anyMeta 4.14.48 - Atom module 0.3.22012-02-09T10:12:02+01:00http://www.geheugenvanwest.nl/feed/atom/11970/nlVerhalen van nuhttp://www.geheugenvanwest.nl/id/190842012-02-08T19:26:03+01:00Priksleeën in de polder<p>Op deze onwerkbare dag vermaken de mensen die bezig zijn met de aanleg van de Westrandweg zich met winters ijsplezier.</p><p>In de Osdorper Binnenpolder, vlaknaast de dijk van de westrandweg - aan de kant van Halfweg - is de afgelopen dagen een heuse ijsbaan schoongeveegd in de het natuurcompensatiegebied Kluut II.<br/>
En nadat gisteren een feesttent geplaatst is, kon al het personeel zich vandaag uitleven tijdens een wedstrijd priksleeën.<br/>
Wie er gewonnen heeft, is niet bekend. Maar dat het gezellig was en druk, bleek uit de muziek die overwoei vanuit de polder en het grote aantal auto's dat geparkeerd stond bovenop en onderaan de nieuwe dijk.</p>Jan van Zijphttp://www.geheugenvanwest.nl/id/1610ARTICLEstory_new1http://www.geheugenvanwest.nl/id/190802012-02-08T08:59:15+01:00De verhalen van het Grote Vertel Festival<p>'Het gebeurde in het Westen' was zondag 29 januari 201 een succes. In het verslag staan de linken naar de vertelde verhalen.</p><p>Muisstil luisteren, bevestigend knikken, herkenning, af en toe zacht gemompel, en spontane lachsalvo's. Dat gebeurde allemaal tijdens het voorlezen, of, beter gezegd, tijdens het voordragen van de verhalen van het Geheugen van West.<br/>
Zo'n 80 (oud)bewoners en belangstellenden genoten tijdens dit Vertelfestival van woorden, herinneringen en lekkernijen.</p>
<p>Riet van het Erve, over al haar verhuizingen, Alla Popova, met een komische act - <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/19015">lees hier de tekst</a> - over de betekenis van namen in andere talen. Joke Hilverda vertelde <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/899">het verhaal van de jonge cowboy</a> Rob van den Broeke, die niet alleen aanwezig was, maar ook z'n 60 jaar oude driewieler had meegenomen. Daarna vertelde Joke Hilverda ook het verhaal over <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/1925">het enge paadje</a> in 1955 bij de Du Perronstraat, een jeugdherinnering van Joke Kop.<br/>
Weemoed was de kern van het verhaal van Elvira van Koert die haar oude woonadres onder de slopershamer zag verdwijnen. <em>Lees haar verhaal</em> <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/18988">'Het is niet meer'</a><br/>
Toen Marjolein van Heemstra - de theatermaakster die de middag vorm gaf - reacties uit de zaal vroeg reageerde een oudere bewoonster met “hé, daar woonde ik ook”. Marjolein: “En kent u Elvira?” Antwoord: “Ja, dat is mijn dochter”. Grote hilariteit in de zaal die opmerkelijk aandachtig en stil luisterde bij alle verhalen. <br/>
Marian Boer liet haar <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/18996">oma Dirkje</a> aan het 'woord'; die geloofde niet dat de Amerikanen echt op de maan geland waren en was een echte oma voor haar.</p>
<p>Na de pauze volgde de prijsuitreiking van de 8 maanden durende fotopuzzelwedstrijd 'Watisdatje'. Acht puzzelaars haalden de eindstreep en kregen hun prijs, of krijgen hun gewonnen prijs toegestuurd.</p>
<p><em>Als onverwachts intermezzo droeg de 82-jarige Gijs Hobbij een gedicht voor over Osdorp.</em></p>
<p>Marjolein las voor uit het verhaal van Hilbert Steensma over <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/15079">buurtsuper De Spar</a> in Osdorp waar hij als kleine jongen zonder enige schaamte snoep jatte. Toen hij dat 50 jaar later vol schaamte aan tante Mien - de winkelierster - opbiechtte, zei zij met een knipoog “Wie niet?”.<br/>
Wouter van der Wulp was de laatste verteller. Hij gaf verhalenderwijs de gemeentelijke bureaucratie een veeg uit de pan vanwege het verbod op Koninginnedag voor het vuurwerk bij de Sloterplas. Wat hij, naast het traditionele spektakel, het meeste miste, was het samen met z’n dochters leegeten van een grote zak chips. ( <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/19055">Het verhaal van Wouter.</a> )</p>
<p>En na afloop kwam steeds weer de vraag terug: "Wanneer doen jullie dit weer?"<br/>
Een groot succes dus, in een sfeervolle ambiance en met een uitstekende verzorging door het team van Vrouw en Vaart.</p>
<hr />
<p><a href="http://www.stichtinggeheugenvanwest.nl/Vertelfestival/index.html">Klik hier voor de foto's van het Vertelfestival</a>.</p>
<p>En <a href="http://www.geheugenvanoost.nl/page/56289/nl">klik hier</a> voor het verslag van Marella Karpe (van het Geheugen van Oost).</p>
<hr />
<p><em>Het Grote Vertelfestival 'Het gebeurde in het Westen' was mede mogelijk door subsidie van het</em> <a href="http://www.skanfonds.nl">Skanfonds</a>.<br/>
<span class="inline-image-wrapper"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/page/15847/nl">
<img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/868/15847-90-72.jpg" height="72" width="90" alt="" title=""/>
</a></span></p>Jan van Zijphttp://www.geheugenvanwest.nl/id/1610ARTICLEstory_new1http://www.geheugenvanwest.nl/id/190432012-02-06T14:26:38+01:00Film over oude buurt in Bos en Lommer<p>Ruud van koert heeft in 2011 meegewerkt aan een reportage van een studente van de HvA (Dorien Makkink, derdejaarsstudent Nieuws en Media aan de Hogeschool van Amsterdam) over een 'vergeten plekje' in Amsterdam-West.</p><p>Dorien maakt daar filmreportages over door naar de plek zelf te gaan en hier met (oud)bewoners herinneringen op te halen. Deze herinneringen versterkt zij (eventueel) met oud archiefmateriaal zoals foto's of zelfs film. Vervolgens brengt ze ook de huidige staat van het vergeten stukje Amsterdam in beeld. Zo wordt er een sterk beeld gevormd van de veranderingen door de jaren heen. </p>
<p> Deze reportage gaat over de buurt rondom de Israël Queridoschool in Bos en Lommer, het filmpje duurt ongeveer 2'30".</p>
<p><a href="http://www.stichtinggeheugenvanwest.nl/films/Reportage%20RvK.mp4">Klik hier om het filmpje te bekijken.</a></p>-ARTICLEstory_new1http://www.geheugenvanwest.nl/id/190122012-02-03T11:53:56+01:00Er kwam een vergeten stukje stad tot leven<p>Ik ben geboren en getogen in de Antillenstraat, daar heb ik al eerder <a href="http://www.geheugenvanwest.nl/id/12370">een stukje</a> over geschreven.<br/>
De laatste 40 jaar woon ik in een miniscuul oud boerenhuisje met moestuin fruitbomen en een varkensstal in Oud-Vreeswijk.</p><p>Het oude dorp is inmiddels same gevoegd met Jutphaas. En heet nu Nieuwegein, de naam lijkt leuker dan het is. Waar vroeger de koeien liepen en de boomgaarden lagen, zie ik nu eentonige nieuwbouwwijken. <br/>
Ik raakte geïnteresseerd in de vorige bewoners en zocht in de <a href="http://kranten.kb.nl/">Historische Kranten on-line</a> (<em>Website van de Koninklijke Bibliotheek - redactie</em>). Al snel kreeg ik inzicht in het leven rond mijn huis van de afgelopen 150 jaar. Ik vond een behoeftig schoenmakersgezin in een houten hutje met 7 kinderen. Ik zag dat in de boerenschuur waar ik altijd schroefjes en spijkertjes per stuk kocht, een illegale stokerij was geweest. Naast ons huis een illegale kroeg en in een schuurtkje achter ons huis het postkantoor. Kortom ik woon in een oud stukje vergeten dorp midden in de stad.</p>
<p><strong>Dat had ik eerder gezien</strong><br/>
Als kind had ik gymles achter het Surinameplein. Had ik leren schaatsen op de slootjes waar nu het Rembrandtpark ligt en kregen wij warme chocolademelk bij de boerderijen daar. De wandeling naar de gymzaal voerde langs kleine houten huisjes. Het rook er altijd heerlijk naar vanille.<br/>
Ik ging naar de historische kranten en ik begon weer te lezen, nu over het oude eiland van de gemeente Sloten, ouder dan Amsterdam, de slatuinen, de Kostverloren wetering, de tramremise aan de Amstelveense weg. Het uitgaansleven aan het eind van de Overtoom, waar veel paling en andere vis werd gegeten.</p>
<p><strong>Er kwam een vergeten stukje stad tot leven</strong><br/>
Daarna werd het tijd voor mijn voorouders. Mijn oma had mij al veel verteld over haar leven in een kelder in de Jordaan. Ik tikte mijn achternaam in en ja hoor daar kwamen de krantenartikelen. Bij bijna elke rel in de Jordaan kwamen de namen naar voren, natuurlijk ook die van mijn moeders kant. Verbazingwekkend, alle families woonden op een steenworp van elkaar. Dat was maar goed ook, want stenen gooien dat kenden zij. Vandaar dat de Jordaan later geasfalteerd werd<br/>
Ik vond mijn familie op de Lindengracht, in de Boomstraat en op de Noordermarkt.</p>
<p>Ik kan de pagina <a href="http://kranten.kb.nl/">Historische Kranten on-line</a> aanbevelen, de ontwikkeling van Amsterdam is daarop uitstekend te volgen.</p>
<p><em>Ingrid Wouterson</em></p>Ingrid Woutersonhttp://www.geheugenvanwest.nl/id/12371ARTICLEstory_new1http://www.geheugenvanwest.nl/id/186682012-01-05T20:09:18+01:00Hoezo, Amsterdamse humor?<p>Binnen enkele dagen moet mijn auto APK gekeurd zijn. Het is een oude auto, die eigenlijk aan vervanging toe is. Ik wil daarom niet al te veel kosten meer maken. De voorbanden voldoen niet meer aan APK-normen.</p><p>Nieuwe banden zijn duur, en ik heb al eerder goede ervaringen opgedaan met gebruikte banden. Op zoek dus. In Amsterdam-West is een autobedrijf dat tweedehands banden levert. Gebeld. De door mij gewenste banden blijken voorradig en kunnen nog dezelfde dag worden gemonteerd. Om mij te oriënteren waar ik ongeveer moet zijn stel ik de vraag: ‘Ik weet de Contactweg, maar op welke hoogte moet ik ongeveer zijn?’. In perfect Nederlands maar met een onmiskenbaar Zuid-Europese tongval komt prompt het antwoord: ‘Wij zitten op de vierde verdieping meneer …'</p>Willem Verbruggenhttp://www.geheugenvanwest.nl/id/16934ARTICLEstory_new1http://www.geheugenvanwest.nl/id/186082012-01-02T19:41:49+01:00Anne's boom leeft!<p>Nieuw-West is een mooie en betekenisvolle boom rijker. Deze boom is een regelrechte afstammeling van de beroemde kastanjeboom van Anne Frank.</p><p>Nieuw-Wester Tamar Seur, presentratrice van het jeugdjournaal, heeft zich de afgelopen zeven jaar met zorg over deze nazaat ontfermt. Doordat de boom te groot is geworden voor haar tuin is Tamara op zoek gegaan naar een nieuwe locatie voor deze bijzondere boom.</p>
<p><span class="inline-image-wrapper"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/page/18609/nl">
<img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/167/18609-240-400.png" height="400" width="240" alt="" title="De kastanjeboom in de tuin van tamara Seur"/>
</a><span class="caption caption-inline"><span class="title"><a title="Vergroot afbeelding - De kastanjeboom in de tuin van tamara Seur - Geheugen van West" href="/page/18609/nl">De kastanjeboom in de tuin van tamara Seur</a></span> <span class="caption-sep">-</span> <span class="caption-body"><em>Foto: website Nice Nieuw-West</em></span></span></span></p>
<p>De nieuwe plek is inmiddels gevonden: op het dak van brede school 't Koggeschip. Morgen wordt de boom herplant door kinderen van de BSO Communitykids. De boom die symbool staat voor vrijheid en het verhaal van Anne Frank groeit en bloeit zo verder in Nieuw-West, nice!</p>
<hr />
<p><em>Bericht overgenomen van <strong>Nice Nieuw-West</strong></em></p>
<p>Link naar: <a href="http://tinyurl.com/8x3ywyb">Website van Nice Nieuw-West</a>.</p>Nice Nieuw-Westhttp://www.geheugenvanwest.nl/id/18457ARTICLEstory_new1http://www.geheugenvanwest.nl/id/185802011-12-30T09:45:22+01:00Nederland viel hartstikke tegen ...<p>Ik kom uit Suriname. Na mijn schooltijd werkte ik, maar ik vond het te benauwd om daar te blijven.</p><p>Ik zag alle jongeren vertrekken en ik kreeg het gevoel van ‘wat doe ik hier, er is meer dan Paramaribo, andere steden wil ik ook wel zien.’ De enige keus die ik had, was naar Nederland vertrekken.<br/>
Bij aankomst viel Nederland hartstikke tegen. Het weer, het klimaat, de woonsituatie, de gewoontes hier… Ja, de eerste twee jaren vielen erg tegen. Later leerde ik mijn man kennen en omdat hij een halve woning had, verbeterde de woonsituatie. Later ging alles heel voorspoedig. Ik kreeg mijn kind en ik hoefde niet meer zo lang te reizen naar mijn werk. En ik maakte vrienden en kennissen. Dat maakte het leven draaglijker.<br/>
Nu ben ik 42 jaar verder en ik weet niet beter of dit is mijn vaderland. Ik ben gepensioneerd en geniet daarvan. Suriname is heel ver weg . Soms heb ik heimwee, bijvoorbeeld als vrienden terugkomen van vakantie. In Nederland is toch alles anders, bijvoorbeeld binnenzitten. Dat kan ook heel gezellig zijn. Maar als ik terugdenk aan Suriname, dan zaten we daar altijd buiten. Natuurlijk verheerlijk ik dat. En nu weet ik niet beter dan hoe het leven in Holland is.</p>
<hr />
<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=hU32F0WL3MA&feature=related">Kijk hier naar het fotoverhaal van Lize op YouTube.</a></p>
<hr />
<p><em>Dit verhaal is één van de fotoverhalen (ook wel <strong>digi-tales</strong> genoemd) die onder leiding de fotografen Dominique Panhuysen en Bernice Siewe door vrouwen uit Nieuw-West tijdens een aantal workshops in Vrouw en Vaart gemaakt zijn. </em></p>-1979-09-25 00:00:00y2011-09-25 23:59:59yARTICLEstory_new1http://www.geheugenvanwest.nl/id/185692011-12-31T14:57:29+01:00Klaprozen in december<p>Zoals vrijwel ieder jaar na de bomvolle kerstdagen loop ik een stuk langs de Sloterplas. Een aanrader voor iedere bewoner van Nieuw-West, maar ook andere Amsterdammers zijn natuurlijk van harte welkom in onze grote groene ´achtertuin´.</p><p>Even plek in het hoofd maken voor wat overpeinzingen over toekomst, heden en verleden (niet per se in die volgorde). En gelijk een mooie kans om het dit jaar gecultiveerde stuk natuur naast het Sloterparkbad te bewonderen. Wat een ruimtelijk geheel en wat een licht en lucht. Licht en lucht. Het doet me meteen denken aan de vakantiedagkampen Agnes bij onder andere Eemnes en in de Kennemerduinen waar vroeger - en nog steeds geloof ik - niet zo rijk bedeelde Amsterdamse bleekneusjes in de zomervakantie met bussen naar bos en hei werden vervoerd. Zon en frisse lucht moesten ze opdoen en ik mocht het uitgelaten spul een beetje in de hand houden. Kreeg ik ook nog mooi extra vrije dagen van mijn werkgever voor. </p>
<p><span class="inline-image-wrapper"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/page/18573/nl">
<img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/337/18573-400-268.jpg" height="268" width="400" alt="" title="Ruimte en licht"/>
</a><span class="caption caption-inline"><span class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Ruimte en licht - Geheugen van West" href="/page/18573/nl">Ruimte en licht</a></span> <span class="caption-sep">-</span> <span class="caption-body"><em>Foto: Ruud van Koert, december 2011</em></span></span></span></p>
<p>Ik snuif nog maar eens extra mijn Amsterdamse neus vol met Sloterplasgeuren. Rottend gebladerte en schuimend water, maar o, wat heerlijk.<br/>
Tjonge, wat is het warm vandaag. ‘Veel te warm voor de tijd van het jaar’, zou de dienstdoende weerman zeggen. En nog geen sneeuwvlok gezien, bedenk ik me als mijn oog via de grijze lucht op iets roods valt langs het talud naar het water. Wat? Klaprozen? Het is december! Oké, de grond is nog niet zo lang geleden omgewoeld - en daar bloeien ze op lees ik op Wikipedia - , maar het blijft toch december.</p>
<p><span class="inline-image-wrapper"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/page/18572/nl">
<img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/970/18572-400-268.jpg" height="268" width="400" alt="" title="Seizoensplant?"/>
</a><span class="caption caption-inline"><span class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Seizoensplant? - Geheugen van West" href="/page/18572/nl">Seizoensplant?</a></span> <span class="caption-sep">-</span> <span class="caption-body"><em>Foto: Ruud van Koert, december 2011</em></span></span></span></p>
<p>Een paar honderd meter verder zie ik een paar knotsen van paddenstoelen staan. Zo, nou nog een paar sneeuwklokjes tegenkomen en Nieuw-West kan een nieuwe wandeling aan het arsenaal toevoegen, de vier seizoenenroute.<br/>
Nagenietend van mijn eigen vondst kuier ik verder ... het nieuwe jaar tegemoet.</p>Ruud van Koerthttp://www.geheugenvanwest.nl/id/125ARTICLEstory_new1http://www.geheugenvanwest.nl/id/185122011-12-22T09:47:33+01:00Magische middag bij Eigenwijks<p>Toen het licht gedimd werd, maakten sommige kinderen spookachtige geluiden. Dat veranderde al gauw in gegrinnik toen lichtbollen op de tonen van de tuba over het projectiescherm vlogen. Even later werd het muisstil in de Van Eesterenzaal; een ‘lichtdruppel’ bewoog op spannende donkere muziek over het scherm.</p><p>Het beeldconcert KlikKlak van theatergroep Lichtbende op zondag 18 december bij Eigenwijks in Slotervaart fascineerde kinderen en hun ouders. De voorstelling is geschikt voor iedereen omdat gewerkt wordt met licht, schaduw, projectie en muziek. Er wordt geen woord gesproken in KlikKlak.<br/>
Muzikant Axel Schappert bedient in zijn eentje wel acht verschillende instrumenten, waaronder een trombone, een neusfluit en zelfs een fluitketel. “Die gebruik ik om ritme te maken, evenals een klik klak. We werken sowieso graag met herkenbare voorwerpen zoals plastic flessen en bestek. Alleen gebruiken we deze alledaagse voorwerpen anders.” </p>
<p><strong>Bewonersinitiatief</strong><br/>
Initiatiefneemster voor de voorstelling op deze koude en regenachtige zondag is buurtbewoonster Reyhan Gür. “Er zijn weinig optredens in deze buurt, terwijl dat hartstikke leuk is. Mijn kinderen zijn hier ook vandaag en ze hebben net vol aandacht gekeken naar alles wat er op het scherm gebeurde. Dat was ook echt heel bijzonder!” <br/>
Gür organiseerde de middag samen met Karin Kauw van Eigenwijks. “Ik heb een aantal moeders over het idee verteld. Zij waren direct enthousiast en wilden graag zo’n leuke dag voor hun kinderen en hebben hun handtekening gezet.” <br/>
Met deze zogeheten bewonersinitiatieven maken mensen zelf hun buurt schoner, mooier en gezelliger. Buurtbewoners kunnen namelijk iets organiseren voor de buurt met geld van de overheid. Eigenwijks beheert dat geld en werkt samen met bewoners aan sociaal sterke en leefbare buurten in Nieuw-West.</p>
<p><span class="inline-image-wrapper"><a href="http://www.geheugenvanwest.nl/page/18513/nl">
<img src="http://fast.mediamatic.nl/f/lvrq/image/874/18513-400-290.jpg" height="290" width="400" alt="" title="Magische beelden"/>
</a><span class="caption caption-inline"><span class="title"><a title="Vergroot afbeelding - Magische beelden - Geheugen van West" href="/page/18513/nl">Magische beelden</a></span> <span class="caption-sep">-</span> <span class="caption-body"><em>Foto: Karin Kauw, 18 december 2011</em></span></span></span></p>
<p><strong>Bestek op zijn kop</strong><br/>
Als KlikKlak ten einde is, legt een van de makers de geheimen van cameraprojectie uit. Hoe iets dat eigenlijk klein is heel groot wordt op een scherm, fascineert de toeschouwertjes mateloos. Ze mogen met vissen - die gemaakt zijn van plastic flessen -oude dozen en snoeppapiertjes een ‘ruwe zee’ nadoen. Ook ontdekken de kinderen dat alles in spiegelbeeld op het projectiescherm komt. <br/>
En in een workshop maken ze visjes en mannetjes van lepels, stof, glimmend plastic en kralen. Die worden door een ouderwetse toverlantaarn geprojecteerd op het scherm. Er wordt aandachtig geknutseld en al gauw schuiven de ouders - die eerst keurig toekeken - aan. Want de wereld op zijn kop is magisch voor iedereen!</p>Dorèndel Overmarshttp://www.geheugenvanwest.nl/id/185022011-12-18 00:00:00ddARTICLEstory_new1http://www.geheugenvanwest.nl/id/185042011-12-22T09:42:49+01:00Van Eesteren aan de Burgemeester de Vlugtlaan<p>Op weg naar de schrijverscursus voor het Grote Vertelfestival op 29 januari 2012</p><p>Hilbert Steensma maakte deze sfeerfoto toen hij op weg was naar de schrijverscursus van november/december 2011. Op deze cursus zijn verhalen geschreven die voorgelezen zullen worden tijdens het Grote Vertelfestival van het Geheugen van West. Dit festival wordt gehouden in Vrouw en Vaart (President Allendelaan, Osdorp) mede mogelijk gemaakt door subsidie van het <strong>Skan</strong>fonds.</p>
<hr />
<p>//Binnenkort meer over het <strong>Grote Vertelfestival</strong><br/>
Hou zondagmiddag <strong>29 januari 2012</strong> vrij in uw agenda!</p>-ARTICLEstory_new1