nieuwe Hemweg gereden. Vervolgens aldaar gelost en holderdebolder van de dijk af laten rollen en over de sloot weten te trekken, gepositio-neerd op de spoortuin met een paar betontegels op de hoeken. De aankleding ervan, zoals een deur, raam, dak, enz. van het krat bleek te kunnen worden opgelost door materiaal dat mijn oom te Zwanenburg kwijt wilde, nadat hij - zonder vergunning - een serre aan zijn woning had gemaakt en deze moest afbreken. <br/> Dus ik huurde een grote bakfiets bij Keizerswaard in de Havenstraat en peddelde via de Hoofdweg en Haarlemmerweg naar Zwanenburg, laadde alle delen die ik nodig vond erop en reed terug, rechtstreeks naar de tuin.<br/> Het golfplaten dak, de deur en het raam heb ik de weken daarna samen met mijn vader degelijk vastgeschroefd, een aantal dikke planken als vloer gelegd en de wanden van dunne planken vast gespijkerd en het hele schuurtje twee keer in de carboleum gezet.<br/> Het tuingereedschap werd aan een muur opgehangen en vader kon tijdens het zaaien, poten en wieden op de tuin, of tijdens een plotselinge regenbui, lekker schuilen.<br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22763/nl/toen-en-nu"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/760/22763-400-170.jpg" height="170" width="400" alt="Toen en nu" title="Toen en nu" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Toen en nu - Geheugen van West" href="/22763/nl/toen-en-nu">Toen en nu</a></p> <span class="caption-sep">-</span> <p class="caption-body">Foto's: Simon Stammis</p></div></div></div><br/> <em>De spoortuin met schuurtje in 1953 met de elektriciteitscentrale op de achtergrond.</em> <em>Van vrijwel hetzelfde standpunt op 13 februari 2013 ziet het zo uit;</em> <em> het koelwaterkanaal van de elektriciteitscentrale die zijn acht schoorsteenpijpen kwijt is geraakt en het viaduct is van de Coentunnelweg.</em></p> <p>Lees <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22772">deel 2: Een beveiligingssysteem</a> van dit verhaal.</p> <h5>Gepubliceerd: 9 maart 2013</h5> Simon Stammis http://www.geheugenvanwest.nl/id/14975 1953-01-01T00:00:00+01:00 y 2013-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22725 2013-03-04T16:49:35+01:00 Markante plekken of gebouwen

<p>De Westelijke Tuinsteden bestonden in 2012 zestig jaar. Een goed moment om stil te staan bij de interessante locaties en architectuur die het gebied rijk is. Deze nieuwe rubriek wordt verzorgd door vrijwilligers van de vereniging ProWest, Erfgoedvereniging Heemschut en het Cuypersgenootschap.</p>

<p>Aan de noordkant van de Sloterplas staan drie hoge, lange, witte galerijflats van de architect Piet Zanstra. De flats tellen dertien woonverdiepingen boven een kantorenlaag. Ze zijn noord-zuid georiënteerd zodat de zijde met de balkons de meeste zon ontvangt. Een fantastisch uitzicht over het water en het groen valt de bewoners ten deel, geheel in overeenstemming met de licht-lucht en ruimte gedachte die de basis vormt van de Westelijke Tuinsteden.</p> <p>Flats van een dergelijke grote schaal waren eerder uitzondering dan regel tijdens de bouw van de Westelijke Tuinsteden. Uit onderzoek was gebleken dat de levensstijl die nodig was voor bewoning van hoogbouw alleen geschikt was voor hogere milieus. Ook was hoogbouw in de jaren na de oorlog nog vrij duur. Toch had de afdeling Stadsontwikkeling voor deze plek aan de noordoever van de Sloterplas hoogbouw gereserveerd. Zo’n open plek bij de grote waterplas was zeer geschikt voor hoogbouw omdat omringende bebouwing afwezig was en de flats dus geen nadelige schaduw veroorzaakten en omdat juist op zo’n open en centrale plek op de schaal van de Westelijke tuinsteden hoogbouw een markant herkenningsteken was. Uit de vele tekeningen van de Afdeling Stadsontwikkeling van deze flats voor de realisatie blijkt hoe belangrijk zij de betekenis van deze plek en de vorm van dit ensemble vond. Uiteindelijk koos men voor een ontwerp van de architect Piet Zanstra. </p> <p>Zanstra was een architect die als een van de eersten in Nederland bouwde met een dragend staalskelet, waardoor ruimtelijk meer mogelijk was. Samen met een groep jonge architecten behoorde Zanstra voor de oorlog tot de Groep 32, een groep die niet traditioneel wilde zijn maar ook niet puur zakelijk en functioneel. Versieren mocht van hen, want dit was een menselijke behoefte. Dus combineerde Zanstra een technische en bouwtypologische vernieuwingsdrang met een matige versierkunst. Zanstra zocht de markt op. Dat leverde hem in en buiten Amsterdam zeer veel opdrachten op, waaronder vele flats. In de Westelijke Tuinsteden bouwde Zanstra de kerk De Ark en flats in de strook tussen de Ring A10 en de ringspoorbaan. Ook deze flats hebben een kantoorkraag onderin om aan de grote vraag naar kantoren in de jaren zestig te voldoen. Tegenwoordig staan veel kantoren juist leeg en ook is de galerijflat als woningtype niet meer populair.</p> <h5>Gepubliceerd op deze website op 4 maart 2013</h5> Cuypersgenootschap http://www.geheugenvanwest.nl/id/22728 Alex Hendriksen http://www.geheugenvanwest.nl/id/22727 Hoogbouw aan de Sloterplas 1951-03-18T00:00:00+01:00 y 2012-03-18T23:59:59+01:00 y ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22714 2013-03-24T08:51:05+01:00 Met heel veel informatie

<p>Leuke artikelen en foto's voor iedereen die deze buurt een warm hart toedraagt. (Niet verboden voor anderen!) Gewoon gaan kijken:<br/> <a href="http://www.facebook.com/landlustbuurt">http://www.facebook.com/landlustbuurt</a></p>

<p><strong>Landlust</strong> is een buurt in stadsdeel <strong>Amsterdam-West</strong>. Het betreft het gedeelte van <strong>Bos en Lommer</strong> ten oosten van de Admiraal de Ruijterweg. De buurt wordt aan de noordkant begrensd door de Haarlemmerweg, aan de zuidkant door de Jan van Galenstraat en aan de oostkant door het Westelijk Marktkanaal. De belangrijkste straat is de Willem de Zwijgerlaan.</p> <p>In deze buurt zijn de straatnamen genoemd naar zeehelden en vorstelijke personen verwant aan het Huis van Oranje.</p> <p>De buurt werd gebouwd in de jaren dertig van de 20e eeuw. Het is een van de oudste officiële uitbreidingsplannen en dankt de naam aan een voormalige boerderij aan de Haarlemmerweg. Het plan werd, vooruitlopend op het Algemeen Uitbreidingsplan, vastgesteld in 1934 en hier werd in Amsterdam voor het eerst strokenbouw toegepast volgens het principe van het Nieuwe Bouwen. Architect Ben Merkelbach was een der pioniers. In het later gebouwde ten westen van de Admiraal de Ruijterweg gelegen deel van Bos en Lommer werd hierop voortgeborduurd.</p> <h5>Gepubliceerd: 3 maart 2013</h5> Jan van Zijp http://www.geheugenvanwest.nl/id/1610 Landlust op Facebook ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22704 2013-03-03T12:38:29+01:00 Aftrap bij 'Van de Buurt'

<p>Vrijdag 1 maart 2013 van 16.30 - 19.30 uur, met burgemeester Van der Laan en free fight kampioen Nordin Bensellam.</p>

<p>Helaas zijn er recentelijk diverse gevallen van discriminatie geweest in onze mooie Landlustbuurt. Wij vinden dat dit niet kan en hebben besloten nú in actie te komen. We vragen jou ook in actie te komen. Kom daarom naar Van de Buurt (Gerard Callenburgstraat 1, Amsterdam) om te laten zien dat jij ook géén respect hebt voor discriminatie. </p> <p>Je bent niet alleen. Ook onze burgemeester, de heer Van der Laan en free fight kampioen Nordin Bensellam zullen aanwezig zijn om samen met ons op te boksen tegen discriminatie.</p> <p>Wij vinden dat je in ons West mag houden van wie je wilt houden, mag dragen wat je wilt dragen, mag geloven wat je wilt geloven. We willen wonen in een buurt waarin we respectvol met elkaar leven, en opboksen tegen alle vormen van discriminatie.</p> <p>Na de aftrap hebben we een feest bij Van de Buurt. Wees er bij, aanstaande vrijdag 1 maart om 16.30 uur en neem je buren mee!</p> <p>Like ons ook op facebook en volg ons op twitter<br/> www.facebook.com/Art1GRVD <br/> www.twitter.com/Art1GRVD</p> <p>Met vriendelijke groet,</p> <p>Namens de bewonersgroep ‘Géén respect voor discriminatie’, Arnoud van Rooij</p> - 2013-03-01T00:00:00+01:00 d d ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22694 2013-03-14T10:08:12+01:00 ‘We kijken alleen even en dan gaan wij ook hameren.’

<p>Ik zal proberen zoveel mogelijk herinneringen uit Oud West en Nieuw West te genereren, maar meestal werkten we elders in de stad. Dit verhaal is uit Oud Zuid vlakbij Nieuw West. Moet kunnen.</p>

<p><strong>Gehandicapten</strong><br/> Op de Oranje Nassaulaan vlak bij het bruggetje hadden we een heel pand in onderhoud. Het pand werd bewoond door geestelijk gehandicapten en hun verzorgers. De meesten waren z.g. mongooltjes* in de leeftijd van 10 tot ongeveer 25 jaar. Maar er lagen ook gehandicapten die zelf niets meer konden. Die lagen daar dan in een ledikant op de eerste verdieping te liggen. Dag en nacht, en verder niks. De enige afleiding die deze mensen hadden was het eten en wassen. En dat er af en toe een timmerman langs hun bed liep. <br/> Het was erbarmelijk om dat te zien. Maar je moest toch het een en ander doen op die kamers. Ik werkte daar met ome Jan. Wij waren naamgenoten, maar Ome Jan was een oude rot in het vak en al bijna aan zijn pensioen toe, dus die kon alleen maar fluiten. Hij zegt tegen mij: ‘Jan, let op je gereedschap want het is hier weg voor je het weet.’ En inderdaad zaten al twee mongooltjes* in mijn gereedschapkist te graaien. ‘Blijf daar vanaf’ riep ik! Een kon nog uitbrengen: ‘We kijken alleen even en dan gaan wij ook hameren.’ De ander knikte heftig en timmerde alvast tegen een deur met mijn hamer! Ik riep: ‘Ome Jan, wat nou, ze hebben mijn gereedschap al gepakt.’ Ik probeerde mijn hamer weer terug te pakken maar ze liepen al naar de tuin en begonnen op brute wijze de speelwerktuigen te slopen. Ome Jan sprong op ze af en zei: ‘Hier met die hamer anders ga je in de riemen.’ De jongen gaf de hamer meteen aan ome Jan en ging in een hoek staan te pruilen. Gelukkig was er verder niks gebeurd. ‘Voor hetzelfde geld slaan ze elkaar de hersens in’ zei ome Jan.<br/> Het was 5 december en pakjesavond. Ome Jan en ik werkten weer eens aan een klus in het tehuis. De leiding van het tehuis vroeg aan ons of wij ’s avonds zin hadden om het feest met de bewoners mee te maken. ‘Ik kan niet komen’ zei ik, ‘want een broer van de Sint verwacht me vanavond op zijn feestje, het is een tweeling, vandaar?’ Ome Jan riep: ‘Ik kom wel, maar zet wel de borrel klaar anders ben ik gauw weg!’ Ome Jan vertelde de volgende dag dat het een grandioos feest was geweest. En dat ik wat gemist had. Ik keek hem schuin aan en hij zei: ‘Het is écht waar, we lagen állemaal onder de tafel. Niet omdat we dronken waren maar om pepernoten te zoeken!’</p> <p>*<em>Schrijver geeft hier een tijdsbeeld weer en heeft uitdrukkelijk niet de intentie om iemand te kwetsen!</em></p> <hr /> <p>Redactie:<br/> Iemand met het <strong>syndroom van Down</strong>, werd of wordt in de volksmond ook wel 'Mongooltje' genoemd. In het woord 'Mongool' ligt in iets negatiefs. Hierdoor is ook in het verleden het beeld ontstaan dat deze kinderen/mensen van een mindere 'kwaliteit' zijn.<br/> In 1965 (dus al meer dan 35 jaar geleden) heeft de regering van Mongolië aan de Wereld Gezondheids Organisatie (WHO) verzocht om de naam van hun inwoners niet in verband te brengen met de handicap die wordt veroorzaakt door Trisomie 21 (syndroom van Down). In grote delen van de wereld is hier toen gehoor aan gegeven behalve in enkele landen, waaronder Nederland.</p> <h5>Gepubliceerd: 1 maart 2013</h5> Jan Wiebenga http://www.geheugenvanwest.nl/id/3696 Fragmenten uit de bouw, deel 6 1960-01-01T00:00:00+01:00 y 1970-12-31T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22681 2013-03-02T13:11:59+01:00 De eerste bewoners aan het woord

<p>Op 7 oktober 1952 werd tuinstad Slotermeer officieel geopend door koningin Juliana. Na zestig jaar spreekt de Westerpost met de pioniers. Dit keer Dirk en Jenny den Otter, die er sinds september 1953 wonen, en dochter Anita. “Je denkt er niet over na dat je misschien wel zo lang hier zou kunnen wonen.”</p>

<p>Huisnummer 7 kregen ze in 1953 toegewezen. Huisnummer 13 werd het. Geen ongeluksgetal voor Dirk en Jenny den Otter. “Onze dochter Anita werd ook op de 13e geboren en onze kleindochter gaat binnenkort op nummer 13 wonen.” En ook: ze zijn inmiddels respectievelijk 90 en 85 jaar, gezond en wel. De al voorgedrukte verhuiskaartjes – met dus dat nummer 7 - konden ze indertijd weggooien. Maar dat gaf niks. Ze wilden dolgraag een eigen huis, na het inwonen bij het arme gezin aan de Weesperzijde. Jenny: “Het was verschrikkelijk. We deelden een keuken. Ik durfde er amper te koken. Het gezin was zo arm. De moeder gebruikte de olie nadat ik had gebakken.” Drieëntwintig gulden per maand betaalden ze in Oost. Dat was wel even wat anders dan de 12.000 gulden die ze betaalden voor de hoekwoning aan de Fritz Conijnstraat. Familieleden sprongen financieel bij en ze werkten allebei. Hij in het witgoed, zij bij Blokker als demonstratrice. “Voor elke koekenpan die ik verkocht, kreeg ik een gulden extra. Na tien pannen stopte de baas met die actie. Ik verkocht te goed.” </p> <p><strong>Pakjes aannemen</strong><br/> Het rijtje nieuwbouwwoningen in Slotermeer was op één na verkocht. Een hoekwoning waarnaast een steegje zou komen. Dat steegje kwam er niet, het werd een winkelpand. Als tegemoetkoming mochten ze wat extra’s voor in huis uitzoeken van de bouwer: een kolenhok buiten en een andere schoorsteen werden ingewilligd. En het huisnummer veranderde dus. In plaats van een park tegenover hun woning werd er toch gebouwd en viel de nummering anders uit. Dirk den Otter heeft het allemaal zien bouwen. “Eerst gingen de houten palen erin, daarbovenop kwam betonijzer, een mat daar weer op en daarop de vloer.” Of ze moest wennen in het verre Westen? Jenny: “Met de verhuizing vanuit Alkmaar naar Amsterdam, vanwege zijn werk, was ik al ver weg van de familie. In Slotermeer hoefde ik niet meer te wennen. Het beviel het me prima. Ik had zulke leuke buren. Met de achterbuurvrouw, die na vijf jaar naar Australië emigreerde en nu in Osdorp woont, zijn we nog steeds bevriend.” Het burencontact in deze tijd is heel anders, vertellen ze. “Omdat je vroeger na het trouwen niet mocht werken, zaten alle vrouwen met de kinderen thuis. We hielpen elkaar allemaal. Dat contact heb je niet meer. Maar de buren zullen dolblij met me zijn. Ik ben veel thuis, ik neem alle pakjes voor ze aan.” Dochter Anita, de middelste van drie kinderen, knikt. “Al die buurvrouwen vroeger. En je noemde ze allemaal tante. Pas later realiseerde ik me dat het helemaal geen echte tantes van me waren!” </p> <p><strong>Wilt u het vervolg lezen over een 'besteleend' en een 90-jarige 'jongeman'?</strong> <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22687">Klik dan hier.</a></p> <hr /> <p><strong>Ook pionier?</strong><br/> 
Bent u ook een pionier? Woont u ook (ongeveer) vanaf het begin in Slotermeer of heeft u er toentertijd gewoond? U kunt Shirley Brandeis bereiken op 06 26 14 02 55 of via shirley@brandeis.nl. 

</p> <p><strong><em>Met dank aan Arnold Paalvast die belangeloos en met veel liefde de pioniers in deze serie portretteert </em></strong></p> Shirley Brandeis http://www.geheugenvanwest.nl/id/214 Allemaal tantes 1953-03-02T00:00:00+01:00 y 2013-03-02T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22658 2013-03-01T08:52:05+01:00 Filmbaksel: alternatief voor de Engelenbak?

<p><em>Filmbaksel</em> volgt Galerie MLB al een tijdje en Marie Louise Boel is de beheerster van deze leuke galerie. Met elke maand een andere expositie. En elke keer weer een interessante kunstenaar.</p>

<p><strong>Filmbaksel</strong><br/> Na een plezierige doch intensieve samenwerking van de oprichters van<br/> <em>Filmbaksel</em> zijn de uitzendingen vanaf 21 februari 2013 een feit.<br/> Dit werd mede mogelijk gemaakt door de steun van enthousiaste leden.<br/> De uitzending van Filmbaksel is op Salto A1 donderdag van 18.30 tot 19.00 uur.</p> <p><strong>De oprichters</strong><br/> Henk Lont: Camera en montage<br/> Dave Kesting: Presentatie en camera<br/> Helena de Jong: Camera, presentatie en montage<br/> Inge van Vuure: Montage</p> <p>&quot;<em>Wij zijn heel blij om ons te kunnen presenteren via Salto en hieronder staat een link om al een item (Kijkdoos Witte de Withstraat) te kunnen zien. Maar wellicht is ouderwets televisie kijken 'misschien wel met het bord op schoot' ook een leuke manier om kennis te maken met ons.</em>&quot;</p> <p><!--[embed youtube cqs1G85MuNs]--><object width="407" height="306" class="inline-object wiki-youtube"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/cqs1G85MuNs&amp;fs=1"></param><param name="wmode" value="transparent"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed class="inline-object wiki-youtube" src="http://www.youtube.com/v/cqs1G85MuNs&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" wmode="transparent" width="407" height="306"></embed></object><!--[/embed]--></p> <p><em>Filmbaksel is opgericht door bovenstaande mensen die voor een groot gedeelte hun basis hebben bij verschillende Buurttelevisies en behoefte hadden aan ruimte zowel letterlijk als figuurlijk. Passie, originaliteit, discipline en humor staan voor ons voor op. Wij vinden het belangrijk onszelf te blijven zien als een groep die in proces is. Omdat financiële ondersteuning meestal gepaard gaat met grenzen en afhankelijkheid, bieden we de mogelijkheid tot lidmaatschap van Filmbaksel.</em></p> <p>Informatie? Mail <a href="mailto:&#104;&#101;&#108;&#101;&#110;&#97;&#46;&#100;&#101;&#106;&#111;&#110;&#103;&#64;&#116;&#101;&#108;&#102;&#111;&#114;&#116;&#46;&#110;&#108;">&#72;&#101;&#108;&#101;&#110;&#97;&#32;&#100;&#101;&#32;&#74;&#111;&#110;&#103;</a></p> Helena de Jong http://www.geheugenvanwest.nl/id/21591 De Kijkdoos van de Witte de Withstraat 2013-02-01T00:00:00+01:00 m d ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22642 2013-03-02T13:12:20+01:00 Straatbeelden in Amsterdam

<p>Veel mensen die opgegroeid zijn in Nieuw-West zullen aan deze beeldengroep op het Osdorpplein goede jeugdherinneringen hebben.</p>

<p>De beeldengroep werd in 1966 geplaatst en heet officieel ‘Schaapjes’ maar wordt in de volksmond ‘Lammetjes’ genoemd. Een icoon op het Osdorpplein.</p> <p><strong>Nadenken over mijn favoriete beeld is niet moeilijk</strong><br/> Kinderen spelen graag bij de acht bronzen lammetjes en zitten er op. Ik kan mij herinneren dat mijn broer altijd op het eerste lammetje ging zitten. Maar ik had meer sympathie voor het laatste lammetje dat de groep niet kon bijhouden en - in mijn beleving - zielig door zijn pootjes is gezakt.<br/> Nog steeds als ik op het Osdorpplein loop, zie ik de kinderen van nu dit stukje kunst gebruiken voor hun eigen fantasie. En nog steeds zijn er kleine meisjes die net als ik zorg dragen voor het laatste lammetje.</p> <p><em>Eerder gepubliceerd op</em> <a href="http://hart.amsterdammuseum.nl/48693">Hart Amsterdam</a>.</p> Nikki Pootjes http://hart.amsterdammuseum.nl/id/21212 ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22630 2013-03-13T10:42:17+01:00

<p>Fons Buis wandelt opnieuw door de Spaarndammerstraat, maar nu langs de even zijde waaraan hij minder herinneringen heeft.</p>

<p>Het volgende gebouw waar we voor staan op nummer 78 is een gebouw dat gedurende lange tijd een belangrijke rol heeft gespeeld in het katholieke verenigingsleven. Volgens de tekeningen uit 1880 in de Beeldbank van het Stadsarchief van de gemeente Amsterdam werd oorspronkelijk alleen het middelste hoge gedeelte gebouwd als woonhuis; waarschijnlijk voor de directeur van de Wester Suikerfabriek op de Van Noortkade. Op tekeningen uit 1897 staat een uitbreiding gepland aan de rechterzijde van het gebouw en werd de bestemming kantoorgebouw. Wanneer de linker aanbouw is gebouwd staat niet vermeld. Ook wanneer het gebouw door de parochie werd overgenomen, weet ik niet, maar volgens mij moet dat voor de jaren ´20 al zijn gebeurd. In begin 60-er jaren werd het gebouw grondig verbouwd om de na de afbraak van de parochiekerk hier verder te kunnen kerken in de Maria Magdalenakapel.<br/> Op internet las ik dat in oktober 2012 de kapel aan de katholieke eredienst werd onttrokken en het gebouw werd verkocht aan een dansschool. <br/> <br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22631/nl/spaarndameerstraat-78"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/998/22631-400-367.png" height="367" width="400" alt="Spaarndameerstraat 78" title="Spaarndameerstraat 78" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Spaarndameerstraat 78 - Geheugen van West" href="/22631/nl/spaarndameerstraat-78">Spaarndameerstraat 78</a></p> <span class="caption-sep">-</span> <p class="caption-body">Foto: Beeldbank van het Stadsarchief</p></div></div></div></p> <p>Laten we eerst eens kijken hoe in de gememoreerde parochiegids de verschillende parochiehuizen werden opgesomd. Daaronder volgt een overzicht van de verschillende verenigingen voor uitsluitend jongens, waarvan de meeste hun thuisbasis hadden op de Spaarndammerstraat 78. Een drie afdelingen van de K.A.J. hadden ook gemengde groepen, hetgeen noodzakelijk was voor het bestaansrecht van de onderafdelingen. Je kunt bijna geen toneel opvoeren zonder dames, toch?</p> <p><div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22632/nl/parochie-huizen"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/602/22632-400-114.png" height="114" width="400" alt="Parochie-huizen" title="Parochie-huizen" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Parochie-huizen - Geheugen van West" href="/22632/nl/parochie-huizen">Parochie-huizen</a></p> <span class="caption-sep">-</span> <p class="caption-body">Uit de Parochiegids</p></div></div></div><br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22633/nl/r-k-jeugdhuis"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/774/22633-400-325.png" height="325" width="400" alt="R.K. Jeugdhuis" title="R.K. Jeugdhuis" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - R.K. Jeugdhuis - Geheugen van West" href="/22633/nl/r-k-jeugdhuis">R.K. Jeugdhuis</a></p> <span class="caption-sep">-</span> <p class="caption-body">Uit de Parochiegids</p></div></div></div></p> <h5>Gepubliceerd: 25 februari 2013</h5> <hr /> <p><em>Enige tijd geleden publiceerde ik mijn jeugdherinneringen aan de hand van een ´virtuele´ wandeling door de Spaarndammerstraat aan de oneven zijde. Steeds nam ik mij voor om ook mijn herinneringen aan de even zijde van de Spaarndammerstraat eens op te schrijven. Toen ik echter ging graven in mijn geheugen, bleek dat ik aan die kant van de Spaarndammerstraat toch minder herinneringen te hebben. Toch zal ik proberen u aan de hand mee te nemen langs de verschillende winkels, straten en gebouwen in mijn jeugd zo tussen 1948-1959. De tijd dat ik op de Lagere School zat en later op de MULO.</em><br/> <br/> <em>Voor het schrijven heb ik eerst wat foto´s uit de beeldbank van de Gemeente Amsterdam gehaald. De afgebeelde advertenties vond ik in de Parochiegids, die in de periode 1957-1959 werd uitgegeven door de parochie van de Heilige Maria Magdalena.</em> Fons Buis</p> <hr /> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/14971">Lees hier alle verhalen van Fons Buis.</a></p> Fons Buis http://www.geheugenvanwest.nl/id/14248 Een ‘virtuele’ wandeling door de Spaarndammerstraat (deel 16) 1948-01-01T00:00:00+01:00 y 1959-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22620 2013-02-26T13:03:12+01:00 Bewoner sinds 1955

<p>In januari 2013 werd hij 87 jaar, maar Kurt Löb wilde geen feestje. Kurt Löb: de kunstenaar/illustrator, die nog niet zo lang geleden een carrière als schrijver begon, woont sinds 1955 aan de Nicolaas Japiksestraat.</p>

<p>Een kunstenaar in Slotervaart. Daar komt vast niks van terecht, dachten zijn collega’s van Arti et Amicitiae toen kunstenaar Kurt Löb in 1955 naar de Westelijke Tuinsteden verhuisde. Het gloednieuwe Slotervaart was toch geen buurt die tot grote artistieke daden kon inspireren? Maar het gezin Löb genoot van de ruime woning – met voor vader een atelier op zolder - in een groene buurt. Tot op de dag van vandaag werkt Kurt Löb daar op die zolder (“het begint een puinhoop te worden, het is nu het atelier van een rommelaar die ooit schilder was”) en gezien zijn loopbaan heeft woonomgeving Slotervaart zijn artistieke talenten niet in de weg gezeten. Löb heeft een indrukwekkende carrière achter de rug . Of het geen tijd is om met pensioen te gaan, vroegen we hem in 2005 tijdens een interview. “Ja, als ik dood ben.” Kurt Löb is nog altijd niet met pensioen.</p> <p>Vrijheid<br/> Kurt Löb (geboren in Berlijn) bouwde na de Rijksacademie in Amsterdam, waar Karel Appel en Corneille studiegenoten van hem waren, zijn carrière in eerste instantie op als grafisch ontwerper en illustrator. “Deze nieuwe baan fascineerde mij en bracht ons jonge gezin ook een bescheiden maandsalaris.” Toch lokte de vrijheid en Löb stortte zich na enkele jaren op het kunstenaarsvak, dat hij afwisselde met lesgeven. Hij gaf les in verschillende steden, ook buiten Nederland, en heeft met name aan de tijd in Slotervaart, eind jaren vijftig, goede herinneringen. “Het was van het begin tot het eind verrukkelijk. Nooit hoefde ik een kind de klas uit te sturen. We mochten elkaar. Ik leerde hen hun fantasie te gebruiken en hun onbevangenheid uit de vroegere jeugdjaren te durven uiten.” Wie bij Löb (met pijp in de klas) tekenles kreeg, kreeg ook een dosis literatuur- en muziekkennis mee. Lachend: “Kun je het je voorstellen, pubers in de eerste of tweede klas van de ULO die van mij onderwijs kregen in Gottfried Kellers Der grüne Heinrich! Artistieke disciplines mengen, daar ging het me om.” </p> <p>Vervormd<br/> Het is de rode draad in zijn leven. Want, is Kurt Löb – het prille auteurschap nog even daar gelaten - nu illustrator (‘boeken’) of schilder (‘doeken’)? Löb vertelt in zijn zeer autobiografische boek ‘Ik ben die ik was’ daarover: “Deze slechts schijnbaar ver van elkaar verwijderde gebieden rukten in de loop der jaren steeds meer naar elkaar op.” Illustreren doet hij met net zoveel passie als schilderen. “Illustreren is schilderen voor mij.” En Löb illustreerde veel. Circa honderd boeken werden met zijn pennenstreek voorgoed verbeeld. Nu schrijft hij ook. “Ik heb altijd geschreven,” zegt hij. Hij deed ‘pogingen’, maar vond het nooit goed. Tot hij, op 69-jarige leeftijd, promoveerde over de geschiedenis van de boekkunst en zijn proefschrift door zijn promotor, Prof.dr. A. von Bormann, als ‘compleet standaardwerk’ werd geroemd. Het woekerde zijn schrijflust aan en nam enige ontevredenheid over zijn kwaliteiten als auteur weg. Löb – geschoold door de pen van auteurs waarvan hij werk illustreert - ging zélf schrijven. In 2011 het boek ‘De schilder en andere verhalen’; eind vorig jaar de boeken ‘Vertelsels’ en ‘Het model’. Pakkende verhalen, beeldend (want, geschreven door een schilder), een beetje vreemd, met licht erotisch getinte illustraties – uiteraard van zijn hand – die de vraag oproepen: is dit autobiografisch? Bijvoorbeeld het intrigerende Breckpoot, over een uitgesproken lelijke studiegenoot waarmee de schrijver bevriend was. Löb : “Zonder autobiografische impulsen kan ik niet werken. Er zit dus altijd iets in dat ik heb meegemaakt. Maar alles vervormd.” Hoe hij begint te schrijven? Löb : “Net als bij een schilderij, met niets. Als ik schilder begin ik altijd met mijn signatuur. Dan staat er iets op het doek. Dat scheelt enorm.” </p> <p><strong>Wilt u weten hoe het Kurt Löb verder verging?</strong> <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22621">Klik dan hier.</a></p> <h5>Gepubliceerd: 24 februari 2013</h5> <hr /> <p><em>Het model en andere verhalen, Kurt Löb , uitgeverij De Republiek, € 14,95, ISBN 9789086050093</em><br/> <em>Vertelsels, Kurt Löb , uitgeverij Tienstuks, € 25,00, ISBN 9789088600807</em></p> <hr /> <p>
Bent u ook een bewoner van het eerste uur? Woont u ook (ongeveer) vanaf het begin in Nieuw-West of heeft u er toentertijd gewoond? U kunt Shirley Brandeis bereiken op 06 26 14 02 55 of via shirley@brandeis.nl.</p> Shirley Brandeis http://www.geheugenvanwest.nl/id/214 “Ik was een gelukkige zandhapper” 1955-03-02T00:00:00+01:00 y 2013-03-02T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22582 2013-02-25T08:49:52+01:00

<p>Fons Buis wandelt opnieuw door de Spaarndammerstraat, maar nu langs de even zijde waaraan hij minder herinneringen heeft.</p>

<p>Alvorens verder te lopen door de Spaarndammerstraat lijkt het mij goed even stil te staan bij de samenleving begin jaren ´50 van de vorige eeuw. Onze samenleving was toen, zoals wij dat noemen, sterk verzuild. De bevolking was verdeeld in o.a. verscheidene godsdienstige stromingen en andersdenkenden. Deze verdeling speelde niet alleen een rol in het beleven van de godsdienst op zich; katholiek, protestant, maar was ook van invloed op bijvoorbeeld de radio-omroep (K.R.O., V.P.R.O., N.C.R.V., V.A.R.A en A.V.R.O.) en kranten (Volkskrant, N.R.C., de Tijd, Het Parool, Het Vrije Volk) Ook binnen het verenigingsleven speelde de verschillende levensovertuigingen een grote rol. Katholieken waren lid van katholieke verengingen, protestanten van protestantse verengingen en ook de mensen die zich niet kerkelijk gebonden voelden hadden hun eigen verenigingen. Hoe strikt gescheiden de verschillende groepen zich hielden blijkt wel uit de tekst van onderstaande advertentie uit de Parochiegids van de H. Maria Magdalena over de jaren 1957-1959. <br/> <br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22583/nl/dansinstituut-h-g-licher"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/003/22583-400-301.png" height="301" width="400" alt="Dansinstituut H.G. Licher" title="Dansinstituut H.G. Licher" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Dansinstituut H.G. Licher - Geheugen van West" href="/22583/nl/dansinstituut-h-g-licher">Dansinstituut H.G. Licher</a></p></div></div></div></p> <p>Uit mijn herinneringen van de jaren ´50 weet ik wel zo´n beetje hoe het er bij de katholieke verenigingen aan toe ging, maar van de anderen ´richtingen´ weet ik niet veel. Bij de katholieke jeugdverenigingen werden tot de leeftijd van bijna 20 jaar, de jongens en meisjes strikt gescheiden. Ze hadden niet alleen hun eigen vereniging, maar ook nog een geheel eigen locatie, zoals duidelijk zal worden uit de beschrijving van de volgende 2 panden, die wij in de Spaarndammerstraat van jaren vijftig zullen tegenkomen. </p> <p>Zetten wij ons weer in beweging en komen na de winkel op nummer 72 bij een groot gebouw (nummer 74-76). In mijn herinnering was het oud school gebouw, zoals wellicht ook is op te maken uit onderstaande foto. Wij noemden het gebouw ´t Anker. Wat er precies gehuisvest was in de jaren ´50 weet ik niet, maar wel weet ik, dat de zolderverdieping in gebruik was bij de katholieke meisjes verenigingen.</p> <p><div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22584/nl/spaarndammerstraat-74-76"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/410/22584-400-306.png" height="306" width="400" alt="Spaarndammerstraat 74-76" title="Spaarndammerstraat 74-76" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Spaarndammerstraat 74-76 - Geheugen van West" href="/22584/nl/spaarndammerstraat-74-76">Spaarndammerstraat 74-76</a></p></div></div></div></p> <h5>Gepubliceerd: 19 februari 2013</h5> <hr /> <p><em>Enige tijd geleden publiceerde ik mijn jeugdherinneringen aan de hand van een ´virtuele´ wandeling door de Spaarndammerstraat aan de oneven zijde. Steeds nam ik mij voor om ook mijn herinneringen aan de even zijde van de Spaarndammerstraat eens op te schrijven. Toen ik echter ging graven in mijn geheugen, bleek dat ik aan die kant van de Spaarndammerstraat toch minder herinneringen te hebben. Toch zal ik proberen u aan de hand mee te nemen langs de verschillende winkels, straten en gebouwen in mijn jeugd zo tussen 1948-1959. De tijd dat ik op de Lagere School zat en later op de MULO.</em><br/> <br/> <em>Voor het schrijven heb ik eerst wat foto´s uit de beeldbank van de Gemeente Amsterdam gehaald. De afgebeelde advertenties vond ik in de Parochiegids, die in de periode 1957-1959 werd uitgegeven door de parochie van de Heilige Maria Magdalena.</em> Fons Buis</p> <hr /> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/14971">Lees hier alle verhalen van Fons Buis.</a></p> Fons Buis http://www.geheugenvanwest.nl/id/14248 Een ‘virtuele’ wandeling door de Spaarndammerstraat (deel 15) 1948-01-01T00:00:00+01:00 y 1959-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22553 2013-04-26T17:35:58+02:00 Thema: Afsnijden

<p>Dit is de een foto van het thema ' afsnijden ' van het project West Side Stories - Foto's en verhalen uit Amsterdam Nieuw-West. Komende maanden verschijnen regelmatig nieuwe foto's, verdeeld over verschillende thema's.</p>

<p>Stop… Kijk… Klik… Is de basis van elke fotografieworkshop bij West Side Stories. Het bestaat uit tien punten waarvan afsnijding er een is. In deze fotografieworkshop fotograferen de deelnemers een onderwerp waarbij ze een extreme afsnijding maken. Door hier mee bezig te zijn leren de deelnemers wat het effect is en hoe dit de foto kan verbeteren.</p> <p>Deze foto is gemaakt in de <strong>Workshop voor volwassenen</strong>. West Side Stories organiseert iedere laatste zaterdag van de maand een workshop voor volwassenen die willen leren hoe je een bijzondere foto maakt. In iedere workshop staat een ander thema centraal.<br/> <br/> Link: <a href="http://www.foam.org/foam-projects/west-side-stories/photography-workshops-for-adults">Fotografieworkshop Volwassenen.</a></p> <hr /> <p><em>West Side Stories - Foto's en verhalen uit Amsterdam Nieuw-West is een bijzonder fotografieproject van Foam Fotografiemuseum Amsterdam in samenwerking met woningbouwcorporaties Ymere en Stadgenoot. In verschillende fotografieworkshops brengen buurtbewoners zichzelf en hun wijk in beeld.</em></p> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/21819">Terug naar het project 'Afsnijden'.</a></p> West Side Stories http://www.geheugenvanwest.nl/id/19462 Matthijs Welkers 2012-01-01T00:00:00+01:00 y 2013-12-31T23:59:59+01:00 y ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22543 2013-02-15T17:53:12+01:00 De schildercursus ‘Het experiment’

<p>Beeldend kunstenaar Femke Bourgonje start deze cursus op 26 februari in haar atelier aan de Krelis Louwenstraat 1 in Bos en Lommer.</p>

<p>Met tekenmaterialen, verf, diverse technieken en allerlei huis-, tuin- en keukenmaterialen ontdek je nieuwe manieren om uitdrukking te geven aan je eigen beeldtaal. </p> <p>Het is een cursus die je creativiteit een nieuwe impuls geeft en zorgt voor plezier en ontspanning. Voor beginners en gevorderden. ‘Kunstzinnige’ aanleg is niet nodig!</p> <p>Stuur voor inschrijving en meer info een mail naar: <a href="mailto:&#102;&#101;&#109;&#107;&#101;&#46;&#98;&#111;&#117;&#114;&#103;&#111;&#110;&#106;&#101;&#64;&#111;&#110;&#108;&#105;&#110;&#101;&#46;&#110;&#108;">&#70;&#101;&#109;&#107;&#101;&#32;&#66;&#111;&#117;&#114;&#103;&#111;&#110;&#106;&#101;</a>.<br/> De cursus bestaat uit 12 lessen op dinsdagavond van 19.30 tot 22.00 uur. <br/> <em>De eerste les is op dinsdag 26 februari 2013.</em></p> Femke Bourgonje http://www.geheugenvanwest.nl/id/22542 2013-01-01T00:00:00+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22526 2013-02-17T09:56:44+01:00 Wie weet het?

<p>Op de achtergrond van deze foto van 1920-1930 uit het Stadsarchief is een stellage (met zandpijp?) zichtbaar. Waar diende die voor?<br/> Het is de Haarlemmerweg tussen Sloterdijk en Halfweg. Met rechts de Haarlemse Tram (Amsterdam - Haarlem - Zandvoort).</p>

<p>Vanuit <a href="http://www.historischhalfweg.nl">Historisch Halfweg</a> bereikte ons de vraag of wellicht een van onze bezoekers weet waartoe die vreemde stellage op de achtergrond van deze foto diende. Dus graag een reactie onderaan dit stuk.</p> <p>En - vanuit de eigen redactie - de vraag: &quot;wat is dat voor vreemde ton die over de weg voortgeduwd wordt door de mannen en de kinderen?&quot; (Zie hieronder.)<br/> Wie weet het?<br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22528/nl/fragment-van-bovenstaande-foto"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/008/22528-400-348.png" height="348" width="400" alt="Fragment van bovenstaande foto" title="Fragment van bovenstaande foto" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Fragment van bovenstaande foto - Geheugen van West" href="/22528/nl/fragment-van-bovenstaande-foto">Fragment van bovenstaande foto</a></p></div></div></div></p> <hr /> <p><em>Reactie van Piet Veenboer uit Boskoop - van 15 februari 2013</em></p> <p><strong>ZAND</strong><br/> Prachtig hé, die oude foto met die trams van Amsterdam naar Zandvoort. M.i. is de stellage een hulpbrug voor de zandbuizen voor het aanmaken en evt. diepermaken van de Sloterplas. Mogelijk werd het zand gebruikt voor de aanleg van de Fordfabrieken en de Hembrug en wat dacht je van de aanleg van de sportvelden aan de Velserweg. Geboren zijnde in Amsterdam-West kan ik me dat levendig voorstellen. Datgene, wat de mannen en kinderen (ik vraag me af, of het kinderen waren) voortduwden: Ik denk: opgerolde flexibele buizen voor afwatering.</p> <hr /> <p><em>Reactie van Erik Swierstra uit Amsterdam - van 15 februari 2013</em></p> <p>Volgens mij heeft het te maken met de <strong>aanleg van de Ringspoordijk</strong> ten westen van Sloterdijk. De foto's dateren uit de tweede helft van de jaren twintig.<br/> Waarschijnlijk werd het zand vanuit het Noordzeekanaal op deze wijze naar het in aanleg zijnde dijklichaam gevoerd, dat vanaf Sloterdijk in zuidelijke richting door de Sloterpolder liep.<br/> Bijgaande foto's heb ik ontleend aan de Beeldbank Amsterdam. De eerste foto is genomen op de 'stellage' ter hoogte van de Haarlemmerweg en gezien in zuidelijke richting. <br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22557/nl/foto-beeldbank-van-het-stadsarchief"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/079/22557-400-301.jpg" height="301" width="400" alt="Foto: Beeldbank van het Stadsarchief" title="Foto: Beeldbank van het Stadsarchief" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Foto: Beeldbank van het Stadsarchief - Geheugen van West" href="/22557/nl/foto-beeldbank-van-het-stadsarchief">Foto: Beeldbank van het Stadsarchief</a></p></div></div></div><br/> De tweede foto geeft dezelfde locatie weer, maar nu na aanleg van het dijklichaam, wat links en rechts op de beeldrand is te zien.<br/> <div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22559/nl/foto-beeldbank-van-het-stadsarchief"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/008/22559-400-299.jpg" height="299" width="400" alt="Foto: Beeldbank van het Stadsarchief" title="Foto: Beeldbank van het Stadsarchief" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Foto: Beeldbank van het Stadsarchief - Geheugen van West" href="/22559/nl/foto-beeldbank-van-het-stadsarchief">Foto: Beeldbank van het Stadsarchief</a></p></div></div></div></p> <p>Erik Swierstra<br/> Werkgroep Historie Sloten-Oud Osdorp</p> <hr /> Jan van Zijp http://www.geheugenvanwest.nl/id/1610 Historisch Halfweg http://www.geheugenvanwest.nl/id/22525 1919-12-31T23:19:32+00:19 y 1930-01-01T23:19:31+00:19 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22519 2013-02-15T14:31:22+01:00 Veranderende buurten in Amsterdam

<p>Zestig jaar is Tuinstad Slotermeer in 2012 geworden en de wijk is volop in verandering. Reden voor Teijmant en fotograaf Bart Sorgedrager om vorig jaar de buurt vast te leggen zoals die is (in 2012) en zoals die was: het zevende boek in de serie over veranderende buurten in Amsterdam.</p>

<p>Hetzelfde huis, hetzelfde uitzicht (maar steeds ietsje hoger), maar totaal verschillende inrichtingen, van bewoners van verschillende nationaliteiten. Het lukte de schrijfster en fotograaf een hele trap met mensen in de Hermanus Coenradistraat – een zijstraat van de Theodorus Dobbestraat – binnen te fotograferen. Zonder Tilly Hendrik was dat niet gelukt. Deze buurtbewoonster - sinds veertig jaar - staat centraal in het eerste hoofdstuk, ‘De Trap’ genaamd, waarin veelal bewoners aan het woord komen. Tilly heeft na haar pensioen van de buurt haar dagelijkse werkzaamheden gemaakt. En dus regelde dat alle bewoners op de trap model stonden voor het boek.</p> <p><strong>Illegale paal</strong><br/> Hoe verliep de bijeenkomst waarbij die eerste paal voor de Tuinstad werd geslagen? Overigens een illegale paal, waarvoor de minister die ‘m erin sloeg later nog is berispt, zoals je in het boek te weten komt. Hoe loste de gemeente Amsterdam het conflict met de overheid op? En de architecten hun geruzie? Welke bloemen en bomen werden er waar geplant? Dit laatste wordt niet alleen beelden verteld (‘Aan de even kant van de straat geurde de lavendel en aan de oneven kant de seringen…’), maar ook beeldend gemaakt met een plattegrond achterin het boek, dat verder ook vol plattegronden en foto’s van toen en nu staat. Je wandelt al lezend door de ontstaansgeschiedenis van Slotermeer alsof je er een beetje bij bent. Je hoort de minister in 1951 sneren, je hoort de architecten zuchten.</p> <p><strong>Bruidszaken</strong><br/> Op tweederde van het boek zit nog een uitklapbaar cadeautje: een foto-overzicht van alle huidige winkels aan de Burgemeester De Vlugtlaan. In een hoofdstuk over de Turkse middenstand, die sinds de jaren negentig de laan meer en meer - met veelal fraaie winkels, zoals het prijswinnende restaurant Konak - ging domineren. Zo komen we ook te weten waarom er naast de vele Turkse groentezaken – iets dat de geïnterviewde in het boek minder toejuicht vanwege de eenzijdigheid van het winkelbestand die het oplevert – er zoveel bruidszaken op de laan te vinden zijn. </p> <p>Slotermeer is niet de populairste buurt van Amsterdam. Nog niet, zo wordt in de inleiding benadrukt door stadsdeelwethouder Paulus de Wilt en directeuren van drie corporaties. ‘De geschiedenis heeft ons wel vaker voor verrassingen doen staan… Wie weet wordt de vroege jaren vijftigbouw wel net zo hip als de negentiende-eeuwse ring nu!’ </p> <p><em>De Dobbebuurt – Ineke Teijmant en Bart Sorgedrager - ISBN 9789059373273 - € 17,90 </em> - <a href="http://www.lubberhuizen.nl.">http://www.lubberhuizen.nl.</a></p> Shirley Brandeis http://www.geheugenvanwest.nl/id/214 1952-01-01T00:00:00+01:00 y d ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22508 2013-02-11T08:28:43+01:00 Van lei tot tablet

<p>Op T.V. zag ik dat er al een paar scholen zijn waar de kinderen niet meer leren schrijven omdat ze in de toekomst de tablet gaan gebruiken.</p>

<p>Dus mooie handschriften gaan dan helemaal verdwijnen en iedereen krijgt hetzelfde 'computerschrift'. Als je dan nog een briefje of kaartje krijgt is niet meer aan het handschrift te zien ”oh, dat is van die!&quot;<br/> Mijn gedachten gingen terug in de tijd en ik besefte hoe alles in binnen een eeuw in een stroomversnelling is geraakt, zo ook het schrijven met deze kleine gebruiksartikelen.<br/> Het allereerste schrijfmateriaal was een ganzenveer. Dan kwam de lei en de griffel en als je een goed cijfer had behaald kreeg je van de meester of juf een griffel die zachter was en waar je mooier mee kon schrijven, maar deze sleet wel eerder. <br/> (Kwamen daarna de potloden? Dat weet ik niet zeker.)<br/> Toen kregen we de kroontjespen en inktpotjes. En later deed vulpen zijn intrede; deze was wel kostbaar vooral als er een gouden pen in zat. En nu gebruiken we al jaren de ballpoint, viltstiften, markeerstiften en noem maar op, dat zal nog wel even duren voor degenen die nog met de hand willen schrijven.</p> <p>De schrijfmachine - dat was een uitvinding - daarmee ging schrijven supersnel!<br/> Maar ook de schrijfmachine legde het loodje toen de PC (personal computer) zijn intrede deed, eerst nog log en groot, later klein op draagbaar: laptop. En deze doet &quot;nog steeds&quot; dienst. Maar hoe lang nog?<br/> In de toekomst gebruiken we misschien alleen nog de tablet om elkaar een brief te schrijven en de kinderen om hun huiswerk te maken.<br/> Maar een brief of leuke kaart in je brievenbus, met handgeschreven adres, dat is toch altijd nog fijn om te ontvangen!</p> <p>PS. Dit stukje heb ik ook op de computer geschreven, nog niet op de tablet!</p> Loes Kuijkens http://www.geheugenvanwest.nl/id/7548 1900-01-01T00:00:00+00:19 y 2013-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22493 2013-02-11T10:19:21+01:00 Oud-West is de enige 19e-eeuwse wijk met grachten.

<p>De stadsingenieur van Niftrik wilde eigenlijk de grachtengordel doortrekken in de nieuwe delen van de stad. Dat kostte veel tijd, werk en dus geld. Het aanleggen van de Da Costagracht vanaf het Jacob van Lennepkanaal tot en met de Hugo de Grootgracht duurde van 1880 tot 1893. (In het boek buurten van Oud-West van Paul Fennis staat daar een prachtige foto van die ze zelfs in de Beeldbank van het Stadsarchief niet hebben.)</p>

<p>In die tijd was natuurlijk alles anders; goederen werden nog veel per boot vervoerd en er lagen boten als opslagruimte met bijvoorbeeld kolen of als magazijn aan de kade.<br/> Woonboten waren er toen nog niet en alles was ruimer want ook auto's stonden er toen niet. Er was toen nog grandeur in de buurt. 'In de liefde' was vroeger een <br/> buurt bioscoop en Tetterode was een grote fabriek waar honderden mensen werkten.<br/> Dat was toen, maar ook nu is de Da Costagracht nog een prachtige gracht in Oud-West en voor mij een reden om van Oud-West te houden. De foto maakte ik - bij mij op de hoek - rond het jaar 2000. <br/> Nu de panden van Vinkzicht op de Kinkerstraat ook geweldig mooi zijn<br/> gerestaureerd, krijgt alles weer een beetje grandeur terug. En dat is alleen maar goed voor ons allemaal in de buurt. Want in zo'n omgeving wil je blijven wonen, werken en/of winkelen. Je zit overal dichtbij en je voelt je hier lekker. En als straks de Hallen klaar zijn (Redactie: de oude tramremise tussen Kinkerstraat en Bellamyplein) met alles erop en eraan, dan is het hier geweldig!</p> <h5>Tekst en ©fotografie: Pieter van Gaart</h5> <h5>Gepubliceerd: 9 februari 2013</h5> <hr /> <p><em>Heeft u nog aanvullingen? Graag, samen weten we meer!</em></p> Pieter van Gaart http://www.geheugenvanwest.nl/id/22492 1880-01-01T00:00:00+00:19 y 2013-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22484 2013-02-11T09:05:47+01:00 Deel 3 van een reactie op <strong><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/20621">het verhaal Rotterdammerbrug</a></strong>.

<p>Over de brug begon de van Limburg Stirumstraat, waar ik mij nog links de manufacturenzaak Nooy kan herinneren en rechts de nu verdwenen grote kininefabriek.</p>

<p>Verderop het Van Limburg Stirumplein de kapper Favié en aan de overkant een filiaal van de Gruyter waar mijn broertjeof ik iedere week voor boodschappen naar toegestuurd werd. Vvonden wij toen niet zo erg want ieder week was er het <em>snoepje van de week</em>! </p> <p>Nog even over de Rotterdammerbrug: was je die over en ging je naar rechts naar beneden, op de hoek van dat woonblok, daar was een sigarenwinkeltje, even verderop richting Marnixstraat het St. Elisabethpatronaat (inmiddels gesloopt). Op de hoek van de Marnixstraat schoenenwinkel Lambreghs. Aan de overkant luxe broodbakkerij Dunselman (beiden ook verdwenen).<br/> Ging je daarna links de hoek om, dan had je vlak voor de ophaalbrug over de Lijnbaansgracht aan de rechterkant een poppenwinkel.</p> <p>Over de brug na een stukje Willemstraat rechtsaf de Goudsbloemdwarstraat? in zag ik op weg naar school vaak vrouwen in volendammerkostuum op de stoep garnalen pellen. Op de Lindengracht was aan de rechterkant het bedrijf van Jan Luhlf; dat bedrijf schilderde op kunstige wijze de vaak zeer grote aanplakborden voor de bioscopen.Ik heb daar vaak met bewondering staan kijken!<br/> Om met handkarren en zo over de brug over de Prinsengracht te komen (is vrij steil), heb ik 's winters bij gladheid dikwijls helpen duwen. </p> <p><em>Dit zijn wat herinneringen; er komen er steeds meer bovendrijven, maar dan geraak ik té off-topic. Ik vond het leuk bovenstaand te vermelden in deze Rotterdammerbrug-serie.</em></p> <p><em>Bert Vos</em></p> <h5>Gepubliceerd: 8 februari 2013</h5> <p><br/> Lees ook <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22442">deel 1</a>, <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22454">deel 2</a> van deze serie en <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/20621">het verhaal Rotterdammerbrug</a>; een Oud en Nieuw-verhaal van Jan Wiebenga.</p> Bert Vos http://www.geheugenvanwest.nl/id/22444 Nog meer Rotterdammerbrug 1940-01-01T00:00:00+00:20 y 1953-12-31T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22454 2013-02-11T09:05:08+01:00 Deel 2 van een reactie op <strong><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/20621">het verhaal Rotterdammerbrug</a></strong>.

<p>Aan het einde van deze kant van de kade, op de hoek van de Lodewijk Tripstraat, liep je tegen de grote houthandel Vink aan. Aan de overkant zag je kistenfabriek de Haan met zijn dominerende grote schoorsteen. Deze laatste twee zijn verdwenen en hebben al lang plaatsgemaakt voor mooie nieuwbouw. Op dit stuk van de kade woonden vele vriendjes van mijn leeftijd.</p>

<p>Het wonen op deze kade was voor mij een feest omdat je uit het raam naar het drukke scheepvaartverkeer kon kijken; deze kade ligt namelijk in de doorgangsroute van het IJ naar de Nieuwe Meer en de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder. Ik zie nog die sleepboten van rederij Goedkoop met hun grote zwarte pijpen die vaak naar beneden werden gehaald als zij onder de gesloten brug doormoesten.<br/> Over die brug gesproken; dit was de brug die vlakbij en haaks op de Rotterdammerbrug stond en de Nassaukade met de 2de Nassaustraat verbond. Dit is nu een vrij “moderne” basculebrug die in de jaren 50 van de vorige eeuw is gebouwd. Er werd toen eerst een houten noodbrug geplaats (zie foto), voor voetgangersverkeer. Die plaatsing en de bouw van de nieuwe brug heb ik gedeeltelijk nog meegemaakt. Ik kan mij de oude brug dáárvoor nog goed herinneren: deze bestond uit twee delen die door mankracht werden bediend. Om deze brugdelen te bedienen werden door twee brugwachters ieder aan een kant een soort kruk in het wegdek geplaatst, en door rond deze kruk te lopen werden de brugdelen omhoog of omlaag gebracht!<br/> Over deze brug reed (en rijdt nu nog) tram lijn 10, die ook nog eens in mijn tijd op de Nassaukade net voorbij apotheek Ziesenis en net voor de toenmalige tramhalte uit de rails vloog en in het asfalt tot stilstand kwam. Op de hoek van de Fagelstraat zat luxe banketbakkerij Ter Bogt.</p> <p>De 2de Nassaustraat was toen ook een drukke winkelstraat. Van de vele winkels kan ik mij nog duidelijk velen herinneren. Vooraan links op de hoek was een krantenagentschap of iets dergelijks, daarna kan ik mij de aardappelen- en groentezaak Schulein herinneren, daarnaast een drankenzaak, dan een soort drogist, nog wat zaken, de comestibleszaak Hansates , en op de hoek van de De Wittenstraat bij mijn weten een café, aan de andere kant op de hoek (met een stoepje) luxe bakkerij Wijers(?), nog wat zaken, de electrazaak Sinkler, een kapperzaak, en op de hoek van de De Wittenkade een café met toen het telefoonnummer 88434! Aan de rechterkant van de straat vooraan een café, dan even verder de kaaswinkel van Ben Kaai (of Kaaij), weer even verder de Wolbaal, en verder op de hoek een meubelzaak.</p> <p>Op het stukje tussen de De Wittenstraat en de De Wittenkade herinner ik mij nog een fietsenzaak en een dierenwinkel waar ik vaak Tubifex? (een kluitje heel fijne wurmpjes) moest halen voor de guppies en maanvisjes in ons tropisch aquarium.<br/> Over de brug begon de van Limburg Stirumstraat, waar …<br/> <strong><em>Morgen deel 3 van dit verhaal</em></strong></p> <h5>Gepubliceerd: 7 februari 2013</h5> <p><br/> Lees ook <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22442">Deel 1</a>, <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22484">deel 3</a> en <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/20621">het verhaal Rotterdammerbrug</a>; een Oud en Nieuw-verhaal van Jan Wiebenga.</p> Bert Vos http://www.geheugenvanwest.nl/id/22444 Nog meer Rotterdammerbrug 1940-01-01T00:00:00+00:20 y 1953-12-31T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22442 2013-02-11T09:04:27+01:00 Deel 1 van een reactie op <strong><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/20621">het verhaal Rotterdammerbrug</a></strong>.

<p>Van 1940 tot ongeveer 1953 woonde ik met mijn ouders en broertjes op de Jacob Catskade pal om de hoek van de Nassaukade, waar de Rotterdammerbrug lag.</p>

<p>Ik herinner mij die boogbrug nog heel goed; ik moest daar sowieso al tweemaal daags overheen om naar school te gaan. (De broederschool Sancta Maria op de Prinsengracht tegenover de Noordermarkt.) Ik ben in die tijd diverse keren met vriendjes over een van die bogen geklommen van de ene naar de andere kant; was natuurlijk gevaarlijk, maar dat besefte je toen niet. Ook kon je aan het einde van die bogen aan de binnenkant via het “vlechtwerk” van de metaalconstructie naar beneden klimmen tot op de pijlers waar de brug op rustte.<br/> Deze stalen &quot;boogbrug&quot; werd later vervangen door een andere stalen brug, echter had deze een stalen bovenconstructie in de vorm van een trapezium.<br/> De latere, en huidige, stenen brug heb ik niet meer meegemaakt. Deze is ook alleen maar voor voetgangers en fietsverkeer toegankelijk in tegenstelling tot de stalen bruggen die een doorgangsroute waren voor alle verkeer van de Nassaukade naar de Marnixstraat vice versa.</p> <p>De herinneringen aan de Catskade (Kattensloot) staan mij nog overduidelijk voor de geest. Wij woonden aan de zuidzijde: een rits eenvormige etagewoningen, echter in dat rijtje staan ook twee etagewoningen die eruit springen doordat zij van mooiere rood-oranje stenen waren opgetrokken. In een van die twee woonden wij op nummer 19 en ik was toen toch een beetje trots om daar te wonen!</p> <p>Aan het begin, op de hoek met de Nassaukade was een sigarenwinkel/postagentschap (nu een autoshop) gevestigd; even verderop een kolenboer Soutendijk, waarvan de volgeladen kolenschepen voor de deur en in de kom voor de brug over de Catskade lagen.<br/> Enige huizen verder was een toegangspoort naar de schuil/parochiekerk Lourdes die tussen de woonblokken van de Catskade en de Fagelstraat stond. (Konden wij zo vanaf onze veranda op kijken.) Weer even verderop woonden wij, en na een zestal huizen het andere “mooie”rood-oranje huis waar de melkboer Heuft zijn winkel had. Haast aan het einde van deze kant van de Jacob Catskade waren (en zijn nog?) toegangen naar loodsen die tussen de woonblokken gelegen waren. Bij één van die loodsen werden vaak grote vrachten tropisch fruit afgeleverd, waaronder bananen. Ik weet nog dat er een keer grote consternatie ontstond omdat in een van die kammen twee grote vogelspinnen werden ontdekt!<br/> Aan het einde van deze kant van de kade, op de hoek van de Lodewijk Tripstraat, liep je tegen de grote houthandel Vink aan. Aan de overkant zag je kistenfabriek de Haan met zijn dominerende grote schoorsteen. Deze laatste twee zijn verdwenen en hebben al lang plaatsgemaakt voor mooie nieuwbouw. Op dit stuk van de kade woonden vele vriendjes van mijn leeftijd.</p> <h5>Gepubliceerd: 5 februari 2013</h5> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22454">Naar deel 2 van dit verhaal</a> en lees ook <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/20621">het verhaal Rotterdammerbrug</a>; een 'Oud en Nieuw-verhaal' van Jan Wiebenga.</p> Bert Vos http://www.geheugenvanwest.nl/id/22444 Nog meer Rotterdammerbrug 1940-01-01T00:00:00+00:20 y 1953-12-31T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22411 2013-02-05T08:17:21+01:00 Deel 2

<p>Piet Zegstroo schrijft dit verhaal (in twee delen) naar aanleiding van een foto die hij weer terugvond en waarop zijn vader trots bij een helikopter staat, op het toenmalige kermisterrein aan de Jan van Galenstraat.</p>

<p>De eerste twee proefvluchten zijn uitgevoerd met een klein reclame helikoptertje met Flipje Tiel op zijn zijkanten gemonteerd. Deze helikopter maakte niet zoveel lawaai zodat de omwonenden er denkelijk vast een beetje aan konden wennen. Want toen bij de laatste proef de echte Sabena helikopter verscheen, hoorde je hem al ver van tevoren aankomen. Het klappen van de rotor was al te horen ver voor dat het toestel in zicht kwam. Piet ziet hem in zijn gedachten nog zo aankomen. Hij kwam uit de richting van de Krommert over de huizen van de Geuzenkade heen, om vervolgens in een grote stofwolk op een simpel uit stoeptegels vervaardigd platvormpje op het kermisterrein te landen. Dat platvormpje heeft er nog heel veel jaren gelegen. Wat Piet vandaag de dag verbaast, is de houding van de bevolking van Amsterdam-West. Men vond het hartstikke interessant en Piet denkt dat als alles goed was gegaan er een helihaven op de Jan van Galenstraat was gekomen. Stel je voor; elk uur een helikopter over je dak!<br/> Piet heeft op diverse sites op internet gezocht om er meer over te weten te komen. Het enige wat hij heeft gevonden, op de Beeldbank van het Stadsarchief van Amsterdam, is een kaart uit de Telegraaf van 1962 met alle nieuwbouwprojecten die men verwacht in 1987 in Amsterdam te kunnen verwezenlijken. Hierop staat de helikopterhaven op het Jan van Galen-terrein ook vermeld.<br/> Waarom het nooit is doorgegaan staat nergens vermeld. <br/> De vraag van Piet Zegstro is dan ook: “Wie heeft er nog meer herinneringen en of foto’s van dit gebeuren?” </p> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22393">Naar deel 1 van dit verhaal.</a></p> <h5>Gepubliceerd: 3 februari 2013</h5> Piet Zegstroo http://www.geheugenvanwest.nl/id/22389 Helikopterhaven Jan van Galenstraat 1950-01-01T00:00:00+01:00 y 1955-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22398 2013-02-02T11:16:25+01:00 “Alle verzorging en bescherming is weggenomen”

<p>Slotermeer - Het is niet meer terug te draaien, maar bewoner Bert Cramer wil graag vertellen over de sociale ramp die in zijn buurt heeft plaatsgevonden sinds de sluiting van het A.H. Gerhardhuis als verzorgingshuis voor ouderen en ontmoetingsplek voor veel omwonenden op leeftijd.</p>

<p>Hij was erbij toen het Humanistisch verzorgingshuis - het eerste niet-kerkelijke van Nederland - in 1959 werd geopend. “Het was het summum,” vertelt Bert Cramer. “Mensen werden er goed verzorgd, er waren veel clubjes, leuke activiteiten. Het was gewoon een El Dorado. Er waren wachtlijsten, ballotagecommissies. Je was bevoorrecht als je hier mocht wonen. Wist je dat je vroeger iemand veel slechts toewenste als je zei: 'ga maar naar de Roeterstraat!' Het tehuis daar, daar werd je niet blij van.”</p> <p><strong>Slaapstad</strong><br/> Bert Cramer wordt dit jaar 83. De Westelijke Tuinsteden heeft hij zien bouwen, toen hij begin jaren vijftig bij het Gemeentelijk Energiebedrijf werkte. Eén ding wist hij zeker: daar wonen, nooit. &quot;Je had hier geen vertier, het was een slaapstad. Er was één café, Paauwe, en één hotel, Slotania. En er waren wel kerken, maar ze vergaten de kroegen.&quot; Maar de tuinsteden hadden wel ruime woningen. Cramer: &quot;Hier aan de Descartesstraat konden we een vierkamerwoning op een hoek krijgen. Met drie balkons rondom en een eigen kamer voor de kinderen. Die werden daar heel gelukkig van. Laten we het maar doen, zei ik.&quot; Sindsdien - eind jaren zestig - woont Bert Cramer in de Westelijke Tuinsteden. Nu in een aanleunwoning bij het A.H. Gerhardhuis; zijn moeder woonde tot het jaar 2000 in het tehuis. Een baken in de wijk, noemt hij het. &quot;Ouderen uit de Wijsgerenbuurt konden er een kopje koffie drinken, een hapje eten, naar de kaartclub. Ze hadden dichtbij huis een uitje. Het was een betekenisvolle plek in de buurt.&quot; Was, want eind vorig jaar gingen de laatste bewoners het woonzorgcentrum uit. Osira Amstelring maakte begin 2012 bekend dat 'het gebouw gezien de huidige ontwikkelingen in de ouderenzorg geen haalbaar en betaalbaar toekomstperspectief biedt voor kwalitatief goede zorgverlening.' De 136 bewoners (en 70 medewerkers) vonden elders een nieuw onderkomen.</p> <p><strong>Pakje melk</strong><br/> Volgens Cramer is het een droeve situatie. Niet alleen voor de bewoners (&quot;Ik heb gehoord dat ze de verhuizing van de bewoners zo liefdevol mogelijk hebben laten verlopen, maar je weet niet wat er in de hoofden van de mensen omgaat&quot;), maar ook - en daarom zijn verhaal - voor omwonenden, waaronder 39 bewoners van de aanleunwoningen. Cramer en buren (veelal 80+) gingen er wonen vanwege de nabijheid van het A.H. Gerhardhuis, waar je volgens de website van beheerder Woonzorg Nederland kunt 'aanleunen met comfort en zorg op maat' en waar je 'van harte welkom bent in het ernaast gelegen A.H. Gerhardhuis'. De aanleunbewoners konden binnendoor ernaartoe. &quot;We hadden daar zoveel waar we gebruik van maakten. Naast de diverse clubjes ook de wasserette, de kapsalon, de viering van 1 mei en Kerst. En vooral de bank, het postkantoor en het winkeltje waren van groot belang. Even een pakje melk halen, daar hoefde je niet helemaal voor de straat op.</p> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22399">Lees hier de rest van dit verhaal.</a></p> <h5>Gepubliceerd op deze website op 2 februari 2013</h5> Shirley Brandeis http://www.geheugenvanwest.nl/id/214 Een stukje ziel uit de wijk 1959-01-01T00:00:00+01:00 y 2013-01-01T23:59:59+01:00 y ARTICLE story_new 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22393 2013-02-03T16:26:56+01:00 Deel 1

<p>Piet Zegstroo schrijft dit verhaal (in twee delen) naar aanleiding van een foto die hij terugvond en waarop zijn vader trots bij een helikopter staat, op het toenmalige kermisterrein aan de Jan van Galenstraat.</p>

<p>Het moet begin jaren vijftig zijn geweest, dat men proef luchten heeft ondernomen om de mogelijkheid te testen van een helikopterverbinding tussen Amsterdam, Rotterdam Antwerpen en Parijs.<br/> De verbinding Antwerpen, Rotterdam en Parijs was al in gebruik. Deze werd onderhouden door de Belgische luchtvaartmaatschappij, Sabena, met een Sikorsky-helikopter, de S55. Er zijn plannen geweest om diverse steden in Nederland, Duitsland, Frankrijk en België met elkaar te verbinden. Men was toen van mening dat de helikopter daarvoor het ideale vervoermiddel was. Er is dan ook tot 1986 een regelmatige verbinding geweest tussen diverse steden. In 1986 waren de autowegen en spoorwegverbindingen zo verbeterd, dat men hier niet meer tegenop kon concurreren. Ook was de brandstof duurder geworden en een helikopter lust daarvan wel een beetje. <br/> Op internet (onder andere op <a href="http://www.retroscoop.com">http://www.retroscoop.com</a>) kan men alles lezen over de helikoptervluchten. Er wordt wel gerept van allerlei proefvluchten door Sabena, maar in dat rijtje komt Amsterdam niet voor.</p> <p><div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/22394/nl/reclame-voor-de-luchtlijnen-van-sabena"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/859/22394-294-400.jpg" height="400" width="294" alt="Reclame voor de luchtlijnen van Sabena" title="Reclame voor de luchtlijnen van Sabena" playable="1"/> </a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Reclame voor de luchtlijnen van Sabena - Geheugen van West" href="/22394/nl/reclame-voor-de-luchtlijnen-van-sabena">Reclame voor de luchtlijnen van Sabena</a></p> <span class="caption-sep">-</span> <p class="caption-body">Foto: collectie Piet Zegstroo</p></div></div></div></p> <p>En toch weet Piet Zegstroo zeker dat deze hebben plaats gevonden. Zijn vader was toen namelijk werkzaam bij de onderhoudsdienst van de Luchthaven Schiphol en heeft naar dat hij zich dat nog kan herinneren vier keer meegeholpen met de afzetting van het kermisterrein op de Jan van Galenstraat. De vluchten werden denkelijk alleen bij goed weer uitgevoerd want hij kan zich nog vaag herinneren dat het één keer is afgelast.<br/> Op deze proefvluchten die op zaterdagmiddag plaatsvonden kwam veel volk af. De afzetting was een simpel dranghekje en een handvol politiemensen. Deze hadden geen moeite om de mensen achter de hekken te houden. Er waren, zover Piet weet, ook geen protestgroepen of andere tegenstanders aanwezig. Een ieder vond het machtig interessant en men wilde dan ook niets missen van het schouwspel. De bewoners van de Geuzenkade hadden hun ramen wijd open om maar niets van het schouwspel te hoeven missen ...</p> <p><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/22411">Naar deel 2 van dit verhaal.</a></p> <h5>Gepubliceerd: 2 februari 2013</h5> Piet Zegstroo http://www.geheugenvanwest.nl/id/22389 Helikopterhaven Jan van Galenstraat 1950-01-01T00:00:00+01:00 g 1955-01-01T23:59:59+01:00 g ARTICLE story 1 http://www.geheugenvanwest.nl/id/22375 2013-02-02T09:45:03+01:00 Webblog van onze voorzitter

<p>In het laatste Volkskrant Magazine van het jaar 2012 las onze voorzitter - Joke Hilverda - het artikel 'Ruim op, doe weg' van Evelien van Veen.</p>

<p>De ultieme opruimtip in het artikel komt van de fotograaf Hans Aarsman: maak een foto van een voorwerp en het kan met een gerust hart weg. </p> <p>Deze Blogspot gaat over haar mooiste mobiele telefoon, de bijbehorende boxjes en Nieuw-West.<br/> Lezen dus! <a href="http://ditkanweg.blogspot.nl/2013/01/boxjes-van-mobiele-telefoon.html">Dit kan weg: boxjes van mobiel telefoon.</a></p> <h5>Op deze website gepubliceerd op 31 januari 2013</h5> - ARTICLE story_new 1