Pionieren

Jan Luiten:
De Jong en Kuitert: zeker ze waren streng. Ook wel wat afstandelijk ten opzichte van de scholieren. Toch, ooit hadden onze 4e klas besloten het Pinksterweekend te gaan kamperen op de Utrechtse Heuvelrug. Hans ter Borg en ik hebben toen een dag gespijbeld, om op tijd te komen om een plekje voor onze tent te bezetten. Wij dus op de fiets van Amsterdam met alle spullen via een natuurrijke route naar Woudenberg. Uiteraard moesten wij bij Kuitert op appel komen. Zijn reactie: waarom we niet gewoon gevraagd hadden of we voor dit doel een dagje vrij konden krijgen, dan dat hij dat gewoon goed gevonden. Dat viel dus mee, straf hebben we ook niet gehad. Ik weet trouwens niet meer, welke smoes we onze ouders op de mouw hebben gespeld.....

Beste Jan,

Ik heb weer een paar jaar later op Pascal gezeten. Meneer Kuitert gaf Economie waarin wij eindexamen moesten doen. De volgens jou wat afstandelijke meneer Kuitert gaf in de vakantie extra bijles. Het wat steenkoud in het lokaal, hij betaalde chocolademelk uit de automaat en had een thermoskan koffie bij zich. Met een groepje van zo'n 10 leerlingen probeerde hij ons alsnog iets duidelijk te maken over dat zo verdraaid moeilijke, in mijn ogen aan wiskunde gelijkwaardige vak. En dankzij hem heb ik alsnog mijn diploma gehaald.

Groet,

Corrie Meijer

Jan Luiten:
Bert, dat neemt natuurlijk allemaal niet weg dat het voor jou een pijnlijke ervaring moet zijn geweest om naar een andere school te moeten overstappen.Groeten,Jan

Hahaha, nou Jan, inderdaad pijnlijk. Niet meer in de klas bij je zus, die ik in stilte wel leuk vond. Maar goed, de reden van mn vertrek was wel logisch en op het Cartesius Lyceum voelde ik me meer thuis. Problemen met De Jong en Kuitert heb ik behalve door eigen toedoen niet gehad. Van de Duitse leraren was ik over het algemeen niet gecharmeerd en gymleraal Wildeboer kon slecht tegen leerlingen die onhandig waren zoals ik. Swagerman was verder een prima leraar, Sam Koster kon ik het wel mee vinden, Mw Doekes, Hubers ... noem maar op. Genoeg goeds te vertellen over de school, maar het was in mijn beleving geen gemoedelijke school en dat was het Cartesius wel al had ook daar de directrice Mw. Zwart de wind eronder.

Bert, dat neemt natuurlijk allemaal niet weg dat het voor jou een pijnlijke ervaring moet zijn geweest om naar een andere school te moeten overstappen.

Groeten,
Jan

De Jong en Kuitert: zeker ze waren streng. Ook wel wat afstandelijk ten opzichte van de scholieren. Toch, ooit hadden onze 4e klas besloten het Pinksterweekend te gaan kamperen op de Utrechtse Heuvelrug. Hans ter Borg en ik hebben toen een dag gespijbeld, om op tijd te komen om een plekje voor onze tent te bezetten. Wij dus op de fiets van Amsterdam met alle spullen via een natuurrijke route naar Woudenberg. Uiteraard moesten wij bij Kuitert op appel komen. Zijn reactie: waarom we niet gewoon gevraagd hadden of we voor dit doel een dagje vrij konden krijgen, dan dat hij dat gewoon goed gevonden. Dat viel dus mee, straf hebben we ook niet gehad. Ik weet trouwens niet meer, welke smoes we onze ouders op de mouw hebben gespeld.....

is het geest van de jaren 50 en 60?? is het de gereformeerde inslag ?? Waarom een trap naar beneden als je je best had gedaan en een diploma haalde en geen opsteker, omdat je in ieder geval je diploma had gehaald al hadden ze hogere cijfers verwacht ??

Meneer de Jong, rector, Meneer Kuitert conrector. Zullen allebei met de beste bedoelingen hun werk hebben gedaan. Wat hen betreft moest ik op een andere school mijn diploma maar zien te halen. Zal ik het wel naar gemaakt hebben. Op het Cartesius Lyceum was ik wel welkom en heb ik m'n diploma alsnog gehaald.

Van 1963 tot 1968 heb ik op het CLW gezeten. HBS-B gedaan. Tollenaar is bij mij vooral blijven hangen als een rustige, strenge man met pijp. Altijd en eeuwig die pijp.
De con-rector de heer De Jong was in mijn ogen nog strenger. Die hoefde jou maar aan te kijken en je wist hoe laat of het was.
Bij de diploma-uitreiking die ik na heel wat zweetdruppels zelf mocht ondergaan, kreeg ik van een van de leraren te horen: "die cijfers vallen tegen, we hadden meer van je verwacht". Weg m'n trots op mijn ploeteren en het in 5 jaar volbrengen van een zwaar traject. Een lidteken op m'n ziel waardoor ik nog steeds gevoelig ben voor kritiek. Gelukkig was er geen familie bij, zoals gewoonlijk ...

meneer Tollenaar, die bij anti vietnam demonstraties in 1968 stond te kijken of er geen leerlingen of leraren meeliepen. De conrector die jongens met te lang haar naar de kapper stuurde en meisjes met hot pants vrij hun gang liep gaan.