De betonnen paaltjes op het Confuciusplein
Het Confuciusplein hoorde net zo bij mijn jeugd als mijn ouderlijk huis in de straat erachter.
-
Confusiusplein met betonnen paaltjes -
De 'beruchte' betonnen paaltjes.
Foto: 07-07-2003, collectie: Archiefdienst gemeente Amsterdam; eigen foto's
Fotograaf: Martin Alberts
Onderweg naar het Confuciusplein passeerde je als eerste café Hesterman. Precies op de hoek was de ingang maar om het café en de andere winkels op het plein te bereiken moest je wel tussen paaltjes door. Dat waren betonnen paaltjes, iets lager dan de Amsterdammertjes uit die tijd.
Mijn moeder en ik hadden wel eens een botsing met die paaltjes.
Mijn eerste kennismaking met die paaltjes was pijnlijk. Mijn buurmeisjes deden er boksprong over, dus ik ook. Alleen ik was kleiner, dik en stijf,
Zij bokten hop, hop, hop achter elkaar over 3 of meer paaltjes heen en ik had al een aanloop nodig om over één paaltje te komen. De paaltjes waren voor mij te hoog. Eerst sprong ik er tegenaan maar na een paar pogingen kwam ik er wel bovenop maar er niet overheen. Au!
Het heeft even geduurd eer ik weer een poging dorst te wagen.
Mijn tweede kennismaking met die paaltjes was een paar jaar later met mijn fiets. Ik had, omdat ik na de vakantie naar de Prinses Irene Huishoudschool ging, een fiets gekregen. Nog zo goed als nieuw en dat was wat in die tijd!
Trots als een pauw ging ik met die fiets even snel een boodschap voor mijn moeder op het Confuciusplein doen. Of ik nou te hard aan kwam rijden, er zand lag of ik de ruimte verkeerd inschatte de paaltjes stonden voor mij niet wijd genoeg uit elkaar. Ik schampte met mijn trapper tegen een paaltje en hopla daar lag ik, met de fiets boven op me!
Mijn grootste zorg was of mijn fiets niet beschadigd was. Alleen het stuur stond scheef en ik had wat schrammen en blauwe plekken.
Lees ook 'Een schril contrast' van Anita Florijn
Gepubliceerd: 15 augustus 2006
-
Fietsen op het Confuciusplein met op de achtergrond de betonnen paaltjes.
Foto: 1963, Beeldbank Gemeentearchief Amsterdam
Bijdragen
Reacties (15)
Reacties (15)
Re: het grote plein.
Ik weet er alles van de kapper ,had je meteen bloempotmodel...
Ik ken ook een visser die woonde boven de visboer hij heet winnie/willem
zat bij mij in de klas bij meester Young drie jaar ben nog steeds naar hem op zoek aangezien visser een moeilijke naam is zijn er erg veel van ..
wist wel dat hij een zus had die monique heet en een broer volgens mij
Meester Posno heb ik ook nog pas gezien paar jaar terug.
hoop zo dat jij de zus bent van heb je gegevens opgezocht
ga je proberen te bellen.
MVG
cafe richard
als kind, mee met je moeder, omdat ze geen oppas had, grootste lol gehad daar, darten, en een hondje die bier dronk en een man die heel warrig sprak, achteraf gezien gewoon straalbezopen maar met een lach... lol !
Re: Jeugd in Slotermeer
Joegoslavisch restaurant
@Suus
Zelf kom ik niet uit deze buurt maar mijn dartcafè Richard zat op het plein.
Het restaurant heette Tuzla, ik heb er vaak heerlijk gegeten.
Joegoslavisch op Confuciusplein
Weet iemand nog de naam van het Joegoslavisch restaurant, waar nu al een hele tijd Plato gevestigd is?
De eigenaar heette van zijn voornaam Milos en is later op het Singel nog verder gegaan.
kunst
Op 5 hoog heb ik gewoond in de flat op het confuciusplein,inderdaad een geweldige tijd en jeugd gehad.Het plein was voor alle kinderen uit de buurt een speelplaats.Ik herrinder me nog de kastanjebomen,het hele plein afstruinen voor de mooiste glimmende kastanjes,dat was een hoogtepunt.Fietsen ,voetballen ,elastieken,er gebeurde daar van alles,en toen was daar ineens dat achtelijke kunstwerk van een stuk of 10 megastenen omringt door een veld van grintsteentjes.Fietsen en voetballen kon daar niet meer,het kon natuurlijk wel...........als je de steenjes in je knieen of handpalmen op de koop toe nam,ik ben er namelijk regelmatig met m`n fiets of step onderuit gegaan waarna m`n vader de steentjes uit de bovengenoemde plekjes moest verwijderen,Nu nog ,weet ik niet wat die stenen(het kunstwerk )moesten uitbeelden.............
Ineke Hulsman
De betonnen paaltjs op het Confusiusplein
Het cafe hete inderdaad cafe Hesterman. Leny Hesterman, de dochter van de eigenaar , zat bij mij in de klas op de Burgemeester Roelschool
het grote plein.
2-2-1955ben ik geboren monique visser.
in mei kregen mijn ouders de sleutel van onze woning.
burg. van leeuwenlaan hoek burg. roelstr.boven de viswinkel.
in 1966 ben ik naar de roelschool gegaan,zat toen in de vijfde klas bij meester young en in de zesde klas meester postno.
in de vijfde was ik klaarover ,op de hoek zat jamin.
op het plein werd ook wel eens wat georganiseerd staat me bij maar wat?
aan de kapper heb ik ook geen prettige herinnering,ik ging met lang haar heen om te puntenen kwam met kort haar thuis
Jeugd in Slotermeer
Ben in mei 1955 (was toen 7 jaar) met mijn ouders verhuisd naar Slotermeer. Ken bijna ale winkels nog op het Confuciusplein. Cafe Hesterman, Compier, Arnold Snoeren, een sportzaak etc. Strijk, de kaasboer, en de warme bakker waar we op luilak warme luilakbollen haalden.De Nylonpoort was aan de andere kant bij het poortje, daarnaast dacht ik zat de bloemnzaak Van Riel (de dochter Carla zat bij mij in de klas). Niet te vergeten kruidenier Gale(n)sloot, drogisterij Rab. Heb er een heerlijke jeugd gehad. Zat tot het einde van het schooljaar op de Burg. Roelschool. Tot en met de 3e klas bij juffrouw Van der Wal, daarna bij meester Groeneveld, die naar horen zeggen op zeer jonge leeftijd is overleden.
Confuciusplein
Het rijtje winkels w.o. cafe Hesterman bestaat niet meer alles ligt tegen de vlakte. Weer een stukje jeugdsentiment weg.
was mijn redding
de betonnen paaltjes hebben mij vaak gered vooral als de motoragenten achter je aanzaten ik zat zelf op de burgemeester roel school in de tijd 63 tot 69 van de kapper heb ik nog steeds een trauma maar toen ik de paaltjes zag ging er heel wat door me heen dat was altijd mijn redding leuk die foto bedankt in iedergeval emile charels dallmer
Re: De betonnen paaltjes op het Confuciusplein
Cafe Hesterman herinner ik me nog als de laatste klant met de melkboer Joop die ik hielp met zijn wijk.
Was een jaar of 11 en ging altijd mee op de melkkar 's morgens om 6.00 uur en als het dan lekker snel ging dan waren we al om 14.00 uur bij Hesterman en daar bleef Joop lekker nog een uurtje of zo hangen voor we weer naar de winkel gingen en alles voor de volgende dag weer klaar te maken, hij hield wel van een borreltje.
En die paaltjes ja bokspringen Anita met mijn zus Minnie en dat gaf nog wel eens valpartijen of schaafplekken.
Re: De betonnen paaltjes op het Confuciusplein
Beste Dre, Ik weet dat dit café ook de naam café Richard heeft gehad maar dat was ná Hesterman. Mijn ervaring met de paaltjes speelde zich af in de eindjaren '50 begin 60. In een ander verhaal wat mogelijk nog op deze site komt, kun je terugvinden dat ik weet dat het café geen Hesterman meer heet. Ik schrijf over mijn jeugdervaringen en dat is van 1954 toen ik als 7 jarige in Slotermeer kwam wonen tot ik in 1969 ging trouwen. Na mijn trouwen was ik (tot 1983) nog heel veel bij mijn ouders en deed ik mijn boodschappen nog op het Confuciusplein. Zover ik me herinner was de naam van het café toen nog Hesterman. Jij mag me vertellen van wanneer tot wanneer café Richard daar heeft gezeten want daar ben ik best benieuwd naar. Onder de titel staat trouwens vermeld over welke tijd dit verhaal gaat.
Re: De betonnen paaltjes op het Confuciusplein
Nee hoor, het klopt wel,
vanaf het begin in de jaren '53 heet het Café Hesterman, dochter Hesterman zat bij ons in de klas. Natuurlijk kan het later na de verkoop Café Richard zijn genoemd.
Re: De betonnen paaltjes op het Confuciusplein
Café Hesterman? Volgens mij heette dat Café Richard.Ben daar zelf jaren geweest en lid geweest van de Carnavalsvereniging.