Splinternieuw schoolgebouw

Onlangs is de Timotheusschool gesloopt. De in de vroege jaren 60 nieuw opgeleverde school, welke ik als 9 jarige voor het eerst betrad na eerst een tweetal jaren op de houten Timotheusschool te hebben gezeten, is niet meer. In bovenstaand artikel lezen we dat er vorig jaar een prachtige nieuwe school is opgeleverd in de Sam van Houtenstraat. Een vreemd idee dat de school er niet meer is. Vanmiddag ging ik even kijken. Ik had nog een stille hoop om een glimp op te vangen van de oude school. Helaas was ik te laat. Hieronder het resultaat van mijn bezoek.

ik wil de foto zien

De Timotheusschool in de jaren 50 en 60 (vervolg)

Zwemles
Voor de wekelijkse zwemles in het Sportfondsenbad aan de Cornelis Dirkszstraat werden we door een bus van de firma Speyker opgehaald. De zwemles was gemengd, wat inhield dat je als je niet snel een vriendje of vriendinnetje had uitgekozen om de zwemoefeningen samen mee te doen, je, zoals in mijn geval, vaak als enige jongen overbleef. Je moest dan samen met een meisje dat ook overgebleven was de oefeningen doen en dus elkaar vasthouden. Alle kinderen vonden dit prachtig natuurlijk behalve de betrokkenen.
De zwemlessen begonnen in het kleine en ondiepe instructiebad. Indien je redelijk was gevorderd mocht je naar boven in het ondiepe gedeelte, met kurken afgeschermd, van het diepe bad. De ver gevorderde leerlingen mochten van de duikplank af en baantjes zwemmen, sommigen extra ondersteund door de grote zwemhaak. Ik hoor nog altijd de monotone stem van de badjuffrouw luid klinkend door de grote ruimte.

Kwekelingen
In de zesde klas bij meester Kappner kregen we af en toe les van de kwekelingen Henneveld en v/d Bijl. Ze gaven om beurten les terwijl meester Kappner een oogje in het zeil hield.

Schoolmelk en later Happy Food
Dagelijks werden in de klaslokalen de kratten met flesjes schoolmelk neergezet. In de koude wintermaanden werd de melk voorverwarmd op de brede kachjels die in ieder lokaal stonden opgesteld. Ik vond die lauwe melk vreselijk om te drinken. Alleen de lucht al. Later werd de schoolmelk verruild door zogenaamde Happy Food koeken. Hierin zaten alle noodzakelijk bouwstoffen en waren de koeken een goede vervanger van de schoolmelk, volgens de fabrikant natuurlijk.

Strenge meester Kappner
Ieder jaar wandelde mijn klas mee met de avondvierdaagse. Dhr. Reinewald, een vader van één van de leerlingen, was onze begeleider. Anders dan vandaag de dag het geval is, liepen wij keurig achter elkaar aan, twee aan twee in een lange rij. Natuurlijk was er wel eens een schermutseling. We plaagden of duwden elkaar maar dit was altijd van korte duur herinner ik me. Op een avond zat ik een van de meisjes dwars. Ik liep volgens mij op haar hakken. Ze zei er wat van en we kregen ruzie en we trokken en duwden wat. Dhr Reinewald zei er ook wat van en dat was het, dacht ik.
De volgende dag werd ik in de gang aangesproken door meester Kappner die met een rood gezicht hoog boven me uit torende. Hij was echt woedend volgens mij en er volgde een preek. Het kwam er op meer dat ik me misdragen had niet meer mee mocht lopen als er nog een klacht over mij kwam. Nou ik wist wel hoe ik mij moest gedragen die avond.
Over orde en tucht gesproken.

De Timotheusschool in de jaren 50 en 60 (vervolg)

Overige leerkrachten uit die tijd en wat herinneringen die daarbij horen.
Meester Boelens.
Mw. Kappner - de Krijger.
Juf. de Krijger had ik in de eerste en ik meen ook in de tweede klas. Bij haar heb ik het lezen en schrijven geleerd. Na iedere opdracht kreeg je een cijfer een een stempltje in je schrift. Later trouwde ze met een zoon van de meester. Kappner.
Juf Raad-Vis.
Juf Witter
De lerares die altijd op haar scooter naar school reed.
Mw. Levi.
Wie herinnert zich nog juf Levi met haar gevleugelde uitspraak: 'Kant aan m'n broek'?
Ik had haar in de derde klas. Ze was al een oudere lerares en was niet ver meer van haar pensioen verwijderd. Wat ik mij kan herinneren is dat ze stevig de wind eronder had. Ze was om zo te zeggen niet voor de poes. Je moest niet iets proberen of afwijkend gedrag vertonen want dan kreeg je een fikse uitbrander van haar. In het begin schreven we met kroontjespen en inkt. Het gebeurde dan weleens dat er een druppel inkt op je schrift terecht kwam. Ik weet nog goed dat ik dit met rood hoofd verborgen hield en dan aan het einde van de les opgelucht de klas verliet. Maar ja, de vlek bleef wel in het schrift zitten. Uitstel van executie dus en er volgde weer een preek. Ook praatte ze met luide stem voor de klas, je kon haar buiten de klas verstaan. Tijdens het voorlezen liet zij weleens een traantje vallen als het verhaal een treurige wending kreeg. Ze vertelde ook weleens over de oorlogsjaren die ze had meegemaakt. Als er iemand toch eens een keertje vervelend deed bij haar in de klas zei ze 'Wou je me plagen?'.
Juf Nol.
We hadden wekelijks gymnastiekles van juf Nol. Ik zie haar nog staan gehuld in trainingspak en fluitje in haar hand. We oefenden de kikker en hazensprong en ver- en hoogspringen. Ook hadden we van haar af en toe buitengym op een veldje naast de toenmalige chinees Ou Kiang. We speelden dan meestal slagbal met rondjes. Ook werd op dit terrein volgens mij de jaarlijkse sportdag gehouden.
Mw. Schouten.
Mw. Veltkamp .
In 2004 vierde zij haar 90e verjaardag

Wordt vervolgd.

De Timotheusschool in de jaren 50 en 60 (vervolg)

Het 5 jarig bestaan van de school.
Het 5 jarig bestaan van de school werd gevierd in het zaaltje in de Dirk Sonoystraat 155. Ik zat toen in de eerste klas en kan mij herinneren dat we in witte shirtjes en blauwe broekjes in een kring om de piano stonden waarop juf de Krijger speelde. Zie voor een foto van deze uitvoering het verhaal ‘Het 'zaaltje' in de Dirk Sonoystraat’.

Het 10 jarig bestaan van de school.
De gefiguurzaagde molens en een aangelegde modelspoorbaan waren ooit het decor voor het 10 jarig bestaan van de school. De tentoonstelling was te bezichtigen in de aula van de school.
Ook is er, vanwege ruimtegebrek op onze school, door de hogere klassen een uitvoering gegeven in de toenmalige katholieke kerk de Onze Lieve Vrouw van Zeven Smarten in de Sam van Houtenstraat. Wie kan zich nog een grote lang gerekte kartonnen doos herinneren, welke kleurig versierd was met een notenbalk, welke erop was geschilderd. De noten bestonden uit gaten met een deksel erop, waardoor we onze hoofden konden steken. De deksel kon aan de binnenzijde van de doos worden geopend. Achter ieder gat zat een leerling en iedere leerling stelde een muzieknoot voor en moest dan als hij of zij aan de beurt was snel het deksel wegnemen, zijn of haar hoofd door het gat naar buiten steken en een noot zingen. Dit alles op de wijze van 'Toen onze mop een mopje was'. Dit was voor deze gelegenheid vertaald in 'Timotheus bestaat tien jaar'. Tijdens de oefeningen deed zich het probleem voor dat in dit liedje er vier dezelfde noten achter elkaar gezongen moesten worden. Het zingen van de noten was niet zo’n probleem maar wel het tempo van het openen van het deksel door één leerling. Het liedje liep hierdoor dus enigszins uit de maat. Als oplossing werd bedacht dat twee leerlingen die naast elkaar zaten, om de beurt dezelfde noot zouden zingen. Met enige concentratie van de leerlingen is dit goed gelukt op de avond van de uitvoering.
Wordt vervolgd.

De opening van de nieuwe Timotheusschool vormt een mooie gelegenheid om eens even terug te blikken naar de jaren 50 en 60, de periode dat de Timotheusschool het levenslicht zag.

De eerste Timotheusschool was een houten noodschool en was gevestigd aan de Dr H. Colijnstraat, naast de Sionskerk. De school bestond uit een tweetal houten gebouwen welke tegen elkaar aan gebouwd waren en waarin zich de klassen bevonden. Tussen de gebouwen zat een gang. Begin jaren 60 werd de huidige, inmiddels op de slooplijst staande, school aan de Lodewijk van Deysselstraat gebouwd. Achter de nieuwe school werden schooltuinen aangelegd. De school bestond in de beginjaren uit een tweetal gebouwen van twee verdiepingen hoog waarin de leslokalen waren gevestigd en een tussengebouw waarin op de eerste verdieping een gymzaal was gevestigd en op de begane grond de aula en handarbeidruimte. Het geheel van de drie gebouwen vormde in bovenaanzicht een omgekeerde letter U. Op het grote schoolplein werd later na de opening een beeldje neergezet van spelende kinderen. Later is er nog een tussenvleugel aan de school gebouwd.

Hoofd van de school

Het hoofd van de school was in de beginjaren dhr. W. Kappner († 1997). Zijn echtgenote, mevrouw A. Kappner van der Veen († 2000) was ook als onderwijzeres bij de school betrokken. Na de pensionering van de heer Kappner werd de rol van hoofd van de school overgenomen door dhr. L. Horneman. Zijn dochter Geertje – ben ik later tegengekomen als lerares op een school in Gaasperdam - zat bij mij in de klas, dochter Gerda zat een paar klassen lager.

Handenarbeid en handwerken

De jongens hadden handenarbeid van de heer Brosius. Een man die volgens mij een engelengeduld had, gezien de hoeveelheid figuurzaagjes die wekelijks sneuvelden en die door de man vervangen werden. De meisjes hadden nuttige handwerken van mevrouw Van der Kroon. De meisjes liepen na afloop van de handwerkles altijd vol trots met hun creaties door de school herinner ik mij. Tijdens de handenarbeidlessen zijn de bekende gefiguurzaagde schemerlampen en molens gemaakt.

Volgende keer het vervolg